Zo schuift de vakantie door de kalender. Van festival naar festival. Maar ook van probleemdossier naar probleemdossier. Ik probeer deze dagen een aantal problemen van gewone mensen te helpen oplossen. Dienstbetoon heette dat vroeger, dicht bij de mensen staan, heet dat vandaag. Ik ondervind dat voor veel mensen de structuren en instellingen, hoe sociaal ze ook bedoeld zijn, supercomplex zijn. Veel gewone mensen vinden er zonder hulp hun weg niet meer. En speel je als politicus eigenlijk voor wegwijzer, voor gids door de ingewikkelde samenleving. Het is niet meer mogelijk om dossiers van mensen te bevoordeligen, gelukkig maar, en toch krijg je nog regelmatig vragen. Soms ook als mensen alle wegen hebben doorlopen, maar geen oplossing vinden. Alle begrip. Soms komen mensen die pertinent ongelijk hebben of ernstig tekort kwamen, en die nog eens proberen. Dan moet je de moed hebben om ook te zeggen waar het op staat, en dat je hen dus niet kan helpen ... tenzij ze wel Nederlands willen leren, wel een job zoeken, wel hun schulden proberen te betalen. Niet eenvoudig.
Maar er is verdomme veel armoede. Heel veel mensen zijn er niet eens zelf verantwoordelijk voor. Ze hadden tegenslag, of een rampzalige relatie, ziekte, ongeval ...
Het viel me vorige week nog op in Oostende. Prachtige stad die zich prachtig herpakt, Maar ook een stad met veel armoede, meestal diep verborgen, maar als je goed kijkt, ook goed te zien. Veel oude mensen, veel alleenstaanden ook. Oostende, tussen de chique van de renbaan en de Thermae Palace steekt veel ellende. Het is in elke stad wel het geval, maar het valt des te meer op in Oostende. Oostende is ook de stad van het einde, van het kopstation met treinen die niet meer verder rijden, van wegen die er eindigen, van mensen die naar hun eigen einde schuifelen.
Er is nog veel werk voor politici ...
Ik genoot de voorbije dagen ook. Van voorstellingen in Oostende, op Theater aan Zee. En tussendoor lees ik, momenteel 'Cultuur van Angst' van de Engelse socioloog Frank Furedi. Hij probeert af te rekenen met de de toenemende angst van de huidige tijden. De angst voor ziektes, onbekende virussen, rampen, terrorisme enz., ze groeien uit tot obsessies. Ze leiden allerlei (politieke) maatregelen, meestal ver buiten proportie. Hij roept iedereen op om ons daarentegen bezig te houden met de echte problemen en gevaren. Schitterend boek.
Dat verfoei ik hartstochtelijk, politici die denken dat ze de belangrijkste personen zijn van de wereld. Ze worden daarin op zeer korte afstand gevolgd door politieke journalisten. Ja, ik maak ook wel een beetje deel uit van dat circus, maar nu ik mijn blogs schrijf in short, tussen een fietstocht, de snoei van de haag en een streepje muziek door, begint dat circus mij deerlijk te irriteren. De grote dames en heren zitten te onderhandelen en belangrijk te doen op Hertoginnedal. En wij 'mogen' met vakantie, of liever, wij 'moeten' met vakantie. Als je partij niet mee aan tafel mag, dan moet je wel toekijken. Enfin, wat ik wil zeggen, de gretigheid waarmee elk klein resultaat van die onderhandelingen de buitenwereld bereikt, is dankbare stof voor de media. En toch is het onwezenlijk. Kijk, een begrotingstekort van 0,x procent in plaats van een overschot van o,y procent. Daar ligt elke Belg van wakker, is het niet? En dat de belastingen verlagen en de uitkeringen verhogen .... qua vaagheid kan dat tellen.
