bartcaron.be

Geert Bourgeois, gouwleider van het Vlaamsche bestuur

Ingediend op mei 18th, 2011 door bartcaron

Er was eens een koene ridder die, hoog gezeten op zijn statige ros, zijn gouw overschouwde . En hij zag dat het goed was. Als naturelle leider genoot hij van het uitzicht op de trits hutjes rondom de watermolen, zag hij de bedrijvigheid langs de oude steenweg (ja, het waren rare jongens, die Romeinen), waar de wagenmaker, de smid en de herbergier een joint venture hadden opgezet. Aan de einder doemde zijn eigenste weinig nederige woonst op, hoog uittorend boven de eenvoudige werkmanshuisjes die er zich tegenaan schurkten, zoekend naar beschutting. Aan de andere einder van zijn schier onoverzienbare wingewest, lag de heerlijkheid van de grootste herenboer van zijn contreien. De bescheiden stulpjes van de pachters als snippers verspreid over de immense landerijen. Op het klokkentorentje van de statige vierkantshoeve bespiedde de weledele heer plotsklaps een verguld ornamentje. Wat het juist was, kon hij niet zien, zozeer weerspiegelde het immers de gulle zonnestralen. Zozeer stak het ook de ogen uit en het humeur van de hooggeborene daalde op slag tot diep onder het vriespunt. Wat dacht die veredelde patattenboer wel? Wie is er hier de baas?
Minister Bourgeois schrikt wakker uit zijn droom. Halfdronken klampt hij zich vast aan zijn gedachten en grijpt naar het notaboekje en balpen die steevast geduldig in de nachtkastla wachten op een geniale nachtelijke inval. Veelal vergeefs, trouwens, maar nu vloeien de ranke volzinnen uit de pen. Het ene grensverleggende denkbeeld volgt de andere sublieme ingeving in razend tempo op. In minder dan geen tijd heeft hij zijn groenboek af.

Voortaan zal hij de baas zijn. Hij alleen. Akkoord, de buurtcomités mogen zelf ook nog wel wat beslissen. Hoe meer ze hun eigen boontjes doppen, hoe liever zelfs; zolang ze maar geen geld komen vragen… Maar de parvenus die zich er tussen hadden gemengd, die konden fluiten naar hun macht. Het stond er niet allemaal zwart op wit, de bewoordingen waren iets meer omfloerst, maar de teneur was duidelijk.

Helaas had niet iedereen het zo op zijn grootse plannen begrepen. Vooral dan de geviseerde middenkaders, die provincialisten, zouden hun nest met hand en tand verdedigen. En laat deze nu net een pak vriendjes hebben bij de collega’s van de minister; collega’s die het enthousiasme van de staatsman prompt danig temperden. Oké, hij mocht best wel wat knagen aan de randjes en vooral op de gelden die naar de onderliggende besturen vloeien. Wat denken die lokale schepenen wel? Daar, mag er best beknibbeld worden, die smaldenkers, zolang het allemaal maar niet te ingrijpend is en de politieke vrienden maar hoogwaardigheidsbekleders blijven. En zo verbleekte het groenboek tot iets pastellerigs, het bleef verbleken en verbleken tot er uiteindelijk een lijkbleek wit boek overbleef. Een witboek zonder enig leven, aspiratie noch inspiratie.

De minister mocht wel wat hervormen – zijn droom helemaal in gruzelementen slaan, wilden zijn ambtgenoten nu ook weer niet – maar het blijft toch vooral bij wat weinig ingrijpend geneuzel. De grote goesting om grote kuis te houden in de verrommeling werd gesmoord met wat gerommel in de marge.

De arme koene ridder, plat op zijn buik in het stof bijtend naast zijn paard.

Ingediend onder mijn gedacht 3 reacties

3 reacties op “Geert Bourgeois, gouwleider van het Vlaamsche bestuur

  1. Bart Caron schreef:

    dag Jan,
    Het is uiteraard een geschreven spotprent. Maar het is opvallend op hoeveel punten Bourgeois (moet) toegeven aan de colaitiepartners. De standpunten van N-VA over lokale democratie liggen dicht bij de onze. Maar er blijft niet veel over hoor.
    Bart

  2. dekyvere jan schreef:

    flauw Bart, goedkoop zelfs. Je laat me ergens nu denken aan Walter Maes. En dat is geen compliment

  3. walter maes schreef:

    Alle begin is moeilijk Bart! Maak het iets scherper.

Reacties zijn gesloten.






 

Nieuws

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie