bartcaron.be

Dag Willy Malysse,

Ingediend op juli 14th, 2006 door bartcaron

Ik schrijf deze zomer elke week een webbrief. Over allerlei onderwerpen, van koers tot politiek, niet aan de actualiteit gebonden. Badinerend, ironisch of uit de buik. Vandaag over een goede vriend die we morgen begraven.

Willy, je bent weg. Het is ondenkbaar. Je bent zo vanzelfsprekend verbonden met het Kortrijkse culturele leven dat het gewoon niet kan. Zoals een schouwburg bij theater hoort. Toch ben je weg. Ik wou je deze week bellen voor onze jaarlijks zomer rendez-vous.
Jij Willy bent niet alleen met Kortrijk verbonden, maar vooral met vele kunstenaars en de kunsten zelf. Jij lag aan de basis van het ontstaan van de kunstencentra in Vlaanderen, vanuit een oprechte bekommernis om jonge en vernieuwende kunstenaars kansen te bieden.
Niet alleen kunst om de kunst, maar ook kunst als dwarsligger. Jij was uitgesproken links, daar kwam je voor uit en daar houd ik van. Ik herinner me je uit de linkse beweging van ’68. Heel je leven heb je, oprecht en gedreven, die gedachten uitgedragen. Op jouw eigen wijze, dus vooral via artistieke werkzaamheden. Daar heb ik de grootste bewondering voor. Ik ken je – jij kende mij toen nog niet – van de tijd toen je in de feestzaal het Sint-Amandscollege de mei-revolutie kwam prediken en ik, nog een broekje, aan jouw lippen hing. Haha, die feestzaal werd later de eerste werkplaats van Dans in Kortrijk. Men zegt soms dat je op het college geïnspireerd wordt door een paar leraars, wel, ik kreeg mijn bezieling ook van jij Willy. Ik hield van die linkse ratten die altijd aangemaand worden hun matten te rollen.

Toen ik cultuurfunctionaris was in Kortrijk keek ik (heimelijk) op naar jouw, de leider van Limelight, het huis dat het kleinburgerlijke Kortrijkse establishment bevocht met hedendaagse kunst, met kunst met weerhaken. Je ondervond sterke weerstand van de Kortrijkse politici en sleutelfiguren uit de Kortrijkse ‘patisserie-cultuur’. Maar dat dreef je nog radicaler en koppiger vooruit.
Je steunde veel kunstenaars en veel kunstenaars steunden jouw. En zo werd Limelight wat het werd, een toonaangevend kunstencentrum, dat de regionale grenzen ver overschreed. En zo ontstond zowat alles wat vandaag in Kortrijk bestaat of morgen open gaat –  dat laatste mag je bijna letterlijk opnemen. Jij Willy bent de grondlegger van het ‘Eiland’, van het productiehuis ‘Toren Tack’, samen stichtten we Dans in Kortrijk, samen schreven we in september 1995 een (podium)kunstenplan. We konden Vlaanderen zelfs even met verstomming slaan. Nu werken artiesten dagelijks in de Tacktoren, morgen opent de vernieuwde Pentascoop, zien we er weer film en theater en concerten, en wordt weer een stap gezet naar dat eilandidee.
Ik heb geleerd hoe belangrijk jij de periferie – weg van de grootstad – vond voor kunstenaars. Voor kwalitatief artistiek werk, zo schreef je in ons Kunstenplan “is onze ligging in de periferie zeer belangrijk. Ver weg van de zonnebrand van het centrum kunnen artiesten bouwen aan hun prille carrière, of zich herbronnen en research verrichten.”

Wel Willy, dat heb je kunnen realiseren. En ben blij dat ik heb mogen helpen. Helaas zal het kantoortje van Tegenstroom, ook op Buda, jouw laatste initiatief, zijn deuren sluiten. Het is symbolisch. Tegenstroom steunde niet alleen jonge kunstaars, maar was actief op het vlak van cultuur- en kunsteducatie. Jij, uitgesproken jij Willy, vond op het einde van je leven een roeping in het educeren en toeleiden van mensen naar kunst. Zo heb je de cirkel rondgemaakt.

Ik wil nog een bekentenis doen. Jij Willy bent mijn belangrijkste culturele mentor en inspirator (geweest). Weinig mensen weten dat ik vele teksten aan jouw heb voorgelegd, voor ze naar de buitenwereld vertrokken, vooral teksten over cultuurbeleid. Ik stelde je commentaar erg op prijs en heb er rijkelijk uit geplukt, met je toestemming uiteraard. En ik zal bijzondere herinneringen bewaren aan onze talrijke gesprekken, die we meerdere keren per jaar voerden, en nooit vergeet ik onze jaarlijkse zomerbabbels. Over onze projecten, over de politiek en over kunst en cultuur. Ik keek en kijk naar je op. Als Fa, jouw vrouw, dat ziet zitten, wil ik graag voor je archief zorgen. Ik beloof dat ik jouw teksten zal koesteren als diamanten. Ze schitteren en zijn onvergankelijk.
Willy, ik ben nu mijn partner in crime kwijt. Kunnen we nu niet meer lekker samenzweerderig doen. Maar vooral, Kortrijk en Vlaanderen zijn een groot man kwijt. Je was te bescheiden om groot te doen, maar je was het wel.
Het ga je goed.

