bartcaron.be

Schauvliege laat kankerverwekkend glyfosaat vrije baan

Ingediend op maart 15th, 2016 door bartcaron

België ijvert niet voor een verbod op glyfosaat. Nochtans werd glyfosaat door de Wereldgezondheidsorganisatie als kankerverwekkend bestempeld, en zijn het Brussels en het Waals Gewest voorstanders van een verbod. De reden van de Belgisch terughoudendheid: de federale regering en… de Vlaamse regering-Bourgeois.

imageOndanks aandringen van mezelf en collega’s weigerde Schauvliege zich in de commissie van het Vlaams Parlement voor een verbod uit te spreken. Zwijgen is toestemmen. Het Brussels en Waals Gewest zijn expliciet voorstander van een verbod op glyfosaat. Door het zwijgen van Schauvliege en de federale regering is er geen unaniem Belgisch standpunt. Daardoor verhindert de regering-Bourgeois mee dat de Europese balans overhelt naar een verbod. Opmerkelijk: ook de kritische vragen van het N-VA-parlementslid in de commissie konden de CD&V-minister niet tot een duidelijk antwoord brengen. Maar als Schauvliege niks doet voor een verbod, is regeringspartij N-VA ook mee verantwoordelijk. (meer…)

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Schauvliege laat kankerverwekkend glyfosaat vrije baan

Joke Schauvliege broedt

Ingediend op maart 10th, 2016 door bartcaron

Laat me uitspreken… Joke Schauvliege broedt op een oplossing voor de problematiek van de grote meeuwen aan onze kust. Ongetwijfeld ken je de problemen: agressieve meeuwen die ijsjes pikken uit onschuldige toeristenkinderhandjes; arrogante meeuwen die even onschuldige doch ietwat nonchalant neergepote huisvuilzakken verscheuren; laagscherende meeuwen die middels precisiebombardementen kaalhoofdige cabriobestuurders viseren. Die laatsten zijn trouwens niet allemaal even onschuldig. Een notoire stellingbouwer durf een malafide meeuw wel eens met een loodjesgeweer te lijf te gaan. Iets wat dus compleet in strijd is met de Europese bescherming die de meeuw geniet.

We moeten eerlijk zijn: echt leuk is het niet om ondergepoept worden, laat staan dat je ijsje gejat wordt, maar al bij al vallen de problemen mee. Ze leveren zelfs leuke Youtube-filmpjes op. Maar dit betekent niet dat er geen groter probleem aan het ontstaan is. Tot voor enkele jaren kenden we een grote broedkolonie in de Zeebrugse voorhaven. Zowat de volle 100 procent van alle broedende meeuwenparen (hondstrouwe en honkvaste beestje, trouwens) vonden er jaar na jaar hun vertrouwde stekje. Maar een havengebied is uiteraard geen natuurgebied. Wanneer het Zeebrugse Havenbedrijf die terreinen dus wil ontwikkelen voor havenactiviteiten is dat hun goed recht.
Het gevolg is dat de meeuwen meer en meer verspreid geraken. Langsheen de kust, maar ook richting binnenland. Meer en meer worden mens en meeuw op die manier gedwongen om dichter met mekaar samen te leven. Meeuwen beginnen gemakshalve te foerageren in de bewoonde wereld. Ze beginnen te nestelen op daken met alle gekrijs van hongerige jonkies vandien. Het fenomeen van delinquente hangmeeuwen neemt stelselmatig toe.

Om op deze problematiek te anticiperen richtte de MINA-raad in het voorjaar van 2014 een dringende oproep aan minister Schauvliege: ‘Zorg a.u.b. snel voor een alternatieve broedplaats voor de grote meeuwen.’ Niet enkel ter preventie van samenlevingsproblemen, trouwens, maar ook omdat kleinere en kwetsbaardere vogelsoorten in de verdrukking dreigen te geraken door ontheemde meeuwen. Deze week, een kleine twee jaar later, vroeg ik de minister hoe het stond met die zoektocht naar een nieuwe thuis voor de grote meeuwen. Ze blijkt te broeden op een oplossing. Een kunstmatig eiland bijvoorbeeld. Een lekker ambitieus plan dat ooit eens werd gelanceerd, maar dat, niet enkel omwille van het torenhoge prijskaartje ondertussen door zowat iedereen wordt afgedaan als een zanderig luchtkasteel. Een project dat nooit levensvatbaar zal zijn.
De minister blijkt dus al twee jaar te broeden op een geschud ei (*). Ware het niet dat ik haar eens wakker schudde, ze zat er wellicht nog op. En je zal het misschien niet geloven, maar tussen de regels door bedankten zowel Joke Schauvliege als enkele van haar coalitiegenoten me voor de wake-up-call.

(*) Een ei schudden is een contraceptietechniek om de vrucht te laten afsterven, zonder dat de vogel dit doorheeft, en er dus ook niet meteen aan een vervangende leg wordt gedacht. Wat meeuweneieren betreft is het schudden, net als het prikken, enkel toegelaten door brandweerdiensten die daartoe een uitzonderlijke machtiging hebben gekregen.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Joke Schauvliege broedt

Zeepbel van bescherming poldergraslanden doorprikt

Ingediend op maart 2nd, 2016 door bartcaron

Nu de verenigde natuurverenigingen de Regering-Bourgeois in gebreke stellen voor de krakkemikkige bescherming van de poldergraslanden, is de zeepbel van de zogezegde ‘historische doorbraak voor de historische poldergraslanden meteen helemaal doorgeprikt.

Het compromis over de poldergraslanden dat de Vlaamse regering van N-VA, Open VLD en CD&V eind vorig jaar maakte, is een tsjeverig compromis à la Belge. Dat compromis houdt in dat er verschillende soorten van bescherming komen. Enkele duizenden hectare waren al beschermd via de natuurwetgeving. De bijkomende percelen worden beschermd via de Europese landbouwwetgeving.

Niet enkel het feit dat wij onze waardevolle historische graslanden zo uit handen geven aan het wispelturige Europese landbouwbeleid baart zorgen. Vooral het ongefundeerd meten met twee maten en twee gewichten maakt het besluit van Minister Schauvliege tot een dieptepunt van rechtszekerheid. Het leverde haar trouwens al fikse kritiek op van de Raad van State, maar dat kon haar niet deren.

Op het terrein zelf wordt het meteen duidelijk dat de bescherming onder de landbouwwetgeving een lege doos is. De graslanden die al eeuwen lang onaangeroerd zijn en bijgevolg een unieke fauna en flora herbergen, mogen dan wel niet geploegd (gescheurd in vakjargon) worden, maar er mag wel gefreesd worden, er mag extra bemest worden en er mogen hoogproductieve grassoorten ingezaaid worden die op korte tijd de historische vegetatie zullen verdringen.

Ik heb nooit begrepen dat collega Wilfried Vandaele (N-VA), die jarenlang een medepleitbezorger was voor de bescherming van de poldergraslanden, zich heeft laten verleiden mee te stappen in de schijnbescherming via de landbouwwetgeving. Nu het dossier, door de ingebrekestelling door de natuurorganisaties, opnieuw op de tafel van de Vlaamse Regering komt, moet ze die herkansing aangrijpen en tot een échte bescherming komen. Al vrees ik, eerlijk gezegd, dat CD&V-minister Schauvliege zich zal wentelen in haar grote gelijk en het finaal de rechter zal worden die moet oordelen.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Zeepbel van bescherming poldergraslanden doorprikt

Wistjedatjes over grijze noordzeegarnalen

Ingediend op maart 2nd, 2016 door bartcaron

Naar aanleiding van een parlementaire vraag:
90% van alle garnaalkroketten komt op een Belgisch bord terecht.
Meer dan de helft van alle grijze noordzeegarnalen wordt in België verorberd.
Amper 1% van alle grijze garnalen wordt gevangen door onze eigen vloot.
In 1995 haalden we er 2,5 keer zoveel aan land.
2 Nederlandse bedrijven controleren 80% van de totale handel.
Die 2 bedrijven stellen in Marokko 4.000 pelsters tewerk.
Na een trip van minstens 10 dagen zijn de ‘verse’ garnalen klaar voor distributie naar onze supermarkten.
Er bestaat een keurmerk voor ‘garnalen van bij ons’: Purus. (eerlijk gezegd, dit wistjedatje wist ik zelf ook niet)
Minister Schauvliege ziet in al het voorgaande geen reden tot actie.
Er is immers al een ‘Dag van de Garnaal’.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Wistjedatjes over grijze noordzeegarnalen

Privé-geld naar cultuur? Hoe meer hoe liever, maar, maar, maar…

Ingediend op februari 24th, 2016 door bartcaron

Ik ben helemaal niet tegen het principe dat we moeten proberen meer centen uit de bedrijfswereld naar cultuur te loodsen. Integendeel, hoe meer hoe liever. Op twee voorwaarden: primo, als de kunstenaar of de culturele organisatie zelf en autonoom de artistieke of culturele inhoud mag bepalen. En secundo, als dat niet leidt tot een zich terugtrekkende overheid.

Die beide risico’s zijn reëel. Kijk naar wat een bedrijfsleider als Fernand Huts dezer dagen uitkraamt – ik beslis, en daarmee basta. Wat hij met zijn geld doet, mag hij uiteraard zelf bepalen, maar hij moet zich daarom niet gedragen als een Renaissancepaus of een paternalistische bons. De tijd dat kunstenaars vooral het prestige van hertogen, bisschoppen en andere hoven moesten versterken of als nar hun schamel brood mochten verdienen, ligt gelukkig al enkele eeuwen achter ons. Subsidie vervangen door geld van dergelijke cultuurbobo’s, spaar ons daarvan.

Het gevaar op een zich terugtrekkende overheid is ook groot. De huidige en de vorige cultuurministers, Sven Gatz en Joke Schauvliege, muntten uit in het hanteren van de kaasschaaf of de hakbijl in de cultuursector. Ze sneden de voorbije jaren tussen 12 en 40% weg uit de brede cultuursector. De overheid heeft zich al sterk teruggetrokken. Ik ben echt bang dat het nog verder gaat. Beluister maar de nonsens van sommige liberale geesten die radicaal pleiten voor de afschaffing van cultuursubsidies.

De noden zijn reëel en ernstig in de musea, bij jonge kunstenaars, enzovoort. De minister beloofde al verschillende keren dat hij gaat voor een stijging van zijn middelen. Wat doet hij straks met de vele organisaties in het Kunstendecreet die hoopvol uitkijken naar het herstel van de indexering en naar een (kleine) subsidiestijging? Kan hij echt de sector van het sociaal-cultureel volwassenenwerk hervormen, wat zijn intentie is, zonder een beetje nieuwe middelen? Kan hij nieuw bloed in de aderen van het cultureel erfgoed pompen? Vorige week knipte hij nog 1,5% middelen van het jeugdwerk weg.

Geld uit bedrijfsleven met fiscale instrumenten ondersteunen kan zeker nuttig zijn, complementair aan subsidies. De taxshelter (federaal) heeft samen met Vlaamse subsidies een fikse impuls gegeven aan de Vlaamse film. Dit instrument zal echter geen soelaas bieden aan de niet-commerciële cultuurwereld. De tashelter is enkel bruikbaar als er een winstoogmerk is.

Daarenboven leidt de inzet van fiscaal instrumentarium zoals lagere BTW, taxshelter, fiscale bonussen op sponsoring, vermindering van erfenisrechten, enz naar een vermindering van fiscale inkomsten voor de overheid, en dat is ook een vorm van subsidiëring. Maar dan zonder dat de overheid kwalitatieve criteria inzet. De wetgeving op de taxshelter is recent aangepast omdat ze zelfs werd gebruikt/misbruikt om buitenlandse pornofilms mee te financieren.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Privé-geld naar cultuur? Hoe meer hoe liever, maar, maar, maar…

Over Nederlands en Toerisme

Ingediend op februari 23rd, 2016 door bartcaron

Hoe de Vlaamse overheid (bij Toerisme Vlaanderen) het Nederlands koestert
Hoe Toerisme Vlaanderen een voorkeur heeft voor welstellende buitenlandse toeristen

Toerisme Vlaanderen werft een rits mensen aan, zo blijkt uit de gepubliceerde vacatures op de eigen site en de gekende vacaturesites. De introtekst bij die vacatures is plezant en wervend: “Toerisme Vlaanderen zoekt straffe medewerkers. Vakantie! Iedereen houdt ervan. Wij ook, zo veel zelfs dat we er elke dag aan werken. (…) ” Dat moeten fantastische jobs zijn, waarin ongetwijfeld talrijke, gepassioneerde mensen geïnteresseerd zijn.

Toch valt één en ander op. Het begint al met de titulatuur. Zo is men onder andere op zoek naar een Chief Information Officer, een Channelexpert, een Marketing Executive. Bij de nadere jobomschrijvingen lees ik ronkende volzinnen als “Je bent no-nonsense en
hands-on” of “Een digital native die (…) de juiste tools kan inzetten.”
Het kan muggenzifterij lijken, maar als lid van de interparlementaire commissie voor de Nederlandse Taalunie komt het haar op mijn armen overeind wanneer ik een dergelijk taalgebruik lees, zeker wanneer het afkomstig is van onze eigen Vlaamse Overheid. En van een dienst die onder de bevoegdheid valt van een Vlaams-nationale minister (Ben Weyts). Sic.

Mijn onbehagen gaat echter verder dan mijn getoucheerde taalgevoeligheid. Mij lijkt het typerend voor de weg die Toerisme Vlaanderen opgaat. Toerisme Vlaanderen is hoe langer hoe minder bezig met toerisme an sich, laat staan toerisme als tegengewicht voor ons jachtig professioneel bestaan, als sociaal, cultureel en educatief gebeuren. Toerisme wordt verengd tot het lokken van consumenten, tot omzetstijging in de private toeristische sector, tot branding en marketing.
Kijk maar eens naar de verdeling van de werkingsbudgetten van Toerisme Vlaanderen: Van alle werkingsuitgaven wordt 83% gebruikt voor promotie van toeristische bestemmingen in Vlaanderen. En dat is haast uitsluitend promotie in het buitenland. Daarentegen, de werkingsuitgaven voor sociaal toerisme staan slechts voor 1% …

Ingediend onder mijn gedacht 4 reacties

Een gedichtenbundel in het Vlaams parlement

Ingediend op februari 23rd, 2016 door bartcaron

De Gedichtendagis al een tijdje voorbij. Toen lazen de parlementsleden en de gasten in de commissie Cultuur, Jeugd, Sport en Media een gedicht voor ze ‘politiek’ tussenkwamen.
Dat resulteerde in een dichtbundel, een vleugje poëzie op de prozaïsche intranetpagina van de commissie. Maar die is niet toegankelijk voor iedereen, daarom, voor wie een beeld wil over de poëtische smaak van de Vlaamse parlementsleden, deze link. Klik hier: gedichtendag

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Een gedichtenbundel in het Vlaams parlement

Fernand Huts, mecenas van cultureel erfgoed

Ingediend op februari 12th, 2016 door bartcaron

Fernand Huts van Katoen Natie trekt 8,2 miljoen euro uit voor kunst. Zijn demarche is opmerkelijk. Gaat het hem werkeiijk om extra steun aan de uitstraling van het Vlaamse culturele erfgoed, of toch vooral om zijn eigen uitstraling als ondernemer? Waar symbolisch en reëel kapitaal verstrengeld raken, poppen vele vragen op.

Of die 8,2 miljoen een jaarlijks bedrag is, kan je uit de perstekst van Katoen Natie niet opmaken, maar daar ga ik van uit. Huts hoopt dat ‘het firmament binnenkort volhangt met de schitterende realisaties door de Vlaamse cultuurgemeenschap en ondersteund door het ondernemerschap van Katoen Natie en van andere ondernemers’.
Onbescheiden stelt Huts dat het grote bedrag dat Katoen Natie uittrekt, matcht met de 8,12 miljoen euro die de Vlaamse Gemeenschap uittrekt voor de 21 (landelijk erkende) Vlaamse musea. Dat is een bedrieglijk cijfer: de Vlaamse Gemeenschap besteedt jaarlijks iets meer dan 40 miljoen euro aan cultureel erfgoed, waaronder die 8,12 miljoen voor de musea. Veel te weinig, natuurlijk.

Lees verder op rekto:verso (klik hier). Nr. 69 december 2015 – januari 2016

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Fernand Huts, mecenas van cultureel erfgoed

Pre-adviezen Kunsten sparen de gevestigde waarden niet

Ingediend op februari 10th, 2016 door bartcaron

Het voorlopige vonnis is geveld. De pre-adviezen voor de meerjarige subsidies in het kader van het Kunstendecreet zijn bekend gemaakt. Elke aanvraag kreeg zijn artistieke advies, uitgebracht door een beoordelingscommissie van experten, en een zakelijk advies, opgemaakt door de administratie Cultuur (Kunsten en Erfgoed).Zo’n 330 aanvragen werden ingediend. Die kregen zowel voor het artistieke als het zakelijke een advies in één van de vijf categorieën, tussen ‘zeer goed’ en ‘volstrekt onvoldoende’.
Voor sommigen was het kil ontwaken deze ochtend. Voor anderen smaakte de ochtendkoffie heel lekker, maar soms was er een bittere nasmaak.

