Een diagonale financiering van radio en tv?

Deze middag hadden we een persconferentie met Geert Lambert, Jan Roegiers en mezelf over de toekomstige opdrachten voor onze openbare opdracht, de VRT, en hoe we die in de toekomst willen financieren.
“De VRT beperkt zich niet tot de publieke opdracht en de publieke opdracht beperkt zich niet tot de VRT.”
De VRT mag en moet ambitieus zijn. Daarom mag ze naast de overheidsdotatie van ons via reklame en andere middelen nieuwe inkomsten verwerven. Daarmee kan de VRT nieuwe initiatieven nemen: nieuwe (digitale) zenders, sportprogramma's enz. Dat deel van het aanbod onderscheiden we wel van de publieke opdracht die de VRT via de beheersovereenkomst (en dotatie) wordt  toebedeeld.
We moeten, er ook wel zorgen dat de private spelers op de markt voldoende overlevingsruimte bewaren.  En dat ze kwaliteit brengen.
Wij bepleiten daarom ‘diagonale financiering’ van radio en televisie. De VRT krijgt een dotatie om een welomschreven taak te vervullen en mag daarnaast middelen uit de markt  halen. Een percentage daarvan stort ze in het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF). Dat fonds kan op haar beurt, ad hoc, mediaverlangens van de overheid, door middel van een openbare aanbesteding, uitbesteden aan de VRT of een commerciële zender.
Dat zijn twee vliegen in één  klap: meer ruimte voor de VRT om haar mannetje te kunnen staan op de markt van de grote internationale mediabedrijven en via het VAF kan de overheid tergelijkertijd gericht de private markt ondersteunen, op criteria zoals kwaliteit, maatschappelijk nut,... 
Klik hier om het hele stuk te lezen, of hier om het persbericht te lezen.

---

Privatisering

Ik moest vandaag in Den Haag zijn voor de vergadering van de Taalunie (Interparlementaire Commissie). Maar dat terzijde. Daar gaat het niet over.
Ik probeer een goede spiritist te zijn, links-liberaal zoals je weet. Maar nu is het ook teveel voor Korneel. Hieronder volgt een vlammend pleidooi tegen privatisering van overheidsbedrijven. Nee, objectief zal ik niet zijn. Ik heb een Hollandse kolere. Ik spendeerde uuuuren op de geprivatiseerde Nederlandse spoorwegen (de NS).
De vergadering was afgelopen rond kwart voor vier. Ik stapte om 16u05 in Den Haag Holland Spoor op de internationale trein naar Brussel. Ik zou aankomen om 18u08. Maar helaas, helaas. Pas enkele minuten geleden, om 22u29 om precies te zijn, kwam ik aan, niet op de vergadering in Brussel, maar thuis.
Het relaas in een notedop:
Om 16u30 stopte de trein voor Rotterdam Centraal en meldde de treinbegeleider dat wegens een brandmelding in de Willemstunnel alle treinverkeer door de tunnel afgeschaft werd.
Op het perron mochten we het zelf uitzoeken. Na goed 10 minuten kregen we nieuws: we moesten via Utrecht en Den Bosch naar Roosendaal sporen. En inderdaad enkele minuten later vertrok de trein; een sneltrein die ‘wegens een vooroprijdende stoptrein niet sneller vooruit kon gaan.’
In Utrecht aangekomen, zo rond 17u40, konden we overstappen op de sneltrein naar Den Bosch; die stopte zo’n 10 keer, liet de omgeleide Thalys voorgaan en boemelde verder. In Don Bosch mochten we nog eens overstappen voor de rit via Breda naar Roosendaal, waar we exact om 19u09 aankwamen. Alwaar de internationale trein naar Brussel stipt (om 19u03) was vertrokken. Die wou niet wachten … wij moesten wel, op de trein van 20u05. Ik kan het je verzekeren: de opgewarmde diepvriesfrieten en de frikadel in het stationsbuffet van Roosendaal kunnen absoluut de toets met frituur Bossuwé in Kortrijk niet doorstaan.
Om 20u03 kwam de trein, stipt. En om 20u29 waren we in Berchem.

En is het dan zoveel beter bij ons? Deze ochtend zat ik al om 6u51 op de trein naar Gent, die daar 7 minuten te laat aankwam zodat ik mijn aansluiting miste naar Antwerpen. Ik nam de latere trein, miste de aansluiting en daardoor moest ik naar Den Haag met de Thalys. Die had een half uur vertraging. En je moet bijbetalen, wat niet zo erg is, tenzij je onderweg geplaagd bent door een groep joelende scholieren. Ik kwam om 11u10 aan op het Binnenhof, in de eerste Kamer der Staten-Generaal. 40 minuten te laat.
En terug? Tussen Antwerpen en Sint-Niklaas viel de trein stil, wegens motorpech, meldde de begeleider. Enkele minuten later was het euvel blijkbaar gerepareerd. En wat ik je ook nog kan melden? De buffetten van Berchem en Gent zijn na 8 uur gesloten, de wachtzaal in Gent is vies, drie van de vier lampen zijn defect, maar er staan mooie oude banken. Enfin, tijdens het wachten genoot ik van het interview met Mark Elchardus in de Knack. Niet dat ik het over alles met hem eens ben, maar dat de rol van de overheid niet uitgespeeld is, verre van zelfs, dat deel ik ten volle. Dat heb ik vandaag ondervonden, bij de geprivatiseerde NS. Er zijn nu eenmaal diensten waar de overheid gewoon beter in is. Onze spoorwegen zijn gewoon een klasse beter. Maar het kan nog veel beter natuurlijk …

---

Dat verdient respect?

Wevelgem
Zondag slaagde Aagje Vanwalleghem erin de bronzen plak te veroveren op het Europees kampioenschap Artistieke Gymnastiek in Hongarije.
Niets bijzonder kan je zeggen. Toch wel.
Met deze medaille zorgt zij voor een primeur in de vaderlandse turnwereld. Nooit eerder haalde een landgenoot een medaille op een Europees Kampioenschap turnen. Niet alleen haar prestatie verdient alle lof. Dat ze van allochtone afkomst is, maakt het nog zoveel mooier. Dat verdient respect!
 
Vlaanderen
Zondag werd de jaarlijkse "Gouden Strop" uitgereikt. Dit is de belangrijkste prijs voor spannende boeken in ons taalgebied.Opnieuw gejuich en gezang op de banken want deze werd gewonnen door Johanna Spaey.
Niets bijzonder kan je zeggen. Toch wel.
Het is de eerste keer dan een vrouw deze prijs krijgt. En dan nog wel een Vlaamse. Johanna's debuutroman "Dood van een soldaat"was de enige Vlaamse inzending die de shortlist haalde. Dat verdient respect!
 
België
Zaterdag, 16u10, Court Central in het stadion Philippe Chartrier. Jeux, set et match Madamme Justine Henin-Hardenne.
Niets bijzonders kan je zeggen. Toch wel.
Na een inactiviteit van een jaar wegens een chronisch vermoeidheidsvirus de hoofdvogel afschieten op een Grand-Slam-tornooi.
En hoe kan het anders, onze kroonprins was er als de kippen bij om Justine in de catacomben van het stadion geluk te wensen, met drie kussen, comme en Belgique. "Vous êtes une bonne ambassadrice pour notre pays" gaf de prins haar nog mee. 'Ons' land? Mevrouw Henin-Hardenne spreekt enkel de taal van Molière en betrekt in Monaco haar nestje. Ver weg van de Belgische fans en de Belgische belastingsbrieven? Respect?

---

Een Europa van rechtvaardigheid en diversiteit?

Was Spirit fout bij het wegstemmen van het referendum?
Moeten we ootmoedig en publiek toegeven dat het niet laten doorgaan van het referendum een inschattingsfout van ons was? We zouden dat eerlijk kunnen toegeven. Maar is dat wel zo? Feit is dat we het verkeerd hebben aangepakt, zeker in het begin. Eerst ja en dan nee zeggen is geen toonbeeld van rechtlijnigheid. Maar het is een uiting van 'eerlijke' twijfel. Kijk om je heen.
Zondag de Fransen en vandaag mogen de Nederlanders hun gedacht zeggen over de Europese Grondwet. Enfin hun ‘gedacht zeggen’ is te veel gezegd. Een simpel ja of nee bij zo’n complexe tekst, is de werkelijkheid geweld aan doen.
Het non van de Fransen is dan ook niet een simpele afkeuring van het grondwettelijk verdrag. Het is een non tegen een bepaald type ‘Europa’. Bij extreem-rechts is het een ‘nein’ aan elk Europees verhaal – eigen volk eerst nietwaar. Bij vele anderen, en zeker bij vele progressieven is het een lap tegen de kop van een a-sociaal Europa. De mensen hebben hun boosheid mogen uiten tegen een Europa dat o zo weinig solidair en sociaal is, maar prioriteit geeft aan economische doelen. Veel mensen willen een EU dat wordt gekenmerkt door een sterke sociale bescherming, door een zo groot mogelijke culturele diversiteit, door het werken aan onderwijskansen voor iedereen. Zij willen geen EU dat alleen economische doelen wil halen, dat zelfs toelaat dat diensten zoals onderwijs en cultuur alleen aan de markt worden overgelaten, dat toelaat dat Poolse ondernemers hier met werknemers uit Slovakije, aan hongerlonen, wegen komt aanleggen.
Ik durf het bijna niet zeggen, maar als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik het goed vind dat die Europese bobo’s eens een goede lap tegen hun kop krijgen. Ach natuurlijk, ik weet dat het niet de grondwet is die een sociaal Europa zal afdwingen, maar dat het de politici zijn die dat moeten doen. Maar door het afwijzen van de grondwet in enkele landen - wellicht volgt Nederland straks – worden de steeds wereldvreemdere Europese instellingen met hun neus op een werkelijkheid gedrukt. Natuurlijk is het een vertraging van de eenmaking. En wat dan nog? Het zal misschien één stap achteruit zijn om er morgen twee vooruit te kunnen zetten. Goede stappen dan, minder neo-liberaal, meer sociaal. Ik hoop dat althans. Ook een Europa dat mensen verbindt met elkaar, mensen die daardoor ook de noodzaak van een verenigd Europa aanvoelen en ondervinden, niet een artificieel Europa. En is die Grondwet dat niet?

Ik was een tweetal weken geleden op de eerste ‘State of the European Union" van de Stichting Ryckevelde. Gastspreker Rik van Cauwelaert maakte de vergelijking tussen de Belgische grondwet van 175 jaar geleden en het Europees verdrag. Hij zei letterlijk: “ (…) een Grondwet zou eigenlijk het fundament moeten vormen voor een rechtvaardig en solidair samenleven van de Europeanen binnen de Unie en met de wereld daarbuiten. Het zou een werkstuk moeten zijn waarin de grote ethische principes vervat staan waaraan de staat, de natie, de politiek altijd ondergeschikt zijn en waarin de antwoorden op de grote vraag van Immanuel Kant “Wat mag ik hopen?” vervat staan.”
Zo hoor je het ook eens uit onverdachte bron.
Inderdaad, solidariteit en rechtvaardigheid blijven waarden die we zeer hoog in ons vaandel zouden moeten voeren. Mogen we nog een utopie koesteren, en er vastberaden naar streven?
En nog meer van Van Cauwelaert: “(…) niet langer het Europa dat zich, zoals Jacques Le Goff het beschreef, naarmate het rijker en machtiger wordt en meer zelfvertrouwen krijgt, zijn deuren sluit voor al wie het als vreemd en gevaarlijk beschouwt. Een Europa dat blijft opkomen voor de opheffing van ongelijkheden, een Europa dat de strijd aanbindt tegen de nieuwe armoede die miljoenen Europeanen treft.”
En dan die wereldvreemdheid. Al eens gelet op het moeilijke taalgebruik van de Europese instellingen? Oké, iedereen heeft een brochure over de grondwet gekregen, maar ook gelezen? De taal, het wetratees is niet echt uitnodigend. En de spotjes zijn haast ridicuul. Voor 'Jean à la casquette' blijft dit onbegrijpelijke materie. Het gevolg laat zich raden ... bepaalde politieke groepen werven bij die gewone man hun stemmen. En die stemt dan 'neen'. Precies dat deed die blokker vanmiddag in het Vlaams parlement die zei dat dat ervan komt als je landen als Roemenië, Bulgarije en het niet-Europese Turkije toelaat.
Laats ons het beste hopen, dat het het neen van de Fransen ons paradoxaal genoeg dichter brengt bij een sociaal Europa, omdat dit het democratische deficit van de Europese instellingen duidelijker dan ooit in de verf zet en de Eurocraten zich zullen moeten schrap zetten om dat terug recht te krijgen.

---

Radio VB:  enkel in zwart-wit

Flauwe zever. Vandaag stelde het VB haar nagelnieuw mediaplan voor en ze pakten ook uit met een initiatief dat in het medialandschap voor opschudding zal zorgen. Zo zeggen ze zelf toch.  Zondag gaat de eerste uitzending van de digitale radio VB6015 in de ether gaat. Naar verluidt zouden Coveliers en Dewinter te gast zijn bij Verstrepen. De partij gaat via DAB uitzenden, voor waar geen breed zendbereik. En dan nog, het wordt een zender voor de fans. Niet de moeite om je over op te winden, zelfs niet om naar te luisteren, er zijn als zoveel snertstations.
Het fijne steekt in het feit dat ze uitzenden vanuit hun geliefde Duitsland. Zo omzeilen ze de Vlaamse mediadecreten. Ach ja, eigen volk eerst, tenzij als het hen goed uitkomt natuurlijk. Vera Dua reageerde al. Ze verwees naar Rwanda? Radio Mille Collines heeft volgens haar aangetoond hoe gevaarlijk het is wanneer extremisten zelf de media gaan bezetten. Zou dat zo'n vaart lopen in Vlaanderen?
Ik vraag me eerder af of ze zo ook Vlaamse of Belgische wetgeving rond bijv. racisme of negationisme omzeilen? Dat zou hen toelaten openlijk onverdraagzaamheid en haat te prediken. Zouden ze het riskeren nog eens veroordeeld te worden?
Het VB stelde bij gelegenheid een mediaplan voor. En alles is zoals het te verwachten is. Geld afpakken van de vrt als die zich niet aan zijn objectiviteitsplicht houdt. Vlamingen die de vrt niet op de kabel willen, zouden hun bijdrage aan de dotatie moeten kunnen recupereren door middel van een multimediacheque van 80 tot 90 euro. Hoeveel krig ik dan terug als ik de VB-radiozender niet in de ether wil?
Verder lees ik 'frisse' voorstellen zoals het zenderpark privatiseren en Radio Donna en de VAR-aandelen verkopen. Het monopolie van de regionale televisiezenders moet worden doorbroken. Amai, die ene zender per gebied is nu nauwelijks leefbaar.
En dan blijkt dat het VB het gratis-verhaal heruitvindt: om de digitale kloof te dichten, moeten sociaal zwakke gezinnen met kinderen een multimediacheque krijgen om een pc aan te schaffen.

Straffe gast die Steve. Je moet het kunnen, op je toppunt je topfunctie achterlaten. Om vervolgens gouverneur te worden van je geliefkoosde provincie.  Een fenomeen. Deze week nog genoten van de laatste uitzending van Nachtwacht op Canvas met bisschop Van Geluwe over geloof en moraal. Twee wijze mannen praten .. en in de fond liggen hun gedachten niet zo ver uiteen.

Even over voetbal op de tv. Gisteren werd er hevig gediscussieerd in de Mediacommissie van het Vlaams parlement. Voor wie niet mee is: de VRT heeft samen met Belgacom (via een sublicentie) geboden op het voetbalcontract van de Belgische competitie. Geen probleem ware het niet dat nu blijkbaar zou afgesproken zijn dat zowel het Belgacom-betaalnet (voor de vooruitgeschoven wedstrijden) als de voetbaluitzendingen op de VRT (voor de verslaggeving) beide als 'elf-tv' zouden worden gepresenteerd. Raar nietwaar? Goede commerciële zet van Belgacom. Maar niet zeer fijnzinnig van het VRT-management. Platte commerce, zoals ze bij ons zeggen als ze denigrerend willen doen over bepaalde praktijken. De vrt is een publieke omroep, werkt dus met geld van de belastingbetaler, en dat veronderstelt wat meer ethiek.

Start uw zomer op Humorologie. Op vrijdag 1, zaterdag 2 en zondag 3 juli is het dan weer zover. De groene omgeving van het Markse Ontmoetingscentrum wordt omgetoverd in Vlaanderens grootste Comedyclub. Drie dagen lang kan u er terecht voor theater, muziek, cabaret, stand-up comedy, clownerie, circus… met humor als thema. Bijzonder echter aan deze 20ste editie zijn de vele gratis voorstellingen en de familievoorstellingen. U krijgt als het ware een festival in het festival. Er is de gratis toegankelijke festivalsite waar er steeds iets te beleven valt én er is zelfs een special van Yllana (Esp) voor... kinderen.
Het is ook mijn festival, dus ben ik dat weekend enkel op het festival te vinden. Meer info? Klik op de foto.

---

Flat-tax of platzak?

Verschillende mensen mailden me over een aantal uitspraken van notoire vld-ers naar aanleiding van hun congres van vorig weekend. Zo schreef iemand dat hij wel even moest schrikken van de uitspraak, zaterdag, van staatssecretaris Q over de flat-tax: "wie dertig keer meer verdient, betaalt ook dertig keer zoveel belastingen. Normaal, want die werkt toch ook dertig keer harder." Vertel dat maar eens aan een metser of een fabrieksarbeider. Of aan de werknemers van Picanol.
Straffer nog: Q schreef in 2001 in het boekje 'De vierde weg' (over links-liberalisme) op p. 203 het volgende :"Als antwoord op de globalisering (bijv. over het verdwijnen van arbeidsplaatsen in de textielsector alhier) is een inkomensherverdeling via de belastingen mogelijk indien een politieke keuze van solidariteit kan worden gemaakt".
Iemand die van ideologie verandert als van ondergoed, daar stel ik eerlijk gezegd weinig vertrouwen in.
Het licht gezien? Of verdwaasd door de ruzie in eigen kring? Enig opportunisme is de poltiek niet vreemd, nietwaar Vincent?

---

Ik zou over zoveel willen schrijven.

Ik zou over zoveel willen schrijven.
Gisteren kwamen de eindadviezen binnen voor de 2- en 4-jarige ronde van het Kunstendecreet. Ik heb nog maar een aantal fragmenten bekeken, maar mijn eerste indruk is goed. Ik heb zelfs de indruk dat de commissies in een gulle bui vertoefden, zeker die van theater en kunstencentra, want ze gaven respectievelijk 46 en 32 organisaties goede punten. Mooi, maar meer dan een beetje lastig voor de minister die die gulheid in een subsidiebeslissing moet omzetten. Er is al niet teveel geld in de Vlaamse kas, en we moeten nog inhaalbewegingen doen voor beeldende kunst en voor sociaal-artistiek werk. Ik ben benieuwd naar de houding van de coalitiepartners in de Vlaamse regering. Steunen zijn die hausse van het artistieke leven in Vlaanderen, want dat is wat echt aan de hand is: veel talent, goede opleiding, toenemende professionaliteit, dynamiek … En dat heeft een prijs. Ik ben zeer content met de goede punten voor de organisaties waar ik zelf bij betrokken ben. Vooral voor mijn geesteskind Humorologie, het enige echte humorfestival in Vlaanderen. Maar ook voor deze die ik graag zie, Buda Kunstencentra, voor Antigone, With h en alle anderen zoals Brugge Plus. Wit.h is bijzonder. Het een sociaalartistiek werkcentrum dat een context creëert waarbinnen beeldende kunstenaars met een verstandelijke beperking en reguliere kunstenaars samenwerken aan de evolutie van hun oeuvre en de kwaliteit van hun leven. Een grote mond vol, maar zo staat het op hun website (klik hier). Kunst dus, die je met artistieke normen mag beoordelen. En ook sociaal. Ze openden vorige zomer hun ateliers in een leegstaande lagere school in Harelbeke (De Zandberg).
De adviezen zijn negatief voor 'Het Pakt', het kunstenaarscollectief dat zeer eigenzinnige multimediale installies maakt, en ook voor 'Passerelle', geesteskind van choreograaf Pol Coussement, professionele doorgroei van Polydans.  Jammer.

Ik zou over zoveel willen schrijven.
Ik wil schrijven over Ten Vrede en Willem Vermandere. Dit festival aan de toren van Diksmuide - een hedendaagse manier om een vredesboodschap te brengen -  mag geen 'gewoon' muziekfestival worden.  Mag het ietsje meer zijn? De vredesboodschap  mag niet verglijden in de nevelen van het polderlandschap. Ik bedoel tussen Willy Sommers, De Ketnetband en andere entertainers … Gelukkig was Willem er, en Tom Lanoye en anderen. Ik speelde voor de gelegenheid – in het versterkte orkest – nog eens mee en moet zeggen dat me dat erg plezierde. Nog eens muzikanten zijn, en geen politicus, het was een ware verademing. Ook omdat ik mocht ervaren dat Willem, die gevierd werd voor zijn 65ste verjaardag, steeds blijft groeien. Met zijn voeten in de klei van de Westhoek, maar met zijn kop in de wereld, in de literatuur van Geert Mak of Salman Rushdie, de strijkkwartetten van Shostakovich, geroerd door thema’s als oorlog en vrede, verdraagzaamheid en interculturaliteit. Ik zou over zoveel willen schrijven. Over Supernanny, een reality serie op VTM. Daarover zal ik de bevoegde ministers interpelleren, want dit realityprogramma blameert de hulpverlening aan ouders en kinderen die moeilijk op te voeden zijn.

Ik zou over zoveel willen schrijven.
Over het prachtige stukje dat Chris Van Camp in haar maandagse column in De Morgen schreef. Dat gaat over Patricia Ceyssens in de Zevendag van Zondag. Een memorabel debat. Een fragment uit haar stukje: “Om te voorkomen dat ze gekneveld in een boom aan de Reyerslaan eindigde, had men zondag met haar opposanten enige afspraken gemaakt. Valse noten of niet, mevrouw Ceysens, moest en zou haar zinnen afmaken. Helaas is zo'n positief discriminerende maatregel al vernederend op zich. Wanneer de moderator het panel er ook nog tijdens de uitzending aan herinnert, ruikt het naar mogen winnen van je grootouders met minigolf. No win. De heren Annemans, De Wever en De Crem lieten de verbale restricties niet aan hun hart komen. Telkens wanneer Patricia het woord weer eens kreeg, leefden ze zich uit in pantomime. Ze keken haar in goede pinkstertraditie aan alsof ze in tongen sprak. Pieter De Crem, die steeds meer op een depressieve kruising tussen Danny Kaye en Warre Borghmans begint te lijken, liet voor één keer ongelovig zijn mond openhangen. Bart De Wever maakte kierewietgebaren ter hoogte van zijn slapen. Gerolf Annemans veinsde wanhoop door beide handen voor het gezicht te slaan. Schaamte kan het niet geweest zijn, want dat kennen Belangers niet(…)” Als je auteursrechten wil omdat ik je citeer Chris, give me a call.

Ik zou over zoveel willen schrijven.
Over de uitspraken van Jerry Aerts en Jan Fabre bij de voorstelling van het jaarprogramma van deSingel. “Wij tekenen verzet aan tegen verkleutering”. Ze bedoelen in de culturele sector. Hoezo verkleutering? Waar? In het entertainment en amusement, ja daar, maar in de culturele sector? Is dat geen elitaire uitspraak?

Ik zou over zoveel willen schrijven.

---

Corpus 05 - Brugge

/cultuur op je lijf geschreven
7 mei tot 11 september '05

Grasduin hier doorheen het mooie programma van Corpus Brugge ’05!

---

Zijden Stad

Zijden Stad/ Ville en soie - Jozef Fru?ek
 
De zachtheid van zijde. Niet meteen het materiaal dat men associeert met de stad. De stad wordt eerder ervaren als een rauw probleemgebied met een gescheurd sociaal weefsel, criminaliteit, een gebrekkige ruimtelijke ordening, isolement, vervreemding, onrust en conflicten..
Zijden stad/Ville en soie tracht door de scheuren heen te wroeten , op zoek naar de ‘kostbare zijde’ van het hedendaags stedelijk weefsel. De deelnemers, die al jaren in de stad Brussel leven en/of werken, gaan voor deze voorstelling uit van hun eigen leven, geleefd of gedroomd.

Dito’Dito en KVS zochten samen een ploeg bij elkaar die veelstemmig en veelkleurig is en van vele markten thuis. Maar vooral een ploeg met een verleden, waarbinnen verschillende artistieke parcours zich al kruisten. In de harde kern de 4 leden van Dito’Dito: Guy Dermul, Nedjma Hadj, Willy Thomas en Mieke Verdin. Aangevuld met oude bekenden zoals de acteurs Kadi Abdelmalek en Mohammed Ouachen. Ook muzikante Dett Peyskens en rappers Rival en Defi J werkten eerder mee aan projecten van Dito’Dito. Verder KVS-getrouwen François Beukelaers en Katrien De Ruysscher en regisseur David Strosberg (Schitz).Uit Greenlight, een groep die onder de vleugels van KVS opereert, kwamen Cécilia Kankonda en Yves-Marina Gnahoua.
Taal is vaak een struikelblok. Taal kan scheiden, ook al zijn we twee- of zelfs meertalig Taal kan een oneerlijk wapen zijn.. Daarom probeert Zijden stad/Ville en soie achter de taal te kijken, via het gebaar, de geste, en waarom niet: de dans? Misschien opent dat wel wegen die anders gesloten blijven. Want dat deelt deze ploeg: een soort onwankelbaar geloof in de stad als een laboratorium voor de samenleving van morgen, in de stad als kans. Ondanks of misschien wel net dankzij alle obstakels.
Na een veelbelovende voorbereidingsfase begeleid door Alain Platel zal de Slovaakse theatermaker en danser Jozef Frucek (Blush en Sonic Boom bij Wim Vandekeybus) het werkproces verder in goede banen leiden. 
 
van 18 tot 28 mei 2005

---

2 gedachten

Luik-Bastenaken-Luik
Kuurne-Brussel-Kuurne
Brussel-Halle-Vilvoorde
Dwars door Vlaanderen
Wij houden van de koers! Vooral van lange, lastige koersen, met wind op kop, met stugge tegenstanders .. want wij, flandriens, wij denken dat we dan kunnen winnen.

Brugge, startplaats van de ronde van Vlaanderen, cultuurstad van 2002, eindelijk belichaming van vernieuwing. Dankuwel Corpus 05. Dankuwel fotograaf Spencer Tunick. Hieronder geen Brugse foto, maar ook mooi. Klik op de foto om op de site van de fotograaf zelf te komen.

 

---

Voetbal op TV, wie zal dat betalen? Wie heeft zoveel geld?

---

De ASB, de algemene sociale bijdrage

1 mei. Het was zomers warm. Maar veel merkwaardiger, de sp.a ruziet met het ABVV over een algemene sociale bijdrage voor de sociale zekerheid.
Is er een simpele oplossing?
De progressieven zien dat de druk steeds groter wordt: meer gepensioneerden die trouwens steeds sneller ophouden met werken, een blijvende structurele hoge werkloosheid, een ziekteverzekering waarvan de uitgaven supersnel stijgen, enz.. Wie zal dat betalen?
En daarnaast is er de hoge loonkost. Niet dat onze nettolonen te hoog zijn, zeker niet, het is de toegevoegde kost die zwaar weegt, nl. de werkgevers- en werknemersbijdragen. Die kunnen we niet verhogen, integendeel, die zouden we moeten kunnen verlagen om competitief te blijven ten opzicht van een aantal andere westerse landen. Maar ja, een verlaging leidt tot minder ontvangsten voor de RSZ en zet dus nog meer druk op de uitgaven van de sociale zekerheid. Je kan niet tegelijk én meer uitgeven én minder ontvangen. Dat is zoals in het huishouden nietwaar? Je moet ‘zaaien naar de zak’ zoals we in ons beste West-Vlaams zeggen …
Kortom, als je loonkost wil verminderen, moet je elders inkomsten gaan zoeken, via een BTW-verhoging, via de accijnzen op drank of brandstof bijvoorbeeld, op de handel met aandelen, op luxe-producten enz. Maar ook op verschillende inkomstenbronnen die nu haast niet belast zijn en waar zeker geen sociale zekerheid op wordt betaald, zoals onroerend goed, inkomsten van kapitalen, internationale aandelenhandel, en dergelijke meer. Dat op die inkomsten een sociale bijdrage zou op betaald worden, dan zouden we best wel eerlijker en rechtvaardiger middelen innen voor de sociale zekerheid dan nu, want nu betalen alleen de werkenden.
Dat komt aardig in de buurt van wat beide vakbonden ABVV en ACV bedoelen. Zij zijn voorstander zijn van de invoering van een algemene sociale bijdrage op alle inkomens, dus ook op inkomens uit kapitaal.
Mitterand deed het al in 1991. Het is een belasting die op alle inkomens wordt geheven, niet alleen op inkomens uit arbeid, maar ook op inkomens uit vermogen, uit huren, uit kapitaal. De belasting geldt niet alleen voor loontrekkenden, maar ook voor uitkeringtrekkers, zelfstandigen en bedrijven. Er wordt éénzelfde aanslagvoet toegepast op lonen, uitkeringen, inkomens van zelfstandigen, rente, huur en winst. In Frankrijk bedraagt die belasting op dit ogenblik 7,6 procent op alle inkomens. Er is wél een belastingsvrij minimum.
Als we de loonkost kunnen laten dalen door een ASB of een andere heffing op alle inkomens, ook die uit kapitaal, dan doen we zeker een goede zaak. Wat we niet kunnen doen is de werkgevers- en werknemersbijdragen ongemoeid laten en daar bovenop een ASB invoeren. Dan stijgt de (para)fiscale druk en dat is niet aanvaardbaar.
Mijn gedacht is dus eigenlijk simpel: een alterantieve financiering van de sociale zekerheid in ruil voor een verlaging van de loonkost? Zou daar geen grote meerderheid voor te vinden zijn?

---