Ingediend onder mijn gedacht 3 reacties

3 reacties op “Dag Willy Malysse,

  1. Bart Caron schreef:

    Beste Walter, ik deel je menng niet, maar dat zal je niet verwonderen. Je was medestichter van Willy’s Limelight. Is dat dan een jeugdzonde geweest? Eeuwige trouw is niet noodzakelijk, maar het moet ook niet omslaan. Je verwijt van extreem-links doctrinair gedoe is zo cynisch dat ik me niet van de indruk kan doen dat je hiermee vooral in de kaart speelt van iedereen die kunst en cultuur, die van nature een maatschappijkritische rol hebben, geen warm hart toedragen. Of straffer gezegd, je speelt extreem-rechts in de kaart.  Jouw woordgebruik laat weinig twijfel toe.  Of vergis me toch? Je hebt het blijkbaar voor soepele pragmatici…. Verwarrend.

  2. walter maes schreef:

    Beste Bart, we moeten nu ook niet liggen overdrijven met het bewieroken en heilig verklaren van Willy. <br><br>Laten we het dwepen varen.<br><br><br><br>Willy’s extreem-links doctrinair gedoe (‘communist tot in de kist’) was een hinderpaal om tot een écht belangrijk en groot man uit te groeien in het kultureel landschap van Vlaanderen. Te Kortrijk vond Willy zich wel heel belangrijk, maar wat betekent Kortrijk ? <br><br><br><br>Willy was geen soepele pragmaticus. Hij had totaal geen voeling met de kulturele besognes van de brede volkslagen (die hem eigenlijk niet interesseerden) en hij hield zich alleen bezig met super-elitaire kultuur voor de happy few en de inner circle van het Huis (Limelight). <br><br>Willy was verre van een graag geziene volksmens en zijn ‘bescheidenheid’ was zeer relatief.<br><br>Niettemin heeft Willy unieke verdiensten als voorloper in de kulturele vernieuwing te Kortrijk.<br><br>En af en toe was hij tot zelfrelativering in staat zoals (veel jaren geleden) zijn lumineuze idee om Limelight met veel gedruis en trompetgeschal publiekelijk ten grave te dragen…<br><br><br><br>http://verdrietvankortrijk.blogspot.com

  3. walter maes schreef:

    Daar ligt de knoop van ons meningsverschil : ik geloof niet in de maakbaarheid van de samenleving.<br><br>En niet in de gedachte (meestal uit linkse hoek) dat kunst en kultuur PER SE een maatschappelijkritische rol moeten hebben.<br><br>De linksen (of zij die zich zo noemen) hebben één ding gemeen : betuttelen.<br><br>Zij willen, wat zijzelf als Kunst (met grote K) beschouwen, ten alle koste opdringen aan de massa maar de massa lust hen niet. Een frustratie. Ook Willy kampte daarmee maar tenslotte gaf hij die strijd op.<br><br>Mijn mening is dat er in de kunst niets MOET, alles kan, kunst is gek, kunst is chaos, kunst is anarchie, kunst KAN maatschappijkritisch zijn maar MOET niet en is het zeker niet van nature. Kunst hoeft niet noodzakelijk politiek korrekt te zijn ! Maar wel voor de linksen. Ze zijn van mening dat de in hun ogen ‘extreem-rechtse’ kunstenaars verbannen moeten worden. <br><br>Waarom wordt er in Duitsland heisa gemaakt rond een artiest die destijds met Hitler dweepte ? Wat heeft dat met kunst te maken ? KUNST MOET TOTAAL VRIJ ZIJN. Ook een kunstenaar heeft recht op een verwerpelijke, afwijkende, schokkende, gevaarlijke politieke mening.<br><br>En dat ik kunst en kultuur geen warm hart toedraag klopt natuurlijk niet met mijn praktijk van kunstbeleving al meer dan een kwarteeuw lang.<br><br>Achter Limelight heb ik vijftien jaar lang gestaan en er alles meegemaakt. Maar plots zag ik in dat er geen publiek meer was en dat de theaterexperimenten van het Huis verzonken in het moeras van vernieuwing om de vernieuwing en in absolute saaiheid en ongenietbaarhaid. Ik vond de rol van het Huis uitgespeeld, als er geen publiek meer is moet men zijn konklusies trekken, met de dood in het hart. Ik pleitte voor de ontmanteling met alleen nog het behouden van het suksesvolle filmhuis als blijvende meerwaarde voor Kortrijk.<br><br>Maar ik stond alleen…alhoewel Wily op een bepaald ogenblik mijn visie deelde.<br><br>Buda Kunstencentrum blijft voortleven als een restant van het vergane Limelight enb teert nog een beetje op vergane glorie.<br><br>Als het publiek wegblijft vrees ik dat het liedje uit is want na Anciaux komt ooit een andere minister en te Kortrijk blijft De Clerck ook niet eeuwig burgemeester.

Reacties zijn gesloten.






 

Nieuws

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie