Ik wil het niet steeds hebben over de VRT, maar nog
Tony Mary, de baas van de VRT speelt door zijn onhandigheid in de kaart van de tegenstandigers van de openbare omroep is. Hoezo? Wel, we bereiden een decreetswijziging voor. We, dat zijn de minister en vertegenwoordigers de meerderheidspartijen. Dat de baas van de omroep met een aantal punten moeite heeft, is niet onmogelijk. Dat hij op de tekst, die hij vertrouwelijk, maar niet via mij, te pakken kreeg en meende te moeten reageren, ook geen probleem. Maar dat hij die reactie ook aan het Vlaams Belang moest sturen ... Zo zet je de politieke verantwoordelijken voor de VRT mooi voor aap. Reactie van mediaminister Bourgeois: dan overleg ik ook niet meer met de meerderheid en dien mijn decreet prompt in. Sommigen eisten het ontslag van Mary. Wie is de slimmerik ...
Deze week ook in London geweest, bij de BBC. Leerzaam. De BBC is onze grote broer. Met zijn 8 analoge en 16 digitale televisiezenders is het ook een grote openbare omroep. De VRT kijkt likkebaardend over de krijtrotsen en wil nu ook 8 digitale zenders, voor jongeren en senioren, met sport, cultuur en Vlaamse identiteit .... Willen we dat? De kostprijs is zowat 200 miljoen euro. Duur? Het hangt er maar van af wie dat moet betalen? Als de overheid niet wil, moet de VRT de kans krijgen dat op de markt te zoeken toch? Maar 8 nieuwe kanalen, wie kijkt daar nog naar? Misschien even nadenken en goed kiezen, kiezen voor die kanalen die een echte inhoudelijke aanvulling betekenen.
"Maria Eeuwigdurende Bijstand" van Dastheater en Zuidpool gezien. Het is een prachtige toneelvoorstelling van onder meer Arne Sierens, Johan Heldenbergh en Marijke Pinoy over kleine mensen, die onhandig door het leven bewegen, struikelen, uitglijden, rechtkrabbelen, feesten en dromen. Het had net zo goedover onzelf zou kunnen gaan. Aangrijpend.
Deze ochtend deur aan deur gegaan voor 11.11.11. Opdat tegen 2045 de armoede in de wereld gehalveerd zou zijn. Mag het ietske meer zijn? En ook weer veel armoede en ellende gezien, net als exuberante rijkdom. Niet in de derde wereld, maar in mijn buurt.
Bert Anciaux is blijkbaar vogelvrij verklaard. Tom Lanoye (nog de meest intelligente reactie), Christophe Vekeman, Erwin Mortier generen zich niet om al hun literair talent via schuinschriften te richten op een 'schijnbare' vijand. Kritisch zijn mag en moet, uiteraard - we komen nergens met kontlikkers - maar eerlijk blijven aub. Iedereen maakt fouten, maar nu doen alsof de minister ... Is de literaire wereld, waar de gemiddelde teenlengte 10 keer groter is dan bij gewone mensen, heilig? Is het niet bij uitstek een arena vol gladiatoren? Naar verluidt beoefenden veel vrije mannen dit riskante beroep uit in de hoop beroemdheid te verwerven.
De voorbije week beleefde ik enkele memorabele momenten. Zoals de protestactie bij de Brusselse KVS bij de première van het langverwachte ‘Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen’ van Chokri Ben Chikra. De affiche schokte rechts Katholiek Vlaanderen. Gelukkig hebben de betogers de voorstelling zelf niet gezien. Er worden al meer religieuze en culturele symbolen over de hekel gehaald, niet alleen het katholieke kruis, maar ook de islam krijgt het omwille van de dominantie van de mannen bij momenten stevig te verduren. Overigens moet je durven om de vrouwelijke hoofdrol door een man te laten spelen. Kortom een voorstelling die tradities op de tocht zet. Een mooie voorstelling ook, vormelijk verrassend, heel dansant, muzikaal intrigerend, maar het tekstmateriaal is me wat te mager, eigenlijk een beetje oppervlakkig. Maar het is schitterend dat er een nieuwe generatie theatermakers opstaat, schitterend dat de vormentaal verandert, schitterend dat culturen op tijd en stond ‘verlicht’ worden.
Het was een superdrukke week: politiek werk met kartelgesprekken en contacten in Kortrijk en Avelgem, … met verschillende partijen … Maar ook twee gespreksavonden in de streek, partijbestuur, een bezoek in Leuven aan een werking voor (armen), commissies in het parlement, meerderheidsoverleg, de opening van de Boekenbeurs en het Suikerfeest bij de Marokkaanse vereniging Sindebad, ter gelegenheid van het einde van de Ramadan, al een week geleden ondertussen. Daar was ook de deken van Kortrijk op aanwezig, voorwaar een mooi gebaar. En dat in dezelfde week waarin de bisschoppenconferentie zich weer eens van zijn conservatiefste zijde heeft laten zien. Hoezo, geen communie aan gescheiden mensen, aan wie dan wel? Het is de kroniek van een aangekondigde dood, een zelfgezocht langzame en zeer pijnlijke dood. Mensen zoeken hun spiritualiteit elders. Of keren zich af van de heersende moraal, zeggen foert en kiezen voor zichzelf. Vive la revolution? Ik weet het niet. Ik deed vandaag een search op Mediargus, dat zijn de verzamelde artikels uit alle kranten, te raadplegen op die website. Je tikt een woord in en krijg dan de artikels die dit woord bevatten. Ik heb me beperkt tot de kranten van de laatste week, en dit is de uitslag.
rechtvaardigheid 10
eerlijkheid 10
solidariteit 56
carrière 225 - geluk 162
auto* 874 – fiets* 234
werk* 2670 – pensioen* 172
voetbal* 640
vrijwilliger 7
Het * staat voor een wildcard, dus gevolgd door om het even welke andere letters.
Als kranten de spiegel van de samenleving zijn, dan weet je het wel h
Ik ben heel blij dat de algemene vergadering van de Unesco de heel belangrijke Conventie over culturele diversiteit heeft goedkeurd. Die Conventie heeft een groot belang voor het toekomstig cultuurbeleid. Ze gaat over het belang van culturele diversiteit over de hele wereld, ook in Vlaanderen. Culturele diversiteit is even belangrijk voor de mensheid als biodiversiteit voor de natuur.
De Conventie verhindert een te grote dominantie van 1 cultuur, de Amerikaanse natuurlijk. Kijk naar wat er in Vlaanderen te zien is op onze televisiezenders en te horen is op onze radiostations, of de aanwezigheid van Amerikaanse films in de cinema. Onze eigen cultuurproductie wordt verdrongen.
Je kan het hele artikel lezen als je hier klikt.
Zondag is het fietsdag. Voor mij geen Zevende Dag op televisie. Na een hele week politiek werk wil ik wel iets anders. Ik ga op zondag met kameraden fietsen, en dat wil ik in ere houden. Ik fiets heel graag en zondag was het prachtig weer.
Op 22 december 1992 riep de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, 17 oktober uit tot Internationale dag voor de uitroeiing van armoede. Staten en verenigingen werden hiermee opgeroepen armoede op de agenda te zetten en praktische stappen te ondernemen om armoede daadwerkelijk te bestrijden. Ook bij ons is deze dag een begrip geworden.
In die mate zelfs dat de politieke partijen die dag proberen te recupereren. Het valt niet op, maar ere aan wie ere toekomt. De CD&V manifesteert zich in het Vlaams parlement. in het kader van de armoedebestrijding is niet zo verwonderlijk, maar toch opvallend. Deze week stellen mijn collega’s uit die partij 10 vragen, aan alle ministers, en over zeer uiteenlopende facetten van de problematiek. Na anderhalve eeuw van christen-democratisch bestuur van B. is nog meer dan 10 procent van de bevolking arm. Naastenliefde volstaat dus niet. Het zal structureel moeten gebeuren. Fijn dat deze generatie politici, mijn collegae, dat door hebben.
10 CD&V-ers stellen vragen over het genderspecifieke karakter van armoede, de plaats van de armoedebestrijding in het stedenbeleid, de inschakeling van ervaringsdeskundigen in het kader van betalingsmoeilijkheden rond schoolfacturen, de toegang tot nieuwe media voor mensen in armoede, de toegankelijkheid van de preventieve gezondheidszorg voor mensen in armoede, enz.
Ik schreef het al bij het begin van het parlementaire jaar: laat armoede tot de geschiedenis behoren. Ik vind het nog altijd niet kunnen dat er nog mensen zijn die in armoede leven. Mag ik in dit kader nog eens verwijzen naar de milleniumdoelstellingen van de Verenigde Naties. E
De volgende paragraaf is alleen voor mannen bedoeld. Vandaag ben ik naar de eerte spadesteek van de derde fase van de Leiewerken in Kortrijk geweest. Belangrijke werken, want niet alleen de scheepvaart zal een betere doorgang krijgen, maar tegelijk zal een deel van het stadscentrum ‘ontlast’ worden van doorgaand verkeer. En dat kan deugd doen nietwaar. Daar wil ik het eigenlijk niet over hebben, maar wel over het decor, het beeld dat in de kranten en op televisie zal te zien zijn. Er waren 42 mensen, 32 gasten die tot de categorie ‘hoog bezoek’ te rekenen zijn zoals politici, aannemers, ambtenaren enz. aangevuld met 10 journalisten. Ik heb ze geteld. 41 echte mannen en 1, juist 1 vrouw. Niks ergs natuurlijk, maar wel typerend. Het zal wel wat te maken hebben met de aard van de activiteit - openbare werken stralen mannelijkheid uit - maar allez zeg. Zet dat eens af tegen de regels voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen: de helft van de kandidaten op de lijst moeten vrouwen zijn.
En dan de wonderbaarlijke vraag van een VB-collega in het Vlaams parlement over de tabaksteelt. Ik meen dat ik ook hierover recht van spreken heb. Ik heb een deel van mijn kinderjaren doorgebracht in Wervik – herinner u de aardrijkskunde les: in welke streken wordt tabak geteeld? – en ik ben tenslotte ook zo’n kwarteeuw kettingroker geweest, foei zou ik beter tegen mezelf zeggen. Wat is het probleem? De resterende 206 tabakstelers uit Vlaanderen worden bedreigd, niet met de dood door longkanker, maar hun inkomen staat op de tocht. Niet omwille van een rupsplaag, de coloradokever of de verhuis van de kweek naar lageloonlanden, maar omdat de Europese subsidie van 2,5 euro per kilo vanaf volgend jaar in rook opgaat. Weet dat de commerciële waarde van een kilo tabak slechts de helft van de subsidie bedraagt. Diezelfde Europese Unie besteedt al jaren meer subsidie aan tabaksteelt dan aan preventie tegen roken. Is er dan geen hoop voor deze gesubsidieerde tabakstelers? Overschakelen op koolzaad om biodiesel van te maken? Zaalwachter worden in het tabaksmuseum van Wervik? Jammer, maar de leerlooiers uit Brugge hebben in de 19de eeuw met pijn in het hart de industriële looierij moeten ondergaan. Enfin, het is decennia lang een paradox geweest: de teelt van een ziektemakend product subsidiëren met belastingsgeld … De tabakskwekers kunnen met de subsidie wel omschakelen op andere teelten. Mij overvalt dat beetje sentimentaliteit: het landschap zal er anders uitzien, de geur van drogende tabaksbladeren behoort morgen tot de herinnering en voor de aardrijkskundeles zal men de educatieve platen moeten wijzigen.
En ik blijf nog even in West-Vlaanderen. Vandaag verscheen een nieuwe studie over het toerisme in Brugge. Volgens het werk van Jeroen Bryon haat een op de zes Bruggelingen de toeristenstroom in zijn stad, terwijl een op de drie er erg positief tegenover staat. 'De toeristen worden vaak gezien als de allochtonen van Brugge', zegt onderzoeker Jeroen Bryon. Niet zelden worden termen gebruikt als 'invasieleger' of 'bezettingsleger'." Dat is alvast het woordgebruik van de de “toerismehaters” (16,4 procent) en in mindere mate ook de kritische de toeristen is overigens niet nieuw. Bruggelingen zijn ook best fier op hun stad, en fier dat zovelen hun stad willen bezoeken. Ze dragen erg bij tot de lokale economie, waarin het toerisme een heel grote sector is. Maar aan de andere kant kappen ze op de last die toeristen veroorzaken. Lieve Bruggelingen, beeld je eens in dat er morgen geen toeristen meer zouden zijn. Hoe levendig zou de binnenstad er dan wel uitzien? Bruges-la-morte? Grauw en grijs? Zo van: eenzaam sjokt de late uitgaander naar huis, langs de gevels schuilend voor de motregen, beschut tegen de noordenwind? Natuurlijk moet Brugge een evenwicht zoeken tussen het toerisme en de leefbaarheid voor de eigen inwoners. Dat probeert de stad al een tijdje, vandaar dat er geen nieuwe hotels in de binnenstad mogen komen. Maar alles kan beter. Ook in de hoofden van de toeristenhaters. Je kan ook altijd elders gaan wonen natuurlijk. In Kortrijk bijvoorbeeld, daar hebben we echt geen last van toeristen ….
Brugge? Daarnet in het Concertgebouw een prachtig concert mogen bijwonen van Kris Defoort en Dreamtime, met een fantastische soprane Claron McFadden.
| februari 2012 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| z | m | d | w | d | v | z |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||

foto Viviane Decock
© 2009 - Bart Caron // Design: Het Concept / Matthias Malfr