De politiek is een vreemd ding. Als je er enige afstand van neemt, wegens geen parlement in werking, wegens wat meer aandacht voor de familie en voor jezelf, wegens het feit dat je eigen partij niet betrokken is bij de regeringsvorming, dan relativeer je erg snel. Wat denken mensen die in hun dagelijkse bezigheden niets met politiek te maken hebben? Hoe kijken zij aan tegen die onderhandelende kasteelheren? Dat dit gedoe niet bij hen hoort, geen deel uitmaakt van hun leven, uiteraard. Leterme moet doorwerken. Als er rond 20 augustus geen akkoord op tafel ligt, dan zal de publieke opinie, weer in het land, vooral mentaal, en weer aan het werk, het werk van Leterme zeer gaan afkeuren. Dan keert het, zoals bij eb en vloed. En dan is het onvermijdelijk dat het pas afgewerkte zandkasteel geen zeewater meer krijgt, maar ligt te wachten op de vernietigende natuurelementen. En dan kan je herbeginnen.
In het begin leek het alsof staatsman Leterme te groot was voor België. Maar ik krijg de stellige indruk dat het tij gekeerd is, dat België te groot is voor Leterme. Van 'zijn we goed of zijn we goed', is het geëvolueerd naar 'sauve qui peut'.
Vorige zaterdag was ik in een dorp in de Bourgogne, 'diep in Vrankrik, in Chaumont-le-Bois'. Monsieur le maire sprak er me na het concert aan over die kandidaat-premier in België die de Marselleise verwarde met de Brabançonne. Het is hier in alle kranten en op alle tv-zenders te lezen en te zien geweest. Hilariteit troef. Mes petites Belges.
In komkommertijd een nieuwe regering vormen, dat moet veel aandacht wegdragen. In tijden waarin kranten en andere media het hebben over de vakantiebestemming van BV's, over het weer en het onweer, is er wel ene die er in slaagt de aandacht te trekken met een nieuwsfeit dat wonderwel geschikt is voor de media.
Leterme aan de epo? Somers die vreemd gaat? Normaal is iemand die de marselleise niet van de bravezeune - zo noemt mijn pa dat onding - kan onderscheiden, geen nieuws. Normaal is iemand die niet weet waarom nu precies 21 juli die nationale feestdag is, helemaal geen nieuws. In alle eerlijkheid, ik wist het het ook niet. Maar in nieuwsarme tijden en met een een dader die Leterme heet, is dat breaking news. In vind het niet erg hoor. Ik zou ook hartelijk lachen als Elio Di Rupo het Wilhelmus verwart met de Vlaamse Leeuw.
Dankzij de sms-diensten van sommige media, krijg je nu breaking news waar je ook op de planeet vertoeft. In ons geval was dat Surrey in Engeland, een korte vakantie met zijn tweetjes, nadat we de kinderen hebben uitgewuifd voor hun Chiro-bivak. In Surrey liet een sms me weten dat we de formatienota te lezen was op de website van De Standaard. Daar gaan we, dacht ik al, welke (in)formateur zet nu zijn discussietekst op de website van een krant? Ik vreesde dat Leterme het op een akkoordje had gegooid met De Standaard. Is de open debatcultuur plots terug, en dan nog in overtreffende trap? Roept Leterme de hele bevolking weer eens op om zijn mening te ventileren?
Welke bedoeling had de formateur? Dat kan ik in Surrey niet te weten komen. Maar heel wijs lijkt me de move niet echt, eerder een blunder, maar dan van een ander kaliber dan de farce van 21 juli. Nu kunnen we punt voor punt gaan volgen wanneer Leterme toegevingen moet doen, en aan, en vooral wie wat binnenhaalt. We gaan nog veel lachen ... Overigens, na een eerste lezing van die tekst, ben ik niet onder de indruk. Of net wel, van het gebrek aan lijn in de tekst. Een beetje van dit, een beetje van dat, maar vooral veel beloften. De vervangingsuitkeringen en lage pensioenen gaan omhoog - zeer goed - en de belastingen dalen. Hoe we dat allemaal gaan betalen ... staat niet in de tekst.
