bartcaron.be

Mijn lekker lapje vlees…

Ingediend op maart 3rd, 2017 door bartcaron

Lees eens dit opiniestuk. Het is van Hendrik Vandamme, de voorzitter van ABS. Dat hij eens een maand zonder verboden wil, dat begrijp ik best, maar dat hij zo uit zijn krammen schiet, nee, dat begrijp ik niet.

Waarom voelen landbouworganisaties zich zo geculpabiliseerd door Campagnes zoals Dagen Zonder Vlees of Donderdag Veggiedag? Deze campagnes willen in de eerste plaats aantonen dat lekker eten zonder vlees of met minder vlees ook mogelijk is. De voordelen voor klimaat en gezondheid zijn mooi meegenomen. Goed toch? In hun loopgravenoorlog tegen de zogenaamde tofugoeroes worden halve waarheden verheven tot Goddelijke geboden. Heren, dames van de landbouworganisaties, laten we het debat ernstig voeren en niet telkens in de loopgraven duiken van zodra er vraagtekens rijzen over de omvang van de veestapel. Tijd voor een factcheck?

1. Eco-efficiëntie als onvolmaakt antwoord. De globale landbouw- en groensector heeft haar broeikasgasemissies met 27 % verminderd ten opzichte van 1990, een mooi resultaat. Die resultaten zijn in de eerste plaats de verdienste van de akker- en tuinbouwers (mag het eens gezegd worden?). Zij verminderden hun emissies met 41% ten opzichte van 1990. De resultaten van de veehouderij zijn minder rooskleurig: een daling van 14% ten opzichte van 1990. Gaan we even dieper in op het modewoord eco-efficiëntie: meer met minder, dan zien we dat al die hypermoderne en gesubsidieerde stalsystemen en aangepaste voedingspatronen weinig of geen effect hebben gehad op de broeikasgasuitstoot van de veehouderij. Enkel de varkenshouderij slaagt er in om een minimale relatieve ontkoppeling te realiseren (de varkensstapel daalde tussen 2000 en 2014 met 9%, de klimaatimpact van deze sector met 12%). Alle koriander- en tijmmengsels ten spijt, bij de rundveehouderij en de kippenveehouderij zien we dat ondanks een daling van het aantal dieren de emissies niet evenredig dalen.

2. Het graslandargument? Inderdaad, mensen zijn niet in staat om gras te verteren, herkauwers zoals koeien zijn dat wel. Wereldwijd wordt een zeer grote oppervlakte ingericht als gras- en graasland: 3.000 miljoen ha (60% van de totale oppervlakte in landbouwgebruik). In Vlaanderen ligt dit cijfer een pak lager met 34% van de totale oppervlakte in landbouwgebruik (zo’n 225.000 ha). Eén hectare grasland levert voldoende voeder voor net geen 2 koeien, Vlaanderen huisvest in haar eentje 1,3 miljoen runderen. De graslanden staan met andere woorden slechts in voor een zeer beperkt deel van de voederbehoeften van onze veestapel en worden grotendeels aangevuld met gewassen die wel geschikt zijn voor menselijke consumptie zoals granen, maïs en soja. Dat blijkt ook duidelijk uit de cijfers: 77% van de Vlaamse landbouwgronden worden ingezet voor de productie van voedergewassen (480.000 ha). Om al die kippen, koeien en varkens te voeden hebben we nog eens een oppervlakte van 345.000 ha aan sojavelden in Argentinië en Brazilië nodig.

3. Circulaire economieargument? 7,9% van de soja-invoer wordt gebruikt voor menselijke consumptie. De overige 92,1% wordt verwerkt in veevoeders. Beweren dat tofuproductie de oorzaak is van de ontbossingen in het Amazonegebied is gewoonweg niet juist.

4. De vleesbubbel. Vlaanderen produceert op haar eentje een vijfvoud van de voedselbehoefte van elke Belg. 87% van onze vleesproductie gaat rechtstreeks op de camion richting buitenland. 85% van dat exportvlees komt in de winkelschappen in onze buurlanden terecht. Maar ook in onze buurlanden kiezen steeds meer consumenten voor een maaltijd zonder vlees, terwijl tegelijkertijd ook daar de vleesproductie toegenomen is. Weinig waarschijnlijk dat we op die markt onze biefstukken kwijt kunnen. Het verre buitenland dan? Wereldwijd zal de vleesconsumptie inderdaad toenemen, vooral Azië, Sub-Sahara-Afrika en het Midden-Oosten zijn groeimarkten. Maar is vliegtuigen charteren voor de vleesexport naar China of Saudi-Arabië echt de toekomst die we voor onze landbouw in gedachte hebben? Daarbij komt nog dat produceren voor de wereldmarkt een risicovolle onderneming is. De wereldmarktprijs voor vlees zal in de komende jaren wellicht dalen door een samenspel van nieuwe spelers die inzetten op een strategie van schaalvergroting en lage kosten en de relatief lage prijzen voor voedergewassen die verwacht worden in de eerstvolgende jaren. Weinig waarschijnlijk dat onze Vlaamse boeren hiermee kunnen concurreren.

5. Is het al opgevallen dat de overheid amper participeert in campagnes zoals Dagen Zonder Vlees? Vreemd, want alle gezondheidsadviezen zijn het erover eens: we eten nog steeds te veel vlees. Van boorling tot ouderling eten Belgen gemiddeld 164 gram vlees en vis per dag. Dat is 60% meer dan de maximale aanbevolen hoeveelheid vlees-, vis- en vervangende producten die aanbevolen wordt door Vigez voor een evenwichtig samengesteld dieet voor volwassenen. Nu al kampt een op vier Vlamingen met overgewicht door een combinatie van een ongezond en ongevarieerd voedingspatroon en te weinig beweging. Obesitas leidt tot verhoogde kans op hart- en vaatziekten en diabetes type II waardoor de kosten voor de volksgezondheid ernstig kunnen oplopen. Toch investeert die overheid meer middelen in de promotie van vlees en zuivel dan het uittrekt voor haar gezondheidsdoelstelling ‘evenwichtiger eten’. Zowat 60% van de promotiebudgetten die de overheid uittrekt voor voedsel gaat naar reclamecampagnes voor vlees- en zuivelproducten, dik 12 miljoen euro. Een fiks bedrag. Daarmee krijgen deze producten nu al disproportioneel veel media-aandacht ten opzichte van andere producten. Groenten en fruit moeten het stellen met 2,5 miljoen euro.

Dat zijn de feiten, beste landbouworganisaties. Vertel dat ook aub aan onze boeren en ontwikkel een strategie die onze landbouwers echt ten goede komt. Vertel het ook aan de consumenten. Vlees eten is geen zonde, verre van. Als we dat met mate doen zal dat onze leefomgeving en onze planeet ten goede komen.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Mijn lekker lapje vlees…





 

Nieuws

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie

Groen gaat in West-Vlaanderen voor duidelijke winst