bartcaron.be

Een staking voor meer rechtvaardigheid?

Ingediend op januari 29th, 2012 door bartcaron

Is de staking van maandag terecht? Waarom zo snel en zo hard? Er zijn binnenkort sociale verkiezingen. Dat wakkert natuurlijk de animositeit stevig aan. De vakbonden bieden tegen elkaar op in straffe taal. Dat scherpt hun gevoeligheid aan, en dat leidt alras tot acties zoals een staking. De context is stakingsgevoelig. Zeker als er ministers als Q of Steven Vanackere olie op het vuur komen gieten. De eerste met zijn brutale bek over de pensioenen en de pensioenleeftijd en de tweede met zijn voorstel om een index over te slaan ten gunste van het bedrijfsleven. Dat is toch een faux pas voor een ACW-er.
Het regeerprogramma van Di Rupo I kan je moeilijk sociaal noemen. Misschien maar best dat er socialisten in zitten, anders was het nog veel erger geweest. De regering van het minste kwaad? Goed dat Groen via dat soort maatregelen niet uit de portefeuilles van de mensen steelt. Immers, vooral de middenklasse, en vooral de lagere middenklasse, mag de extra-lasten torsen. De rijken ontsnappen veel makkelijker, weer eens. Met dank aan de vrienden uit de liberale en rechtervleugelende CD&V.  Dat alleen rechtvaardigt de staking van morgen.
Maar ja, aan de pensioenen moet worden gesleuteld, vooral aan de duur van een loopbaan. Er zijn nog steeds veel stelsels waar mensen te vroeg op pensioen kunnen gaan. Dat drukt door de snelle vergrijzing op het budget van de sociale zekerheid. Iets langer werken moet dus wel. a kan je niet vragen van de mensen om én langer te werken, én tegelijk tijdskredieten inkorten. Sommige jobs kan je nu eenmaal niet gegarandeerd tot je 65ste doen. Dakdekker, wegenwerker, leraar … Willen we dat deze mensen langer werken, dan moeten werkgevers alternatieve jobs ontwikkelen voor deze mensen. Maar dat gebeurt niet.
De pensioenen verlagen, zoals bij sommige beroepsgroepen dreigt, dat is absoluut onaanvaardbaar. Terecht dat de spoormannen boos zijn. We hebben al van de laagste pensioenen in Europa.
Er moet dus wel werk gemaakt worden van een vernieuwing en harmonisering van de vele pensioenstelsels. Het is duidelijk dat alleen een rechtvaardige verdeling van (pensioen)lasten en -lusten de conflicten (o.a. tussen generaties) in de toekomst kan vermijden. Daar zijn we nog ver van af. Eenvoudig is het niet, ons rechtvaardigheidsgevoel is moeilijk te vertalen in regelingen. Moeten we streven naar een systeem van een vast pensioen voor iedereen? Iedereen die 45 jaar werkte hetzelfde pensioen? Ik wil er toch over nadenken. Ja, maar zonder risico’s is het niet: het levert voor grootverdieners de ruimte om tijdens hun carrière een mooie spaarpot voor een eigen aanvullend pensioen aan de kant te leggen. En dat is iets wat mensen met een gewoon inkomen niet in die mate zullen kunnen doen. Versterken we daardoor niet de ongelijkheid? De huidige fiscale aftrek van het pensioensparen is er een voorbeeld van. Wie veel belastingen betaalt heeft meer profijt dan wie er minder betaalt. Aan welk rechtvaardigheidsgevoel beantwoordt dat? Dat verschil mogen we echt niet verder uitdiepen.

En er is nog veel meer in het geding: de toekomst voor de zachte sectoren zoals gezondheidszorg, welzijn, onderwijs en cultuur zijn in het geding, energieprijzen, de gevolgen van de klimaatverandering, het uitblijven van een groene economie enz… Alle begrip dus voor de stakers.

En toch is die staking misschien iets te voorbarig, te snel, te onhandig … Ze stoot ook veel gewone mensen tegen de borst, mensen die hard werken en best wel een rechtvaardig hart hebben. De vakbonden moeten deze regering kritisch bekijken en volgen, maar misschien niet meteen beginnen met het strafste wapen, een staking, eigenlijk al de tweede in een goede maand tijd. En we moeten de economische realiteit ook wel onder ogen zien, evenals de noodzaak om langer te werken en ook de pensioenleeftijd eerlijk te bepalen. Laat ons beginnen met de carrière van de parlementariërs, wijzelf dus. Na 20 jaar dienst een volledig parlementair pensioen? Het is niet rechtvaardig.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Een staking voor meer rechtvaardigheid?





 

Nieuws

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie