De ontkenning van armoede

Ik maak me de laatste dagen en weken dik over de opiniestukken over armoede. Er staan er regelmatig in de  kranten . Meestal niet gespeend van teveel kennis, laat staan van enige ervaring ...
Gisteren nog coming lady Sofie Staelraeve van Open VLD. Zij presteert het om te stellen dat een aantal partijen 'armoede uitbuiten', dat ze het tot heet hangijzer uitroepen van de federale verkiezingscampagne. Dat de leeflonen in België te laag zijn, wordt lacherig ontkend. Ze zet alles in op de 'werkloosheidsval'. En ja, het is nog juist ook. Het verschil tussen het leefloon en de laagste inkomens uit arbeid is, zeker voor alleenstaanden met kinderen, te klein. De oplossingen hiervoor zijn driedubbel. E

---

Mr. de minister van Asielzaken

(op basis van een brief van een goede kennis en onderwijzer - de namen zijn fictief, de feiten niet)
Het is al een tijdje dat ik u geschreven heb. Het betreft de familie Ikiapan. Tot mijn grote ontgoocheling moet ik u nogmaals een brief schijven over deze familie. Mijn vorige brief dateert al van twee jaar geleden en we staan geen stap verder. Je zou voor minder ontmoedigd raken! Immers deze familie verblijft nu al negen jaar illegaal in het land. En het is niet dat niemand dat weet, integendeel. We schreeuwen het van de daken.
Ik zou kunnen voorstellen dat u dit dossier persoonlijk ter harte neemt, maar zo zijn er nog wel meer nietwaar. U zou deze mensen zelf kunnen bezoeken, zelf met de kinderen spreken, zelf met hen rond de tafel zitten. U zou beseffen, dat als u hen terugstuurt, u een onmenselijke beslissing neemt.  
In het leerplan WERO vijfde leerjaar staat een heel thema over mensenrechten, kinderrechten. Een uitwijzing van deze mensen is toch een totale schending van die rechten. Hoe wilt u dat wij deze thematiek oprecht onderwijzen, met hart en ziel waardevol meegeven als we met een flagrante schending van deze rechten geconfronteerd worden. Dezelfde wetgevers, onze Belgische democratie blaast tegelijkertijd warm en koud. Kunt u het eens komen uitleggen in de klas?

Als voormalig klastitularis en huidig zorgcoördinator van de xxx-school te Kortrijk ken ik de drie kinderen en de ouders reeds 6 jaar. Als leerkracht kan ik de kinderen als enthousiast, vriendelijk, beleefd, verzorgd en leergierig omschrijven. De kinderen spreken vloeiend Nederlands, want dit is ook hun opvoedingstaal, omgangstaal met anderen en hun onderwijstaal. Binnen hun leermogelijkheden halen zij door hun goede beheersing van de Nederlandse taal een maximaal leerrendement. Hiervoor spannen zij zich heel hard in. De grote betrokkenheid van de ouders is binnen dit onderwijsproces ook een heel belangrijke factor. Op dit vlak durf ik de ouders Ikiapan als voorbeeld aanhalen. Ook buiten de school. Sport en cultuur zijn heel belangrijk voor de opvoeding van kinderen. De ene voetbalt, de andere tennist, de derde volgt tekenacademie, … . Al deze zaken getuigen van een grote integratie en interesse in onze cultuur. Een uitwijzing zal nefaste gevolgen hebben voor de verdere ontwikkeling van de kinderen en de ouders.
Tenslotte wens ik u deze persoonlijke bedenking nog mee te geven. Moesten er meer ouders zoals de ouders Ikiapan zijn, van welke origine dan ook, die zo bewust en betrokken hun kinderen opvoeden, dan zou onze maatschappij er een stuk beter uitzien en positiever evolueren.
Rekening houdend met al deze omstandigheden, mijnheer de Minister, vraag ik u  dan ook om de familie Ikiapan een permanent verblijf in België te verlenen.

Vrijdag 30 maart is er de optocht "Laat Onze Vrienden Blijven", om 19.15 uur in Roeselare. Met vele gezinnen van mensen zonder papieren.

---

FC Freedom toch geen kampioen

FC Freedom heeft vandaag de titel verloren. Met 2 – 0 verloren van Red Star Menen, de leider in de Koninklijke West-Vlaamse Bedrijfsvoetbalbond, reeks 3 Kortrijk-Roeselare. Twee kansen, twee goals, scoren aan 100 procent dus. We misten een penalty – tegen de paal en verloren zo de titel. Trainer Mohammed Chekrouni baalde. Red Star Menen heeft nu 6 punten voorsprong, met nog 4 matchen te spelen. Er is nog een kloof van 6 punten met de derde. En omdat er twee ploegen promoveren ziet het er toch goed uit.
FC Freedom speelde fel en soms te driftig. Zuiderse emotie, en de wil om te winnen. We hadden veldoverwicht, speelden het mooiste voetbal, maar te weinig doelgericht.
Ik ben bij deze merkwaardige voetbalclub betrokken geraakt omdat ze geen sponsors vonden. In deze club uit Harelbeke en Kortrijk spelen haast alleen spelers die uit Marokko komen. Eigenlijk komen ze allemaal uit het Kortrijkse, of, eigenlijk komen de meeste uit Aklim, een dorp in Marokko. Maar ze kwamen druppelsgewijs, over meer dan 25 jaar, naar hier.
Ze wilden zoals zovele Vlamingen voetbal spelen. Maar ze vonden geen sponsors. Nu hebben ze er twee, het Vlaamse vleesverwerkend bedrijf HOCA Meat uit Deerlijk, dat o.a. halal vlees produceert, en ikzelf en ik ben er fier op. Jammer dat we geen kampioen zullen spelen.

---

Digifreaks en gejodel

De beurs CeBIT in Hannover is wellicht de grootste digitale beurs in Europa. 400.000 bezoekers in een week, amai. Alle nieuwe snufjes over digitale toepassingen in de samenleving, voor tv, gps, computer, telefonie enz. We zijn er geweest met een vijftal collega’s van het Vlaams parlement uit de commissie Digitaal Vlaanderen. Reusachtig, spannend, chique, duur, uitdagend, maar ook verstikkend. Ja, de digitale technologie zorgt voor steeds meer comfort en kwaliteit in ons leven, het wordt ook steeds meer een dwang, en vooral Big Brother komt steeds dichterbij. Hoe meer je gsm en gps combineert, hoe beter God de Vader weet waar je bent en wat je doet, Maar ook, je krijgt kilo’s nieuwe informatie, veel content – vooral veel entertainment, flashy maar inhoudelijk zo leeg als een oude zwart-wit tv – duizend en nog invloeden om geld uit te geven … Op je gsm naar sport of filmnieuws kijken, gepersonaliseerde podcast (met beeld) bekijken … Leuk? Zeker weten. Nuttig? Vooral commercieel oogpunt wel. Interessant? Soms wel, meestal niet. Het lijkt me soms de ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Hedonisme wordt het nieuwe ideaal.
Maar er zijn ook veel waardevolle toepassingen, in de gezondheidszorg, in bestuur, in milieutechnologie enz. Voortdoen dus. Maar je zal de bevolking toch moeten wapenen om met die vloed om te gaan en niet te vluchten in de eenzaamheid of in afwijzing. Ik ben er sinds CeBIT van overtuigd dat ik (nog?) geen Blackberry moet hebben en dat ik geen tv wil kijken op een gsm. Enough is enough. Al wordt de druk groter. We zien wel. Gisterenavond ouderwets gelezen, je kent dat wel: papier waarop letters staan. En dat was bijzonder boeiend.
Bijzonder merkwaardig is het bezoek aan de Münchner Halle, een reuze bierstube op het terrein van de Messe zelf. Plots kom je terecht tussen Tiroler meisjes met decollet

---

Benedictus XVI geeft stemadvies

Onze - onze = de geestelijke leider van het Westen - heeft zijn wijsheid en onfeilbaarheid laten schijnen over onze bedreigde geesten en harten. Dat hij het priestercelibaat in de roomskatholieke kerk hoog houdt, daar moeten we niet van schrikken. Maar de heilige man, Benedictus XVI schreef een brief "Sacramentum Caritatis", een brief met de waarde van een encycliek. Ik zou de man aanraden geen brieven meer te schrijven, want eigenlijk is hij vakkundig zijn eigen kerk aan het slopen. Of liever, het fundamentalisme van de RKK aan het heruitvinden. Kerken die radicaliseren zijn geen bron van meer verdraagzaamheid, meer diversiteit en meer begrip.

Ongelooflijk 1
Benedictus XVI wil niets afdoen van het strenge verbod om de communie uit te reiken aan katholieken die hertrouwd zijn. Hertrouwde katholieken mogen alleen de eucharistie ontvangen als ze geen seks hebben met hun nieuwe partner. Ik weet waar ik voor kies ...

Ongelooflijk 2:
Een stemadvies. De paus waarschuwt katholieke politici dat ze geen wetten mogen stemmen die abortus, euthanasie en homohuwelijk mogelijk maken. Bisschoppen moeten zelf oordelen of deze politici die dergelijke wetten steunen, de eucharistie nog mogen ontvangen.

Ongelooflijk 3:
Benedictus XVI blijft herhalen dat gescheiden en hertrouwde mensen geen communie mogen krijgen.

Goed bezig jeune homme, binnen zeer korte tijd zal de roomskatholieke kerk vanzelf verdwijnen. Staande sterven, verheven van het eigen grote gelijk. Het grote gelijk haalt het op het eigen overleven. Euthanasie zal niet eens nodig zijn ...

Ik ben geen gelovige (meer), ik moet geen eucharistie, maar ik betreur een dergelijke kerk. Wereldvreemd, ongeloofwaardig, zachtjes uitdovend, als een kaars. Daarmee verdwijnt een belangrijke verbindende factor in onze samenleving.

---

Grote nood aan sociale woningen

Er zijn veel te weinig sociale woningen in West-Vlaanderen. Nu heeft meer dan helft van West-Vlaamse gemeenten minder dan 5% sociale huurwoningen. En dat is geen klein probleem. In Vlaanderen staan zowat 50.000 gezinnen op de wachtlijst voor een sociale woning.
Voor steeds meer gezinnen is het zo goed als onmogelijk om een eigen woning te verwerven. Ongeveer 20% is aangewezen op de huurmarkt en dat aantal zal alleen maar toenemen. Maar op de priv

---

Beeld: Barco en Budascoop

Bedrijfsstage gelopen bij Barco. Ik doe elk jaar zo'n korte stage van een kleine week in een bedrijf, dat dicht aansluit bij mijn werkzaamheden in het Vlaams parlement. Dus bij media, bij cultuur, bij welzijn ... Nu dus bij Barco. Barco maakt beelden, of liever producten om beelden te tonen. Barco levert visualisatie- en display-oplossingen voor professionele markten. Dus al lang geen kleurentv's meer voor de huiskamer, maar onder meer grote schermen zoals voor rockconcerten of reclame, maakt digitale cinemaprojecten, beeldsystemen voor levenskritische toepassingen (in de medische wereld voor x-strale, mammografie etc.), controlekamers in de verkeersgeleiding, beeldschermen voor cockpits van vliegtuigen en nog veel meer.
Het is een bijzonder bedrijf. Ze doen bij Barco alleen dingen die moeilijk zijn en die nieuw zijn. Innovatie om het met een moeilijker woord te zeggen. Ik ken geen bedrijven waar een kwart van de medewerkers actief in de afdeling research en development, zoals bij Barco. Dat is de innovatieve economie waar Vlaanderen groot in wordt. Het is ook een heel internationaal vertakt bedrijf. Barco heeft meer dan 4.000 medewerkers wereldwijd waarvan iets minder dan de helft in eigen land. Het zijn goed opgeleide medewerkers, die levenslang bijscholen, die blijkbaar graag bij Barco werken en blijven. Het bedrijf blijft groeien, ook in aantal medewerkers in  eigen land, ondanks het feit dat de 'domme' industriële productie in oosterse landen gebeurt. Ook Barco produceert de grotere reeksen in zijn buitenlandse vestigingen. Het zijn niet toevallige lage loonlanden, al beseffen ze bij Barco dat ze er hun achterstand aan het inhalen zijn. Ook de lonen stijgen er jaarlijks met 10 tot 15 procent. Het duurt geen generatie meer tot ze op Europees niveau zitten.
Ik moet opletten dat ik niet te lyrisch wordt. Maar ik ben eerlijk, en een beetje chauvinistisch als Kortrijkzaan, het is een topbedrijf. Dat is mijn conclusie na vier dagen meedraaien in alle geledingen van Barco, van de ondernemingsraad over de werkvloer tot gesprekken met afdelingsverantwoordelijken en de CEO. Natuurlijk tonen ze mij de schone kanten – ik zou het niet anders doen.

Alleen is er die donkere kant. Barco is een befaamde fabrikant van wapensystemen. Niet van wapens zelf - het is geen FN – maar van high tech beeldschermen voor bijvoorbeeld jachtvliegtuigen, tanks enz. Dat zijn spullen die zo gemaakt zijn dat ze in extreme omstandigheden kunnen blijven functioneren, wisselende temperaturen, trillingen enz. Sterk en duur spul dus. Het is volgens Barco noodzakelijk om in die markt aanwezig te zijn om ook voor de burgerluchtvaart te kunnen leveren. Wellicht wel, en natuurlijk staan er andere kapers op de kust om die markt in te nemen, maar het blijft een heikele kwestie. Aan welke landen mag dat dan worden geleverd? Alleen westerse? Wat met landen in oorlog? We hebben in  Vlaanderen nood aan een nieuwe wetgeving, een decreet dat zowel de pacifist zint als de innovatie technologie mogelijk maakt en daarenboven de internationale concurrentie niet verstoort. Is dat wel mogelijk? Barco vraagt ongetwijfeld geen absolute vrijheid maar een helder en eenduidig Europees kader. Dat lijkt mij een terechte vraag. Hopelijk kan Vlaanderen hierin ook het voortouw nemen ...

Buda
Dit weekend is de lokale verkiezingscampagne echt gestart. Zaterdag opende ook de Kortrijkse Budascoop, de volgende stap in de uitbouw van het Buda-kunsteneiland. Het is een complex met twee theaterzalen en drie filmzalen, vroeger was het de eerste multiplex-cinema van Vlaanderen. Het is een schitterend project. En het is een mooi voorbeeld van samenwerking tussen het stadsbestuur, de kunstensector zelf en de Vlaamse Gemeenschap. Ik ben blij dat ik er als voormalig kabinetschef van Paul Van Grembergen, toen verantwoordelijk voor het stadsvernieuwingsfonds, mee voor geijverd heb dat er hiervoor een (heel) mooie som van 3 miljoen euro naar Kortrijk kon vloeien.

Onze burgemeester straalde, terecht. Dezer dagen opent hij haast dagelijks nieuwe projecten, een buurtcentrum, heraangelegde straten, het evenement rond de kunstwerkstede De Coene enz. Goede realisaties ...die toevallig nu allemaal klaar zijn geraakt. En wij maar mee op de eerste rij gaan staan, liefst voor het oog van camera's, in de hoop ook een seconde aandacht te krijgen.

---

Vlaggen

Op de Ijzerbedevaart krioelt het van de vlaggen. En niet alleen dan. Hebben die vele leeuwen wat te maken hebben met het feit dat Vlaanderen zich nog steeds underdog voelt in België? Of omdat we nog nog steeds geen echt confederaal land zijn?
Zwitserland is een federaal land dat zijn gelijke niet kent in Europa. Er resteren weinige 'nationale' bevoegdheden, het gros behoort de kantons toe, als het al niet toegewezen aan de inwoners die via referendum beslissen. Er is zelfs geen staatshoofd, ze spreken er vier talen en de economie floreert er. En toch is er geen land ter wereld waar zoveel nationale vlaggen wapperen of afgedrukt zijn op producten, van chocolade tot zakmessen. Hoe rijm je dat aan elkaar? Hun vlag is een kwaliteitslabel. Maar toch, vergelijk het eens met het belgenland .... Er is ongetwijfeld geen land ter wereld waar zo weinig nationale vlaggen ophangen. Zwitserland: weinig staat, veel vlaggen vs België, veel staat, weinig vlaggen. Is een doorgedreven staatshervorming dan de redding van België?
Vlaggen verbinden en scheiden mensen. Ze drukken identiteit en niet-identiteit uit .Maar ze kunnen bedreigend zijn toch ... Kijk in de geschiedenis naar die regimes die massaal vlaggen gebruikten; het waren niet de meest democratische ...
Wapens, schilden en vlaggen, ze zijn steeds  geladen en beladen, meestal mooi, maar ze verwijzen altijd naar strijd en naar oorlog. Vlaggen en wapenschilden zijn vaak niet zo vredelievend: ze zijn getooid met wapens en afschrikwekkende dieren zoals leeuwen.
Beeld je in dat onze nieuwe Vlamingen, bijvoorbeeld van Marokkaanse of Turkse afkomst, even gul zouden omgaan met hun vlaggen? Het zou het straatbeeld kleuren, maar voor sommige oude Vlamingen zou dat wel eens als bedreigend kunnen overkomen.
Ik heb soms ook datzelfde gevoel met Vlaamse leeuwen, zoals met alle vlaggen. Als er teveel bij elkaar komen, word ik bang. Het hitst mensen op. Gecombineerd met tromgeroffel, wordt dat pas echt schrikbarend.
Kortom, met vlaggen moet je terughoudend omgaan en ze niet laten recupereren door extremisten – zoals grotendeels gebeurd is met die leeuw van ons. Laat onze leeuw vooral wapperen aan de gevels van onze officiële gebouwen. Zodat ze uiting zijn van een zelfbewust maar bescheiden Vlaanderen. Zoals die ene zin uit Brels Vlakke Land: “Wanneer de lage lucht ons nederigheid leert' - het werd gezongen op de Ijzerbedevaart van zondag, maar weinig Vlamingen merkten het op.
Ja, om een zelfbewust, democratisch, maar ook sociaal en solidair Vlaanderen te worden, moeten we nog veel leren. Maar, wees gerust, de Zwitsers ook.

---

Dag lelijkste land,

Ik schrijf deze zomer elke week een webbrief. Over allerlei onderwerpen, van koers tot politiek, niet aan de actualiteit gebonden. Badinerend, ironisch of uit de buik. Nu over Vlaanderen.

Geachte Vlamingen. Het is erg gesteld met ons vaderland. Telkens  krijg ik het weer, dat vreemde gevoel als ik even voorbij de Franse grens ons land binnenrijd. Je merkt het al vanop de ring rond Rijsel Maar toch overvalt het me telkens weer, die indruk: “maar jongens, wat is het toch lelijk bij ons”.

Neem het uitzicht. Gelukkig is het bij ons een plat pays. Als je het van op een Toscaanse of Zwitserse heuvel zou bekijken, dan zou je pas schrikken van ons landschap. Het is versnipperd, alsof op willekeurig wijze gebouwen zijn rondgestrooid, waarvan je bij de eerste indruk het onderscheid niet kan maken tussen een huis, een kot of een stal, verloren tussen tussen een restant van een dreef of een bosje, geflankeerd door aartslelijke bedrijfsgebouwen en shopping centra.
Het uitzicht van Vlaanderen is de spiegel van ons karakter: we zijn eigenlijk een land van plantrekkers, foefelaars, van slimmerikken die regels omzeilen in functie van ons eigen bakstenen droompaleis. Er is ook geen land ter wereld waar meer magen last hebben van bakstenen. In alle maten en gewichten.

Op vakantie reden we door Frankrijk (Elzas), Duitsland (Zwarte Woud), Zwitserland (Berner Oberland) naar Toscane. Daarna pleisterden we nog enkele dagen bij familie in de Zwitserse Jura. Voorwaar mooie streken, dicht bevolkt, met behoorlijk wat industrie, transport enz. net als bij ons dus. En daar zijn gebouwen en landschappen  veel mooier. Wie denkt dat Zwitserland het moet hebben van nostalgie en koeiebellen, kent er de hedendaagse architectuur niet. Geen copy paste, maar modern en eigen. Op het platteland en in de steden.
Ons Vlaanderland, we hebben niet eens een herkenbare bouwstijl, tenzij precies dat ons kenmerk is. Elke Vlaming doet het op zijn eigen wijze, zonder enige visie noch samenhang van materialen, in rooilijnen, kleur, functie ... De beste Vlaming heeft op het einde van zijn leven zoveel bijbouwsels dat je in het laatste kotje, dat van de grasmachine, niet eens meer rechtop kan staan.

En het landschap, geen commentaar zeker? Hebben we al bossen en nog open ruimte, hebben we stedelijke gebieden met karakter? Ter verontschuldiging, de ruimtelijke ordening is blijkbaar pas recent uitgevonden. Tot dan – of liever tot vandaag - scheen het onderscheid tussen buiten en binnen, tussen woningen en bedrijfsgebouwen, tussen natuur en varkensteelt niet eens relevant. Gelukkig hebben we nog een paar kunststeden waar door veel tegenslag zoals verarming of geluk – Brugge werd gespaard in de oorlogen - de tijd is blijven stilstaan of liever gebouwen zijn blijven staan, anders was er niets meer.
Ja, beste bewoner van het lelijkste land, het is erg gesteld, heel erg gesteld. Maar kunnen we dat keren? Ik vrees ervoor. Plantrekkerij en goede smaak gaan niet echt goed samen. We moeten dus een beetje meer citoyen worden, wat meer fierheid en trots kweken, en goede smaak kweken zeker?

Maar we hebben een schare toparchitecten en stedebouwkundigen die langzaam maar zeker hun stempel zetten. Vlaanderen 2060, niet meer het lelijkste land van Europa of de wereld? Het zal niet simpel zijn, maar het moet kunnen.

---

Mijn beste collegae politici,

Ik schrijf deze zomer elke week een webbrief. Over allerlei onderwerpen, van koers tot politiek, niet aan de actualiteit gebonden. Badinerend, ironisch of uit de buik. Nu over de eigen navel. 

Ik waag me niet zo vaak aan politique politicienne, maar we mogen ons in de vakantieperiode al eens laten gaan, wilde gedachten koesteren en onverwachte spinsels ventileren. De Toscaanse zon, weldadig besprankeld met Chianti, kan me daar zeker een handje bij helpen.
Ik doe daarom 10 voorstellen voor de eigen kaste, mijn wilde fantasie is grenzeloos:

1. Politici uit de parlementen zouden elk jaar verplicht moeten worden om minstens

---

Dag Mieke Van Hecke,

Ik schrijf deze zomer elke week een webbrief. Over allerlei onderwerpen, van koers tot politiek, niet aan de actualiteit gebonden. Badinerend, ironisch of uit de buik. Nu over schoolasiel.

Jij bent de figuur van de week. Jouw positieve reactie op het schoolasiel - gastvrij voor illegalen met kinderen in die school – is me erg opgevallen. Ik vind het eerlijk gezegd moedig, maar ook dubbelzinnig. Beste Mieke, ik ben blij dat het katholiek onderwijs wordt geleid door iemand die durft nadenken over existentiële samenlevingskwesties, en niet alleen bezig is met de financiële en filosofische gezondheid van de grootste onderwijszuil. Dat levert wel eens vuurwerk op natuurlijk, zoals bij standpunten over de houding ten opzichte van holebi-leerkrachten. En nu neem je het op voor illegalen die bij ons verblijven.
Beste Mieke, het doet me elke keer goed als we elkaar weer eens ontmoeten. Vorige week, in de rand van de Gentse feesten konden we discussiëren over de rat-race van onze samenleving die ook zo aanwezig is in elke school, al vanaf het eerste leerjaar. Scholen zijn helaas al te zeer broedplaatsen van een samenleving die onderscheiden maakt tussen slim en dom, rijk en arm en in- en uitsluiting. Onrechtvaardigheden worden van jongsaf aan gereproduceerd. Dat zou het onderwijs toch moeten kunnen/willen veranderen?
Sinds jij je zitje in het Vlaams parlement omruilde voor de stoel van de grote baas van het katholiek onderwijs en ik in datzelfde parlement terechtkwam, zelfs in dezelfde commissie Cultuur, is mijn vertrouwen in het katholiek onderwijs weer wat groter geworden. Echt waar, dat ze jouw hebben aangesteld, getuigt van klasse.
Maar, mijn beste Mieke, jouw expliciete goedkeuring van het schoolasiel doet de wenkbrauwen fronsen. Mijn eerste reactie is er

---

Dag Tom Boonen en Gert Steegmans,

Ik schrijf deze zomer elke week een webbrief. Over allerlei onderwerpen, van koers tot politiek, niet aan de actualiteit gebonden. Badinerend, ironisch of uit de buik. Nu over de koers.

We kennen elkaar niet. Maar dat mag mij er niet van weerhouden u beiden een brief te schrijven. Let er op, ik spreek, of liever u aan met uw familienaam en ik zal verder in deze brief de beleefdheidsformule ‘u’ blijven gebruiken. Die 'u' klinkt vreemd als we over coureurs praten. Politici worden altijd met veel 'u's' en de bijhorende egards behandeld, maar wielrenners moeten het in het beste geval stellen met een aanspreking met hun voornaam. Dag Tom, dag Gert of Robbie. Het zou raar in de oren klinken de interviewer te horen zeggen “meneer Boonen, hebt u vandaag uw snelste benen teruggevonden?” of “mijnheer Steegmans, hebt u vandaag uw strategische move niet kunnen ondernemen om mijnheer Mc Ewen tot op de eerste rij te brengen”? Of hoort u Siegfried (Bracke) zeggen: “Guy, kon u vandaag jouw vriend Jean-Marie niet intomen?” of “Johan, wint sp.a de verkiezingen van 8 oktober?”.
Terug naar de echte koers. En ik zal toch maar de je-vorm bezigen, want die 'u' klinkt zo vreemd. Tom, het zit je duidelijk niet mee in deze Tour. Een beetje tekort aan pure snelheid, een ploeg die niet sterk genoeg is om de sprint autoritair aan te trekken, geduchte concurrentie, en de vaststelling dat deze ronde geen ronde is als alle vorige. Je betaalt ook de traditionele tol van een renner met de regenboogtrui om de lenden, ook jij ontsnapt er blijkbaar niet aan.
Wat een verschil met Gert. Best Gert, je bent gewoon beter dan een voltallige ploeg die als een treintje de kopman naar de streep brengt. Dat vind ik heel straf, onwaarschijnlijk zelfs. Maar ik vraag me af of dit zo wijs is? Je boterham zal er goed mee belegd is, maar waarom niet meer ambitie? Johan Museeuw, ook geen echte sprinter, is nooit zo altruïstisch geweest, hij wilde zelf winnen, leer iets van hem!
Vanaf vorige woensdag heb ik dagelijks mijn video geprogrammeerd. Overdag ben ik meestal niet thuis, maar de bergenritten, oh la la. Ik laat ze niet aan me voorbij gaan. Mijn video levert me mijn favoriete laatavond-bezigheid, zoevend door de bergrit van de dag. Prachtig, niet alleen omwille van de koers zelf, maar ook de prachtige vergezichten en de herkenning. Als wielertoerist heb ik de voorbije 20 jaar de meeste grote cols van Frankrijk beklommen. Ik ben nog steeds fier op de beklimming van de Mont Ventroux in net iets meer dan 1u31 en de Alp van Huez in net geen uur.
Beste Tom, toon ons eens dat je niet alleen een typische Vlaamse coureur bent: sterk in hard labeur en best snel, maar de bergen zijn aan wij laaglanders niet besteed. Doorbreek dat patroon toch eens aub. Toon eens dat je over de bergen kan en het in het middelgebergte dan nog kan afmaken. Volgens mij moet je een top 10 kunnen rijden. Te hoog gegrepen? Nee, maar maar laat de ronde van Quatar en dat soort koersen eens links liggen.
Beste Gert, stop er toch mee die Australische sprinter naar voor te brengen zodat hij het in de sprint kan afmaken. Sprint verdorie zelf mee, ik denk dat je dik kans maakt om al die snelle benen voor te blijven. Doe dat toch.
Een duel Boonen-Steegmans op het vlakke, daar droom ik van. En ook heimelijk van een come back van het gevallen godenkind Frank VdBr, naamgenoot van de Vlaamse minister van werk. Kom Frank, we denken dat je vroeger niet zo zuiver reed – maar je bent duidelijk niet de enige geweest h

---