Er zijn een vijftiental verschillende commissies, maar toch zijn er enkele opvallende tendenzen. Zo valt het op dat de grote Vlaamse, en internationaal gereputeerde dansgezelschappen, een slecht rapport krijgen. Rosas, Les Ballets C de la B, Meg Stuart, Ultima Vez, Eastman ea geraken enkel met de hakken over de sloot. Ze krijgen hooguit ‘voldoende’ als artistieke beoordeling. Dat is bijzonder streng.
Hetzelfde kan je zeggen voor de stadsgezelschappen. KVS, Het Toneelhuis en NTGent komen er in vergelijking met de kleinere gezelschappen minder goed van af. Enkel KVS komt aan ‘goed’, de andere blijven steken op ‘voldoende’. Een beetje bizar omdat Het Toneelhuis met dezelfde artistieke directie doorgaat, en de andere pas een nieuwe leiding hebben aangesteld.
De muzieksector vertoont een verwarrend beeld. De organisaties die concerten organiseren (presentie), doen het goed tot zeer goed. Zoals de Kortrijkse fusieorganisatie het WIlde Westen (Festival van Vlaanderen en De Kreun), 4AD enz. De folkclubs hebben het weer eens erg moeilijk, al geraakt het Muziekcentrum Dranouter wellicht wel eens gesubsidieerd.
Maar de orkesten, dat is wat anders. Mochten deze adviezen doorgezet worden in beslissingen, dan zal het orkestenlandschap er anders uitzien. Zo krijgt La Petite Bande opnieuw een negatief advies, en geraakt Anima Eterna slechts over de lat van een voldoende. Il Fondamento krijgt een zakelijk negatief advies. Vreemd. Er is wel een lovend oordeel over B’Rock, Collegium Vocale, Brussels Jazz Orchestra – geheel terecht trouwens.
Eens volprezen, is het niet voor eeuwig (meer). Zonder over de kwaliteit van de individuele aanvragen te oordelen, durf ik dat principe wel toejuichen. Het is moedig alleszins. Al ben ik voorzichtig. Ik zou de aanvragen en de adviezen moeten lezen om over de individuele dossiers een uitspraak te kunnen doen.

Het meest ongerust maak ik me zorgen over kunsteducatie en sociaal-artistieke werkingen. Meerdere educatieve organisaties krijgen een minder goed rapport. Curieus. Ze zijn nochtans zo nodig. En het prille, en kwetsbare landschap van sociaal-artistieke werkingen, wordt stevig aangepakt. Ze zijn voor het eerst samen met de reguliere kunstorganisaties beoordeeld, en niet meer als aparte werksoort, en dat laat zich voelen. De beoordelingen zijn zeer uiteenlopend. Hier bestaat het gevaar dat het landschap ernstig verminkt wordt.

Over de regionale spreiding zal ik het niet, of liever, nog niet hebben. Maar in Limburg dreigt alleszins een kaalslag (net een voldoende voor provinciale instellingen en een negatief voor KC België). Over West-Vlaanderen zwijg ik zedig.

Ik heb nu enkele adviezen gelezen. Ze zijn uitgebreid, consistent en goed uitgewerkt. De kwaliteit is hoog, hoger dan ooit te voren, zowel de artistieke als de zakelijke adviezen. Waar we nu geen zicht op kunnen krijgen, is de samenhang en de eenduidigheid van adviezen van de verschillende beoordelingscommissies. Ik kijk wel verbaasd dat gelijkaardige organisaties in verschillende commissies ook uiteenlopende adviezen krijgen. Maar daar kunnen uiteraard goede redenen voor zijn.

En nu uitkijken naar de definitieve adviezen, en vooral naar de subsidiebeslissing van minister Gatz. Hij zal nog veel spannende dagen beleven. Krijgt hij het voor mekaar om wat extra-middelen te pakken te krijgen voor de kunstensector? Gaat deze regering hem volgen? I wonder.

Of ik blij ben? Ja. Zeker voor Vrijstaat De Werf, de Nieuwe Opdrachtgevers en de Unie der Zorgelozen, het Festival van Vlaanderen… Maar ook wat droevig, bijv voor Pantalone,
De volledige lijst staat op: https://cjsm.be/cultuur/nieuws/voorlopige-voorstellen-van-beslissing-meerjarige-werkingssubsidies-kunstenorganisaties
Groet,

Bart

Ingediend onder mijn gedacht 1 reactie

Nieuwste stukken in de collectie Kon. Musea voor Schone Kunsten

Ingediend op februari 7th, 2016 door bartcaron

Een dagje Brussel, op bezoek in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, meer bepaald de collecties Oude Kunst, Moderne Kunst en het Magritte Museum.
Genieten van de indrukwekkende collecties. In de bevreemdende indeling van het gebouw. In prachtige ruimtes, in lelijke ruimtes, en een wirwar van gangen en trappenpartijen. Soms zijn de kunstwerken hedendaags gepresenteerd, maar meestal ouderwets. Het gebouw etaleert die vergane glorie. Maar de collecties zijn top.

En de zorg voor het gebouw… Het kan ook zo: emmers om insijpelende regen op te vangen. Behoorlijk efficiënt, maar niet bepaald wat je van een Belgisch topmuseum verwacht.

IMG_0701

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Nieuwste stukken in de collectie Kon. Musea voor Schone Kunsten





 

Nieuws

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie