Daag nieuwjaarsrecepties

Oef, ze zijn voorbij. De ‘oef’ slaat niet op het feit dat je op dat soort nieuwjaarsrecepties met veel mensen kan spreken, maar op de vloed aan drankjes en hapjes. Wie denkt dat er bij Groen! alleen asceten en fanatieke veganisten rondlopen, heeft het aardig fout voor. Ik stel vast dat de verschillende groepen van Groen! in West-Vlaanderen als het ware een onderlinge competitie houden over wie de beste receptie aanbiedt. De kleine kanttekening die ik erbij wil maken gaat niet over de hapjes, maar over de wijn. Allemaal goed en wel, die fair-trade wijnen, maar bij momenten snak ik naar een rijke Bourgognewijn, een fruitige Chablis of een krachtige Cru Bourgeois uit de Médoc. De eerste receptie die ermee uitpakt, krijgt van mij de ereprijs BC. Natuurlijk vind ik de wijnen van de Wereldwinkel heel geschikt, maar tussen de aldaar aangeboden soorten soorten zijn er nogal wat verschillen. Te goedkoop resulteert net als bij de Aldi in een mindere wijn .... Maar er is in het Wereldwinkelassortiment ook Otoño uit Chili of de wijn uit de Koopmanskloof uit Zuid-Afrika. Oh la la, dat is klasse.

Met wijn moet je variëren. Ontdekken, zoeken en proberen. Zelfs dezelfde wijn smaakt het jaar nadien weer anders. Het is zoals in het theater. Ook daar wil je telkens nieuwe, andere en verrassende teksten horen. Elk stuk is anders. Zelfs het het dezelfde tekst is, want die wordt door een regisseur en door de acteurs anders ingekleurd. Boeiend toch. Net als wijn. Maar nu en dan moet je toch een glas afslaan, kwestie van niet oververzadigd te geraken ...

Geef mij maar dat theaterstuk dat ontroert, dat concert dat ik net niet verwachtte, de tentoonstelling die raakt. Alles gaat boven politiek, zo moet ik toch vaststellen. Sorry collega’s, het is niet anders.