Doodsklokken over het OCMW

De overlijdensakte van het OCMW. Dat is wat er dezer dagen wordt getekend met de stemming van het gemeente- en OCMW-decreet in het Vlaamse parlement. De Vlaamse regering wil de uitvoerder van cruciale taken als woon- en zorgcentra, thuiszorg, bestrijding van de armoede, schuldbemiddeling, opvang van asielzoekers, kinderopvang en zorg voor daklozen ten grave dragen. Dat gebeurt, zoals het een begrafenis betaamt, in alle rust en stilte. Voor mij mogen de doodsklokken echter luid klinken. Volgens mij is de tijd van het OCMW nog niet gekomen.
Sinds jaar en dag is het OCMW de centrale actor van het lokaal sociaal beleid. Maar nu wordt die centrale plaats bedreigd door de voorgestelde decreten van minister Geert Bourgeois. Hij beoogt, al durft hij dat nog niet met zoveel woorden te zeggen, de verdamping van het OCMW in de stedelijke of gemeentelijke organisatie. Inkanteling om het mooi te zeggen, en dat zowel politiek als ambtelijk.
Het OCMW omvormen tot een simpele, gemeentelijke dienst zou echter nefast zijn voor wat de organisatie beoogt te doen. Ze buigt zich over zorgvragen van personen die een individuele aanpak vereisen, sereen en met respect voor de menselijke waardigheid. Sociale hulp vereist een grote terughoudendheid van de politiek. Daarom is er zoiets als een sociaal comité dat individuele zorgvragen behandelt, zodat de OCMW-raad de grotere lijnen kan trekken. Door het OCMW in de gemeentelijke werking te laten inkantelen, zal zij haar eigenheid verliezen.
Het OCMW zal niet alleen haar identiteit zien verdwijnen, ook zal zij ten prooi vallen van het partijpolitieke spel dat eigen is aan gemeenteraden. Wanneer OCMW-raden en gemeenteraden bevolkt worden door dezelfde mensen, komt onvermijdelijk het politieke spel het sociaal beleid binnengestapt. Dat is geen stap vooruit, integendeel. Ik pleit ervoor om de gemeenteraad de strategische keuzes, ook inzake sociaal beleid, te laten maken, maar de OCMW-raad voor de uitvoering en de coördinatie te laten instaan. Als je de twee politieke organen doubleert, krijg je een doorslag van de tegenstellingen. Daar wordt de zorgvrager niet beter van.
Daarenboven wordt de OCMW-voorzitter verplicht lid van het college van burgemeester en schepen, zodat ‘zijn’ of ‘haar’ OCMW onder curatele komt van de meerderheidspartijen, en van de burgemeester.
Maar het gaat verder. Minister Bourgeois maakt het makkelijker dat personeel kan worden uitgewisseld. Hoever staan we dan af van een personeelsmatige integratie van gemeente en OCMW? Hoe dicht komt de sociale dienst van het OCMW, die bijvoorbeeld een cliënt met schulden begeleidt, bij de ambtenaar die de gemeentelijke administratieve sancties regelt en die een PV over dezelfde persoon behandelt? Mogen de ambtenaren van de burgerlijke stand die het aangevraagde huwelijk van een Marokkaans koppel willen laten onderzoeken ook informatie uitwisselen met de OCMW-collega’s?
Het recht op sociale bescherming is absoluut en overstijgt het politieke. Mensen hebben daarnaast recht op eerbiediging van de private levenssfeer, zeker als ze problemen hebben. Die behandel je niet als een put in het trottoir. We hebben daarvoor een aparte instelling nodig, het OCMW.

---

CD&V in Kortrijk: de schijnvertoning

In Kortrijk gaat de CD&V ervan uit dat ze de volgende keer weer baas zal zijn. Al eeuwen, bij wijze van spreken, maken ze de dienst uit. Gisteren presenteerde de lokale schepen van Natuur een plan voor de omgeving van Kortrijk-Zuid maar meldde er meteen bij dat de realisatie pas voor de volgende legislatuur zou zijn. En ik vernam dat burgemeester De Clerck weer grote plannen aan het ontwikkelen is voor het zuiden van Kortrijk. Een tram naar het nieuwe ziekenhuis en omgeving kunnen we nog toejuichen, maar verder ... Meer plaats voor auto’s en voor parking op Hoog-Kortrijk, daar gaat het eigenlijk om. Want ja, Xpo breidt steeds verder uit, maar zonder in parking te voorzien. En het ziekenhuis zou liever ook niet meer investeren in een parkeertoren. Er komen aan grote snelheid nieuwe kantoorcomplexen, scholen en bedrijven bij. Die zorgen worden handig op de schouders van de stad geschoven. En dus moet het Kennedybos omgehakt en komt en het Groen lint(je) Zuid onder druk.

Kortrijk is CD&V-land. Zeker van de macht. Al zouden de christen-democraten misschien wel eens hard kunnen schrikken. Na de verkiezingen kan misschien (wellicht?) een meerderheid komen met alle democratische partijen, maar zonder de CD&V. Dat zou een lokale revolutie betekenen. Of het een project is om naar uit te kijken? Ik weet het echt niet, ik maakte al eens van dichtbij paars-groen mee en daar ben ik niet meer zo enthousiast over. Enfin, daar gaan wij, als kleine partij niet over beslissen. Oef.

Terug naar de vanzelfsprekendheid waarmee de CD&V, met een kleine 40 procent van de stemmen, doet de partij alsof ze God en klein Pierke kunnen vertegenwoordigen. Hoe ze dat volhouden, vraagt de lezer zich af? Wel, daar is een truc voor die in mijn stad al verschillende keer met succes is toegepast. Organiseer een schijnruzie tussen de twee grootste vleugels van de CD&V, tussen het ACW en de middengroep, houd de discussie maanden vol, personaliseer de strijd, speel op de emotie en ...
Concreet: in Kortrijk heeft de CD&V beslist met Stefaan De Clerck naar de verkiezingen te stappen. Protagonist Lieven Lybeer, de ACW-kopman – al heeft die aanduiding ook zeer modderige voeten in de aarde gehad omdat Francesca Verhenne die plek wel wilde veroveren, geheel en al terecht als je het mij vraagt - dus Lieven Lybeer verving tijdens de ministeriële periode op Justitie Stefaan. Goede representatie, vriendelijk en voorkomend, alcoholvrij, sympathiek, sterk in dienstbetoon en in handen schudden, en dus populair. Veel visie is er niet, bij Stefaan is er veel (wollige) visie maar weinig daadkracht. Lastig volkske. Lieven had gehoopt op een deus ex machina, of liever op Wouter Beke. Die laatste meende echter dat Stefaan beter terugkeerde naar Kortrijk. En dus moet Stefaan de Kortrijkse koning blijven.

En dus ontstaat hét moment om de oude tweestrijd ACW-Unizo op te frissen. In de marge van Rerum Novarum lieten een paar oudgedienden en een anonieme schepen – flauw toch - van het ACW hun ongenoegen de vrije loop. Het ACW is sterker dan Unizo, maar krijgt niet waar het recht op, stellen ze. De burgemeester moet niet de facto Stefaan D.C. worden, maar de CD&V-er met de meeste voorkeurstemmen. Ik had gehoopt dat deze vroede heren zouden voorstellen dat het vleugel met de meeste verkozenen zou zijn. Want dat zou pas echt de krachtsverhoudingen aantonen.  Maar nee, de voorkeurstemmen zouden moeten beslissen. En dat is bedrog, kiezersbedrog.

Maar voor ik dat uitleg, moet ik nog een paar zetten op het schaakbord toevoegen. Ongetwijfeld hebben beide vleugels ook een pak compensaties afgesproken. Die blijven geheim, zoals bij elke deal die de ogen van de kiezers niet trotseert. Het zal gaan over (goed betaalde) topmandaten in intercommunales en gemeentebedrijven, of van die zaken zijn als Stefaan die 300.000 euro cadeau mag doen aan Interieur en Lieven 42.000 aan Novarock, ouderwets wielen en dielen dus. Of misschien is de een of de andere wel een zetel beloofd in de deputatie of in een parlement.

Bedrog zei ik dus. Zeker weten. Nooit of te nimmer kan Lieven meer voorkeurstemmen dan Stefaan binnenhalen. In 2006 had Stefaan er 8600, Lieven 3500. Dat haalt hij in 2012 nooit op, zeker niet vanop de derde plaats. Dat moeten de ACW-ers toch beseffen? Zo ja, dan voeren ze een slechte show op, goed wetende dat het hen nooit zal lukken. En toch doen ze het, omdat ze uit ervaring maar al te goed weten dat het stemmen aanbrengt voor de CD&V. Als je kiezers de schijnbare strijd ACW-Unizo mee laat beslissen, dan zet je kiezers, die misschien voor een partij zouden stemmen die hen meer aantrekt, hun stem nuttiger te ‘besteden’. Het gebeurde in Kortrijk verschillende keren met de tweestrijd Sansen-Dejaeger/de Bethune. En met succes, de CVP behaalde de absolute meerderheid, zeldzaam in een centrumstad. Zo hoog komen ze niet meer uit, maar van de N-VA moeten ze niet veel schrik hebben.
Wedden dat voor de provincieraad in Kortrijk de CD&V veel lager zal scoren dan voor de gemeenteraad?

Zou het ACW eens durven aan een beetje introspectie doen? Zullen ze tijdens de volgende legislatuur een beetje meer (van hun programma) realiseren? Want de oogst is bijzonder mager. Wat is er gebeurd qua woonbeleid (rien de rien), jeugdbeleid (schepen beloofde 56 keer een fuifzaal), OCMW (moest een dotatiedaling slikken) om niet te spreken over de ACW-schepen die vooral als(kampioen van het asfalt en koning auto zal worden herinnerd. Wat iser gebeurd? Sociaal en rechtvaardig beleid is meer dan dienstbetoon en handjes ...

---

Lummelen vreemdelingen heelderdagen rond op straat?

Geert Bourgeois lanceerde een starterspakket voor Marokkaanse mensen die naar Vlaanderen willen komen. Goed bedoeld, maar toch niet zo helemaal goed geslaagd.
Ik zou het kunnen hebben over de vele, vaak stuitende veralgemeningen en stereotypen waarmee de brochure doorspekt is. Clichébeelden die niet alleen de Marokkaanse doelgroep zijdelings beledigt, maar ook mij als Vlaming de wenkbrauwen doet fronsen en me de vraag doet stellen wie bepaalt of ik me al dan niet een echte, goede Vlaming mag voelen. Zoals
• Neem al uw papieren mee naar Vlaanderen want u hebt ze daar zeker nodig.
• Iemand psychisch of lichamelijk pijn doen, ook uw partner of uw kinderen, is verboden.
• Een godsdienst aan anderen opleggen, mag niet.
• Het leven in Vlaanderen is duur. In de meeste gezinnen werken beide partners om alles te kunnen betalen. Daarom is het heel belangrijk dat u werk zoekt.
• Vlamingen zijn stipt: als je iets moet doen om 9u, dan doe je het ook om 9u.
• Vlamingen leven niet op straat. Ze leven vooral in hun huis.
• Vlamingen houden van rust. Na 10 uur ’s avonds mag er geen lawaai meer gemaakt worden.
• Mensen gaan niet zomaar bij elkaar op bezoek. Ze maken meestal eerst een afspraak. Ze zijn gesteld op hun privacy.
• Het gebeurt niet vaak dat getrouwde zonen of dochters inwonen bij hun ouders of schoonouders. Koppels proberen zo snel mogelijk als gezin alleen te gaan wonen.

Let wel, er staat ook heel wat nuttige informatie in voor potentiële nieuwkomers. Het pleidooi voor taalverwerving, het nut van onderwijs, onze gezondheidszorg en afvalsortering.
Maar toch ontbreekt er heel wat. We moeten de kandidaat nieuwe-Vlamingen voor meer waarschuwen dan enkel voor het natte weer. We moeten hen durven wijzen op latent racisme, op het feit dat het als vreemdeling niet evident is om een job te vinden, ondanks alle knelpuntberoepen, we moeten hen wijzen op de krapte op de woningmarkt die mensen met een vreemde naam vaak tot eerste slachtoffer maakt, op het gegeven dat hun kinderen vaak zullen moeten vechten tegen vooroordelen en het daardoor niet evident zal zijn om hun talenten ten volle te ontwikkelen.

En laat net deze brochure weer een deel van die vooroordelen bevestigen. De weinig stipte, weinig nette vreemdeling die heelderdagen rondlummelt op straat.

Misschien kan het eruit halen van die clichébeelden een eerste stap zijn om te komen tot een brochure waar die waarschuwing voor onderhuids racisme niet meer moet voorkomen. Laten we de drempels voor de nieuwkomers verlagen door daadwerkelijk in te zetten op een succesvolle integratie. Zodat de nieuwkomer terecht komt in een land dat per definitie al niet meer eng, stereotiep Vlaams is, maar een trots, open en tolerant Vlaanderen.

---

Er was ook oorlog na 14-18, over oorlogserfgoed

Uiteraard en terecht gaat er momenteel veel aandacht naar de herinnering van Wereldoorlog I. Maar dat mag er volgens mij niet toe leiden dat ons militair onroerend erfgoed van ná WO I vogelvrij verklaard wordt. Minister Bourgeois, hierover door mij ondervraagd in de Commissie Onroerend Erfgoed, belooft alvast een tandje bij te steken en zal de gemeenten met aandrang vragen om omzichtig om te springen met elke slopingsaanvraag voor militair erfgoed.

De concrete aanleiding voor mijn vraag was het Bruggenhoofd Gent, een verdedigingslinie uit het Interbellum waar de voorbije jaren enkele waardevolle bunkers van werden gesloopt. Vermits de militaire geschiedenis niet stopt aan de gemeentegrenzen, is een totaalvisie op Vlaams niveau absoluut noodzakelijk. Zonder die globale aanpak riskeren we immers om in elke gemeente –het Bruggenhoofd Gent strekt zich uit over 20 gemeentes- een alibibunker te beschermen, terwijl ogenschijnlijk onooglijke bouwwerkjes, die net historisch veel waardevoller kunnen zijn, gesloopt worden.

Minister Bourgeois erkent dat ‘een inventaris van het militaire erfgoed uit de periode 1918-1945 de beste leidraad zou zijn voor de gemeentes die moeten oordelen over slopingsaanvragen.’ Deze inventarisatie past in het historische traject dat de minister afloopt, waarbij na de oude vestingen en forten nu ook het militair erfgoed uit de eerste wereldoorlog grondig is geïnventariseerd en zo nodig beschermd. Maar voor het militair erfgoed van na WO I is er nog heel veel werk. Het merendeel is niet geïnventariseerd, laat staan beschermd. Er staan er 180 in de inventaris, terwijl er meerdere 1000den zijn. Er zijn enkele mooie voorbeelden van beschermde sites zoals de Atlantikwall aan de kust en de antitankgracht in Haacht.

Als eerste aanzet voor bescherming van recenter militair erfgoed stuurt de minister alvast een richtlijn naar alle gemeenten om bij slopingsaanvragen zijn diensten te verwittigen. Dan kan de minister beslissen tot een voorlopige bescherming voor één jaar van het relict. Een tijdspanne die kan worden gebruikt om na te gaan hoe waardevol het militair bouwsel is en of een definitieve bescherming noodzakelijk is.

Ik ben tevreden met deze voorlopige oplossing, maar hoop vooral op een snelle realisatie van een algemene inventarisatie en totaalvisie. Wanneer we nu kijken naar de Inventaris Onroerend Erfgoed moeten we vaststellen dat er nog bitter weinig gedocumenteerd, laat staan beschermd is. Nochtans is ons militair erfgoed en vooral de herinnering dat vrede geen evidentie is, te belangrijk om te laten verloren gaan.

De hele vraag plus het antwoord staat te lezen op http://docs.vlaamsparlement.be/docs/handelingen_commissies/2011-2012/c0m230lee32-16052012_voorlopig.pdf

---

Cultuurminister Joke verklapt geen operageheimen

Dat noem ik ‘kinderachtig’. Ik vraag donderdag in de commissie Cultuur aan minister Joke Schauvliege wanneer de algemene vergadering en de raad van bestuur van de Vlaamse Opera en van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen worden samengesteld. Dat volgens het decreet had al weken geleden moeten gebeuren. De minister antwoordde donderdag dat dit een delicate aangelegenheid was, die zorgvuldig moest verlopen. En dat ik dus nog geduld moest hebben.
En zie, de dag nadien, op vrijdag hechtte Vlaamse regering op voorstel van minister Joke Schauvliege haar goedkeuring aan de voordracht van de leden van de algemene vergadering en van de raad van bestuur van de Vlaamse Opera en van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen.
Joke wist donderdag uiteraard (?) dat ze die voordracht van leden vrijdag zou laten goedkeuren. Kon ze deze eenvoudige informatie - nog niet eens de namenlijst - dan niet meedelen? Er zijn drie mogelijke verklaringen: ofwel wil ze niet antwoorden op die simpele vraag van een oppositielid van Groen omdat ze het hem niet gunt, ofwel informeert haar kabinet hun eigen minister niet eens over de punten die zij laat beslissen op de regering, ofwel is het punt door de minister-president achter haar rug ingediend en staat haar naam er alleen op als bevoegde minister. Kortom, ofwel kinderachtige meerderheidspolitiek, ofwel knullig cultuurbeleid, ofwel is toch de handpop van hogere partijbelangen.
De namenlijst krijgt de oppositie slechts volgende week, na de goedkeuring van het verslag. Wedden dat de regering ook nu weer het Cultuurpact met voeten heeft getreden? Aan Groen is niet gevraagd een lid voor te dragen.

Een boze Bart Caron

PS Ondertussen is de samenstelling mij ter ore gekomen. Zie op deze site bij Nieuws.

---

Woont Calimero in Kortrijk? Over uniefs en Zoutenaaie

U wist het nog niet? Nu dus wel, en het is daarenboven bevestigd door Marc Reynebeau, onvolprezen en onverdacht journalist van De Standaard. Hij heeft ontdekt dat de belangrijkste norm bij de organisatie van het universitair onderwijslandschap ‘Zoetenaaie’ heet. En hij heeft nog gelijk ook. Dat steekt. Ik ben een woordje uitleg verschuldigd, nietwaar?
In het begin van de week dwarrelde een persbericht binnen, wellicht afkomstig van de mij zeer aan het hart liggende Howest, de Hogeschool West-Vlaanderen, dat er vanaf 2014 voor het eerst universitaire masterdiploma’s zullen worden afgeleverd in West-Vlaanderen. En in Kortrijk nog wel, ja. Dat is het gevolg van een samenwerking tussen Howest en de UGent. We krijgen dus echte West-Vlaamse ingenieurs, van het digitale soort bovendien. Hip, innovatief, creatief. Hip hip hoera?
Howest is toonaangevend op dit terrein van digitale en hoog innovatieve ontwikkelingen. Tot spijt van wie het benijdt. En vreemd genoeg is de opleiding niet eens bedoeld om de West-Vlamingen beter te dienen. Nee, Howest trekt studenten aan van heinde en ver, zelfs Limburgers sporen naar Kortrijk om die opleiding te volgen. Het gevolg is o.a. een merkwaardige stijging van studentenkoten in Kortrijk. Help?

Want ja, je kan niet in alles uitblinken. Mest-Vlaanderen en zeker Kortrijk is kampioen op veel andere terreinen, weeral tot spijt van wie het benijdt. We staan aan de top van het meeste fijn stof in Vlaanderen, het aantal zelfdodingen, van de duurste woningen, van de snelst toenemende vergrijzing in Vlaanderen, van de meeste grenscriminaliteit, van de meeste oppervlakte bebouwde ruimte. Maar al eeuwen staan we achteraan in de mondiale ranking van invloedrijke universiteiten en hun opleidingen.
Sorry, dat is niet de schuld van de West-Vlamingen, maar van de proffen van de KUL. Zij lieten al verschillende keren horen dat ze zeer tegen hun zin naar Kortrijk kwamen/komen om les te geven. Een veel te grote tijdsinvestering en zeker geen plek om te komen wonen, want er valt weinig interessants te beleven. En dus, er komen geen masters van de KUL in West-Vlaanderen.

En geloof het of niet, maar een diepe zucht van verlichting blaast de West-Vlaamse straten en pleinen schoon. Want, elke Calimero studeerde of studeert eigenlijk veel liever in Gent of Leuven, desnoods in Antwerpen of Brugge als het niet anders kan. Alles liever dan in je autochtone omgeving te moeten blijven. Dat resulteerde decennia lang in vele asielvragen in Gent, een levend bewijs toch? Gent wordt trouwens langzaam maar zeker de hoofdstad van West-Vlaanderen. Om maar te zeggen dat West-Vlamingen geen vragende partij zijn voor een eigen universiteit, we gaan liever op een ander. Waarom de KUL dan een afdeling oprichtte in de Guldensporenstad? Missiewerk? Om achtergebleven volksstammen op te leiden? Helemaal niet. De Kulak, dochter van de KUL, is indertijd alleen opgericht om een tegengewicht te bieden tegen de barbaarse ‘rijks’universiteit in Gent, die al te vaak werd bezocht door afvallige West-Vlamingen. Een paar jaar Kulak en dan doorgechast naar het moederhuis in Leuven. En nu, enkele decennia later neemt de UGent gewoon weerwraak. Voilà, meer is het niet.

Nee, de norm is niet ‘Zoetenaaie’, maar (beetje) katholiek versus (beetje) vrijzinnig, Leuven tegen Gent en bovenal de strijd om macht in de universitaire wereld. En dus, mijnheer M.R., zeer gewaardeerde journalist van DS is niet Calimero de schuldige, maar die onnozele schoolstrijd, al is die ondertussen verveld, van ideologie naar de platte strijd om macht en invloed.

PS Zoetenaaie, zo schrijft M.R. in DS. Het dorp heet eigenlijk Zoutenaaie. Maar laat dat een detail zijn, de modale inboorling spreekt er toch over ‘ier’.

---

’ t Groot gedelf maakt brandhout van studie Schipdonkkanaal

Actiegroep ’t Groot Gedelf, die zich verzet tegen de verbreding van het Schipdonkkanaal, heeft indruk gemaakt in de Vlaamse commissie voor openbare werken en mobiliteit. De actievoerders maakten brandhout van de vorige studies, en stelden een tegenstudie voor. Daarin staat dat er nu al problemen zijn met de waterhuishouding en verzilting in de polders, zonder nieuwe kanalen, in Vlaanderen en Noord-Frankrijk.
En dan te bedenken dat de NMBS geen aanstalten maakt om de spoorwegbrug in Kortrijk te verhogen zodat schepen van 4.500 ton naar Frankrijk kunnen varen, en dat de Fransen evenmin direct plannen hebben om hun bruggen te verhogen zodat er schepen met drie lagen containers onderdoor kunnen varen.
Het Schipdonkkanaal dreigt de Oosterweelverbinding van West- en Oost-Vlaanderen te worden.
ZIe http://www.focus-wtv.tv/video/t-groot-gedelf-maakt-brandhout-van-studie-schipdonkkanaal met o.m. een interview van de beheerder van deze website.

---