Ruzie tussen C&V en N-VA over DAC-ers in de sport

Het programmadecreet bij 2e Budgetcontrole 2012 werd vandaag niet gestemd. De CD&V stelde in de commissievergadering, voor de oren van de verbauwereerde collega’s uitde meerderheid dat ze de passage over de ex-DAC-ers in sportsector niet zouden goedkeuren.

Zelden meegemaakt. Wat is er aan de hand?
De N-Va bij monde van minister Philippe Muyters haalt de ijshockeytaktiek van de powerplay boven en probeert de coalitiepartners in snelheid voorbij te steken. Vreemd genoeg niet in het belang van de sportverenigingen, maar in het belang van de Vlaamse overheid.
Achter het inicdent schuilt een latent conflict, of liever een etterende zweer.

Een beetje geschiedenis is nodig. Zowat tien jaar geleden besliste de regering om de DAC-ers te regulariseren. Ze werden vanaf dan niet meer betaald door de VDAB, maar door de administratie(s) Cultuur, Jeugd en Sport. De regeling hoe die jobs op langere termijn zouden worden verdeeld over de sectoren bleef echter lang uit. Dat is verstaanbaar. DAC-budgetten werden in een tijd van diepe werklooshied toegewezen aan wie er om vroeg, uit non-profit sectoren uiteraard. Zo kwamen tal van mensen terecht bij organisaties die al wat personeel hadden, maar er meer konden gebruiken. Het was aan de ‘rappe’. De grote zuilorganiaties waren bij de pinken en kregen daardoor een behoorlijk groot contigent toegewezen.

Daar werd tot op vandaag niet aan geraakt. Precies dat wil Philippe Muyters nu wel doen. Hij schreef in het programmadecreet een bepaling in die hem machtigt om zelf een regeling uit te werken, zonder rekening te moeten houden met toewijzingen uit het verleden. Boze tongen beweren dat hij de betrokken organisaties wil treffen en het personeel in één beweging wil onderbrengen bij Vlabus. Vlabus is een Vlaamse instelling die sportlesgevers ter beschikking stelt.
Het gaat nog om 99 DAC-ers. waarop het artikel 26 van het programmadecreet van toepassing is.
Op een totaal van 99 gesubsidieerde DAC-plaatsen, zijn er 24 ter beschikking van de federaties, 36 reeds van Vlabus, en de rest bij sportdiensten van de provincies en bij enkele clubs.
De getroffen federaties zijn FROS (amateursportfederatie), de Gezinssportfederatie (van de Gezinsbond), Recreas (gehandicaptensportfederatie ), Sporta en de Vlaamse Studentensportfederatie vzw. Het gaat dus om recreatieve sportfederaties die aangepakt worden. Waarom dat nodig is ....

Ik vertel geen geheimen. De Vlaamse Sportraad gaf hier onlangs advies over. Zij begrijpen, net als ik, niet waarom dit nu zo dringend in een programmadecreet wordt weggemoffeld. De sportfederaties zijn niet eens van de geplande nieuwe regeling op de hoogte gebracht, de medewerkers ook niet.

Waarom die powerplay van Muyters? Kan hij geen voorbeeld nemen aan de cultuursector? Die heeft zelf een voorstel van herverdeling uitgewerkt dat door de minister en het parlement is overgenomen … Er zijn best verantwoordelijke mensen in de sportsector.

Een conclusie? Gebrek aan empathie bij de omgeving van sportminister Muyters? Wraakoefening op de zuilorganiaties? Rondje recreatieve sportfederaties pesten? Of eenvoudigweg laten voelen wie de baas is?

De N-VA die zo graag het Vlaamse verenigingsleven bejubelt, dat subsidiariteit hoog in het vaandel voert, toont nog eens waar het echt voor staat: voor een centralistisch Vlaanderen dat vanuit Brussel wordt gestuurd.

ingediend onder Mijn gedacht • (0) Reacties • Permalink