En de Belgen maar klagen ... mag ik ze even attent maken op enkele Britse normaliteiten? Benzine kost er evenveel als Diesel en dat is 98 pence (1,5 euro), een ticket voor een bezoek aan Windsor Castle kost er 14,20 pond (21 euro), een koffie makkelijk 2,5 pond (bijna 4 euro) en een sfeervolle maar eenvoudige kamer in 'bed en breakfast' tussen 60 en 100 pond (tussen 90 en 150 euro). Hoe dat komt? Omdat de Briste overheid torenhoge accijzen heft op luxeproducten en op consumptie. Wie zei ook al weer dat de belastingen en accijzen in Belgenland veel te hoog zijn?
Huwelijken
Ik heb een huwelijksaankondiging gekregen. Niks bijzonders zal u denken. Ware het niet dat ze van Stefaan De Clerck komt, mijn burgemeester en straks eerste burger van het land. Hij nodigt me uit op de huwelijksviering en de daaropvolgende receptie, bij hem in de tuin. Dank u wel Stefaan, ik voel me heel vereerd. En toch klopt er iets niet. Waarom krijg ik die invitatie? Krijgen de collega gemeenteraadsleden er ook
Op 12 juli komt de Britse queen Elisabeth II naar Wevelgem. Echt waar. Of de guards mee zullen zijn, weet ik niet, maar er wordt door de luchthavendirectie spektakel aangekondigd. Hopelijk komt daar geen terroristische aanslag van.
Het zet een mens aan het denken.
Als zelfs de Britse queen het binnen haar waardigheid acht om samen haar koninklijke relatie de hertog van Edinburgh vanop het vliegveld van Wevelgem-Kortrijk terug te vliegen naar Londen, na een herdenking van de slag van Passendale, wie zijn wij om nog kritische vragen te stellen over het nut en over de leefbaarheid van onze voortaan wereldberoemde airport. De queen is niet alleen de koningin van Groot-Brittannië maar van heel wat landen uit het voormalige Gemenebest.
Helaas, helaas. Het is zeer de vraag of het Vliegveld van Wevelgem-Kortrijk haar leefbaarheid kan realiseren met diensten aan de koninklijke huizen van Europa en omstreken. Ze zijn niet meer met zovelen, de gezanten van konklijken bloede die over Europa en omstreken regeren, maar met de nodige presidenten en eerste minsiters incluis, kan het al een beetje tellen.
Ik ben nieuwsgierig naar gelijkaardige cijfers voor de luchthaven van Zaventem. Zou daar ooit een president landen of een queen? En bouwen ze daar dan ook een beveiligde voetgangerszone om een glimp op te vangen van de koninklijke hoogheden - zelfs koningin Paola komt kijken in Wevelgem. Ja, si, oui. Misschien zelfs WTV en de BBC. U komt toch ook?
Ik vraag me echter vooral af of deze dames en heren met blauw bloed speciale tarieven betalen. Ik ben immers bekommerd om de leefbaarheid van ons vliegveld - het is nodig om een tandje bij te steken. Zouden ze korting krijgen op de landingsrechten? Of integendeel, betalen ze een hoger tarief omdat de luchthavenautoriteiten extra kosten moeten maken? Wie betaalt de blauwe loper, de gelegenheidsbevlagging en het orkest van de royal grenadiers?
De leefbaarheid van het vliegveld moet hopelijk niet afhangen van hun passages. Misschien kan Yves Leterme wel een persoonlijke bijdrage leveren. Niet door subsidies te geven, maar door straks, als hij eerste-minister wordt, zelf onze ondertussen wereldberoemde luchthaven als basis te gebruiken voor zijn ongetwijfeld talrijke Europese en wereldse reizen. Ik ben zeker dat de Kortrijkse en Wevelgemse burgemeesters, Stefaan De Clerck en Jan Seynhaeve, een schoon prijske zullen maken voor regelmatige gebruikers. En Wevelgem is heus niet ver van Ieper. Snel weg en snel terug thuis, beste Yves, senator, formateur, eerste minister in spe.
De festivalzomer is helemaal gestart. Voor mij toch. Vorig weekend was er Humorologie, geen muziekfestival, maar een festival van de verwondering, internationaal en hedendaags, humor in alle facetten. En straks is er Cactus in Brugge, Theater aan Zee in Oostende, Kortrijk Cong
“De middenstand regeert het land, beter dan ooit tevoren
Sterren komen en sterren gaan, alleen Elvis blijft bestaan”
Ik kan er niets aan doen mijnheer Peeters, dat dit liedje door mijn hoofd schoot. Al links-liberaal roept dat bij mij niet noodzakelijk negatieve gevoelens op, integendeel. Het is een zegswijze die niet gespeend is van enige ironie, ja, zelfs een onderliggende connotatie bevat, nl.
De enen likken hun (electorale) wonden, de anderen wachten ongeduldig op de prijsuitreiking. Helaas komt Reynders nog wat roet in het eten gooien. Hij, de schijnoverwinnaar uit Wallonië neemt zijn tijd en houdt de tsjeven een beetje aan het lijntje. Ik geloof nooit dat Yves Leterme het rapport van informateur Reynders echt wil gebruiken. Maar ja, als je met de Waalse liberalen wil regeren, moet je hen toch een beetje glorie jeunen. En dus is Leterme geduldig.
Ondertussen blijft hij Vlaanderen 'behoorlijk besturen' en wacht hij op zijn gegarandeerde kans. Hoe langer dat duurt, met des te meer kracht komt het het Roomsche Rijk terug. Net als de tsjevenstijl uiteraard. Ondertussen moeten wij met Spirit meer dan de helft van onze medewerkers naar huis sturen, of liever naar de dop. En van de luwte profiteren bedrijven als Electrabel, die schaamteloos de gasprijs drastisch (en een beetje de stroom) verhoogt, ervan uitgaand dat de nieuwe regering dat accepteert. Ik vermoed zelfs kwaad opzet in dit dossier. Ik denk dat monopolist Electrabel onder
Nog 736 keer slapen en dan zijn er weer verkiezingen. De eerste kans op herstel. En toch zijn we moe van verkieziingen, en de mensen blijbaar ook. 3 keer in 3 jaar. En toch verlang ik naar verkiezingen, naar restitutie vooral.
De klap is dus enorm voor ons. Mij overkomt een gevoel van oneerlijke behandeling. Je weet wel, het is de schuld van de prof die op het examen de 'verkeerde' vragen stelt. Het is oneerlijk, zeker voor de partij. De spirit-kandidaten doen het niet zo slecht, maar niet goed genoeg. En mijn eigen resultaat? Ik heb de 3 voorbije jaren keihard gewerkt, eerlijk waar, ik heb stevig campagne gevoerd ... en toch is mijn persoonlijke score niet goed. Misschien niet slecht, gewoon dezelfde als in 2004, maar op een lijst die een derde minder stemmen haalt.
Straks schrijf ik verder ... eerst naar de gemeenteraad
PS Onze caravan stond nog geen dag op Markeplaats en de VB-jognens kwamen langs.
Ik geraak zo langzaam aan vervreemd van de campagne
Ik kreeg daarnet een brief van het 11 julikomitee Oostende, 'Gesticht in 1958'. Niks bijzonders, zou je zeggen, maar ik krijg het van die gasten die ofwel koppig comit
Dirk Van Esbroeck ging woensdag van ons heen. In de drukte van mijn campagne vergat ik je bijna. Shame on me.
Dag Rum
Dag Tango AL Sur
Dag Islandsuite
Dag ambassadeur van de poëzie
Dag vele onvergetelijke momenten
Dag grote kunstenaar
Da-ag Dirk
| februari 2012 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| z | m | d | w | d | v | z |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||

foto Viviane Decock
© 2009 - Bart Caron // Design: Het Concept / Matthias Malfr