bartcaron.be

Canvassen en het monkelend lachje

Ingediend op mei 28th, 2010 door bartcaron

Canvassen, zo heet dat in het groene jargon. We bedoelen daarmee de huisbezoeken die we doen tijdens de verkiezingscampagne. Huis-aan-huis, van deur tot deur met de kandidaten en ander geëngageerd volk. De boodschap is bescheiden. We bellen aan en als iemand de deur opendoet, doen we de lieftallige mededeling dat we op ronde zijn met de Groen!e kandidaten voor de verkiezingen, dat we ons graag voorstellen en een paar foldertjes komen afgeven waarin de hoofdlijnen van ons programma staan. Nee, geen Wachttoren aansmeren, geen collecte voor Broederlijk of ander Delen, niet colporteren voor Domus Dei of ageren tegen geplande windmolens. Nee, het is veel eenvoudiger, hoewel: we vragen een beetje positieve aandacht voor positieve politiek. Geef toe, er zijn makkelijker dingen dezer dagen.

Je houdt het misschien niet voor mogelijk, maar we worden 999 op 1000 keren goed onthaald door de mensen. Vreemd, in tijden van grote afkeer van de politiek. Verklaren kan ik het niet echt. Misschien is het omdat we niks vragen, we niks verkopen… Of mensen daardoor sneller voor onze lijst, laat staan voor onze persoon gaan stemmen, is bijlange niet zeker. Aan onderzoek naar de effecten zouden onze grote politicologen een mooie kluif hebben. Maar hoe belangrijk of onbelangrijk dat canvassen is, ik geniet van de contacten met meestal onbekende mensen.

Ik maak er een sport van de fiere portiers van zowel de bescheiden als de minder nederige woonhuizen te observeren. De mensen die er wonen, denken wellicht dat ik alleen geïnteresseerd ben in hun electoraal gedrag, terwijl ik nog meer genoegen schep in de edele kunst van de observatie. De meest voorkomende is die van dat monkelende glimlachje. Dat gaat zo: je belt aan, de deur gaat open, je zegt wie je bent en waarvoor je komt, en verschijnt dat lachje. Ik lees het als een kruising van een begripsvolle en een ironische reactie op mijn (deur)gedrag. Ik denk dat ze denken dat ik toch een beetje gek ben, minstens erg naïef, om zo stemmen te proberen te werven. In tijden van internet, getwitter en facebook, toch nederig van deur tot deur gaan, als een borstelverkoper of een scharenslijper. Ik vrees dat de mens in zijn of haar deuropening meteen de link legt naar de partij waarin wij actief zijn. Och ja, die groene meisjes en jongens, idealistisch, beetje missionarisachtig, van deur tot deur op zoek naar een politiek gesprek. Van den ouden tijd? Niet is minder waard. Ondertussen trilt mijn BlackBerry in mijn linker broekzak, vervuld van weer een nieuwe facebookbericht. Laat ze maar denken, laat ze maar lachen ….

Hoogst zeldzaam worden we geconfronteerd met een boze bewoner. “Politiek interesseert me niet”, is een bekende zegswijze. Of “laat mij gerust”, of “‘t zijn allemaal dezelfde’. Dat soort one-liners behoren eerder tot de rijke verzameling Vlaamse legendes. Hier geen monkellachje, maar een bittere blik, een verzuurde toon. Een reactie van de politieke kandidaat wordt niet verwacht, meestal is de voordeur al dicht tegen dan.  Zo is me weer duidelijk waarom de stemplicht een onding is. Als deze mensen gaan stemmen, komt er niet meteen positieve energie vrij.

Huizen en appartementen met parlofoons mijden we als de pest. Bewoners verschuilen zich als het ware achter hun parlofoon. Je krijgt er nooit contact mee. Hoe hun blik eruit ziet, kom je ook niet te weten. Ze verwijzen je gegarandeerd naar hun brievenbus. Het is een apart volk, dat gerust wil gelaten worden. En dat doen we dan ook.

Het lastigste van al zijn de kortwoners die hun stemgedrag koppelen aan een concrete en directe realisatie. “Als je ervoor kan zorgen dat de put in mijn voetpad hersteld wordt, stem ik voor jullie.” Die blik vertoont een mix van verlangen en uitdaging, heel bijzonder dus, maar het komt voor.

De leukste ervaring lees je in die ogen die je vol verbazing aanstaren. Wie komt nu aan de deur om stemmen bedelen? Twee keer gisteren zeiden niet alleen de gloedvolle ogen, maar ook de mond stem dat ze voor ons zouden stemmen. Omdat we er toch zoveel moeite voor deden. Wat kan je daarop antwoorden? Dank u wel of zoiets?

We winnen de verkiezingen, zeker weten!

Ingediend onder mijn gedacht 1 reactie

Een reactie op “Canvassen en het monkelend lachje

  1. Erik Torbeyns schreef:

    Zo is het Bart. Dit kunnen ze je niet meer afpakken, je hebt dat schoon beschreven. Misschien moesten we meer met onze (potenti

Reacties zijn gesloten.






 

Nieuws

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie