Veel beloven en weinig geven ...

doet de zotten in vreugde leven...

Rerum Novarum, het feest van de christelijke arbeidersbeweging. Samen met 1 mei twee feestdagen van sociaal engagement. Yves Leterme heeft in aloude CVP-traditie mooie beloftes gemaakt. 2 miljard extra geld voor sociale uitkeringen, vooral voor de laagste. Straf, maar niet erg geloofwaardig. Laat ons veronderstellen dat ik het ermee eens ben – en ik ben het ermee eens want al teveel mensen kunnen niet menswaardig leven van hun klein pensioen, leefloon of invaliditeitsuitkering – dan vraag ik me af waar dat geld vandaan moet komen? Er zit geen overschot in de federale pot. Kunnen we nog meer patrimonium verkopen? Moeten we 20.000 ambtenaren laten afvloeien of pensioneren? Dat brengt dan 20.000 x 30.000 euro = 600.000.000 euro. Nog ruim onvoldoende. Zal de CD&V voorstellen om bepaalde belastingen te verhogen? Welke? Of waar moet het geld dan vandaan komen?
Geen probleem met dergelijke beloftes, maar je moet dan ook zeggen hoe je ze gaat financieren. Een beetje eerlijk blijven aub.

Denk aan die wachtlijsten van Vervotte. Die worden er niet korter op, en dus gaat Vervotte lopen, stellen sommige collega’s. Ik vrees dat dat een grove onderschatting is van de werkelijkheid. Nee, het is eigenlijk een grove overschatting van het eigen kunnen van de CD&V. Zij zouden, na dat ‘gepruts’ paars-groen, de problemen eens grondig aanpakken. Behoorlijk bestuur. En ja, wat blijkt drie jaar later: de wachtlijsten zijn haast overal langer geworden, niettegenstaande deze Vlaamse regering

---

Spirit West-Vlaanderen voor kamer en senaat

---

21 juli 2007, regering Di Rupo I treedt aan

Vandaag heeft de nieuwe federale regering de eed afgelegd bij Koning Albert II. Het is daarmee de laatste keer dat de ministers de eed afleggen in handen van de koning, vanaf volgende keer zal dat in de hervormde kamer gebeuren.

Daarmee treedt ook een unieke regering aan. Het is de eerste regering die een einddatum vooropstelt die korter is dan de huidige grondwet voorschrijft. Ze zal immers ophouden op de tweede zondag van juni 2009. Immers, de verkiezingen voor het Vlaams parlement, voor Europa en voor kamer en senaat vallen dan voor het eerst samen. Er komen dan nieuwe parlementen en regeringen.
En omdat het geen regering wordt met een lange adem, kan Elio zijn jongensdroom verwezenlijken en premier worden van ons koninkrijk.  In ruil voor een nieuwe staatshervorming, die een 2/3de meerderheid vereist, zijn de Vlamingen bereid hem dat eenmalig te jeunen. En daarvoor blikt hij toch erg veel te hebben overgehad. Niet alleen is Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst, zijn het werkgelegenheidsbeleid, het gezinsbeleid e.d. overgeheveld, maar is afgesproken dat de rol van de koning wordt ingesnoerd – niemand ziet een te ijverige Philip I zitten. Zelfs Albert I denkt dat dat de beste garantie is op het blijven bestaan van België.

Dat Yves Leterme geen premier wordt, wordt door hem uitgelegd als het bewijs dat hij zijn woord hield toen hij MP van Vlaanderen werd, maar eigenlijk is dat uitstel. Als chef van de eerste federale legislatuurregering, vanaf 2009 en voor 5 jaar lang, wil hij premier worden, omdat de CD&V incontournable wil worden.

De regering zelf bevat niet echt verrrassingen: dat Marc Verwilghen er niet meer bij zou zjn en Inge Vervotte wel, daar kijkt niemand van op. Anissa Temsamani start dit keer niet in de regering. En Guy Verhofstadt krijgt een bijzondere opdracht van de Europese Commissie.
En er is merkwaardig genoeg toch een stevig regeerakkoord afgesloten. Er komt een generaal pardon voor asielzoekers die hier drie jaar verblijven, en twee jaar voor gezinnen met kinderen. De sociale uitkeringen gaan omhoog en de laagste lonen krijgen een bonus. Er komt een verhoogde aftrek voor schone auto's. De partijen beloven ook een hervorming van ons belastingstelsel, maar de principes zijn erg vaag. En de senaat blijft dan toch bestaan, maar volgende keer worden de heflt van de leden op een Belgische lijst verkozen. We kunnen in Vlaanderen dan ook stemmen voor paweg Louis Michel of Marie Arena. Dat laatste brengt me op gedachten ...

---

Rich Man, Poor Man

Laat me het even hebben over iets waar geen Belgische kandidaat-premier aan kan tippen, nl. de budgetten voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Wie heeft de serie 'Rich Man, Poor Man' op tv, lang voor de digitale tv bestond, niet gezien? Of het gelijknamige boek gelezen? Het vertelt het verhaal van de eerste generatie van de immigrantenfamilie Jordache en de tumultueuze verhouding tussen de broers Rudy en Tom Jordache. Ze vechten om de aandacht van hun bittere en gedesillusioneerde ouders. Rudy is ijverig en ambitieus, Tom daarentegen is taai en onafhankelijk en zoekt vaak zijn toevlucht tot gemene streken om aandacht te krijgen.
Mocht het verhaal zich afspelen in de VS van vandaag zou de auteur niet erg veel aan zijn boek moeten veranderen. De kloof tussen arm en rijk in de VS is de laatste jaren exponentieel aan het groeien en krijgt het ongebreidelde kapitalisme alle kansen. De ijverige en ambitieuze Rudy tegenover de vrijbuiter Tom geldt nog steeds in de huidige VS.

Getuige is de fundraising voor de komende presidentsverkiezingen in 2008. Nog nooit werden de campagnekassen van de verschillende kandidaten met zoveel dollars gespijsd als voor de komende presidentsverkiezingen. De stelling geldt dat wie een degelijke kans wil maken op het presidentschap in de ‘land of the free’ op zijn minst honderd (100) miljoen nodig heeft. Aan startkapitaal alleen. Er zijn 19 officiële kandidaten die meedingen naar het ambt van POTUS (President Of The United States). Onlangs werden de resultaten van hun fondsenwerving in het eerste kwartaal van 2007 gepubliceerd.

Hillary Clinton: 26 miljoen dollar
Barack Obama: 25 miljoen dollar
Mitt Romney: 20 miljoen dollar
Rudy Giuliani: 15 miljoen dollar
John Edwards: 14 miljoen dollar

Opvallend is dat de top 2 leden zijn van de Democratische partij. De min of meer linksen in Amerika, zij die opkomen voor de minder begoeden, voor de sociaal zwakkeren. Het ijkt een vreemde kronkel, maar nog meer een illustratie van de USA today.
Het grootste verschil tussen Hilary Clinton en Barack Obama is dat de eerste voor haar 26 miljoen dollar slechts 50,000 geldschieters nodig had terwijl Obama er 100,000 diende te overtuigen. In tegenstelling tot Clinton, die van iedereen geld aanvaardt, weigert Obama wel geld aan te nemen van bedrijven en lobbyisten en wijst zijn ‘opbrengst’ dan ook op een sterke sympathie onder de leden van de partij.

Deze cijfers zijn nog duizelingwekkender als men weet dat in de grote steden zoals Los Angeles en New York 20 tot 25% van de mensen zelfs geen gezondheidsverzekering heeft. Dat dit in de rest van het land de 10% nadert. Dat zij in een ziekenhuis zelfs niet geholpen worden omdat zij het niet kunnen betalen. Of hun kinderen geen degelijk onderwijs krijgen omdat zij er het geld niet voor hebben.

Hoe eindigt hun nationaal volkslied ook alweer  “…The land of the free and the home of the brave”

---

Mijnheer de president,

Beste Yves,

Je lijkt steeds meer op een presidentskandidaat. Met de allure van een star die een nieuwe tournee aankondgt, deel jij de Belgen mee dat je listtrekker wordt van de senaat. Eigenlijk is dat niet eens echt nieuws, maar je krijgt er haast evenveel aandacht mee als de Franse presidentsverkiezingen. S

---

Religie en scholieren

Ik kom van de voormiddagsessie van het Scholierenparlement, bij ons te gast in het Vlaams parlement. En gediscussieerd over de plaats van religie in onze samenleving. Ik heb deelgenomen aan de werkgroepen over 'religie en onderwijs'.
Boeiend, maar bij momenten bizar. Merkwaardig is de grote interesse die jongeren hebben voor religie. Het was een stevige discussie. Fijn is dat zowat alle scholieren pleiten voor een brede levensbeschouwelijke vorming, waarin de verschillende religies, culturen en waarden- en normenstelsels aan bod komen. Met vooral aandacht voor gelijkenissen, maar ook voor de verschillen. Of dat nu in het katholieke net of het gemeenschapsonderwijs wordt gegeven. Daar willen ze zelfs 2 tot 3 uur les per week voor uittrekken.
En of er dan nog een onderscheid moet zijn tussen scholen? of aparte netten nog nodig zijn? Merkwaardig genoeg blijven jongeren hun 'afkomst' trouw. Wie op het katholieke net school loopt, antwoordt hier 'ja', de anderen 'nee'. Dus vinden de meeste jongeren dat het katholiek onderwijs moet blijven, om redenen van keuzevrijheid, vooral van de ouders.
Maar dat er meer aandacht moet zijn voor de diversiteit van levensbeschouwingen, dat was een krachtige stroom.

Het roept bij mij de vraag op of schoolnetten eigenlijk nog van deze tijd zijn? Mijn eigen onderwijsparcours was gemengd, en (daarom ?) boeiend, maar het katholiek onderwijs heeft mij mijn geloof doen verliezen, en de vrijzinnige universiteit hielp me niet het terug vinden. Het katholiek onderwijs wordt vooral bevolkt door leerkrachten en leerlingen die een katholieke stamboom hebben, maar hun kerksheid op zolder gezet hebben. Het gemeenschaps- of stedelijk onderwijs wordt steeds diverser, met - terecht - steeds meer aandacht voor de islam.
Hoe diverser de Vlaamse samenleving wordt, hoe diverser het onderwijs wel zal moeten worden. Maar of we daarvoor islamscholen of scholen met de bijbel voor (laten) oprichten, is zeer de vraag. Maar de huidige schoolnetten zal het daar wel van komen. Pluralisme op school is op lange termijn de enige weg.

En ter afscheid kregen we een cadeautje, een sympathieke fles rode wijn van de Wereldwinkel... ook voor de collega. Zij is echter een moslima en kon het geschenkje niet aannemen. Daar hadden de geëngageerde organisatoren van het Scholierenparlement even niet aan gedacht.
Volgende keer beter h

---

Graaitaks en de Armen van de wever

Een paar vraagjes over goed bestuur:
-    Is het normaal dat topmanagers zo’n reusachtige lonen of ontslagvergoedingen krijgen? Mag de samenleving, in casu de politiek uit morele redenen geen grens trekken?
-    Waarom is het voorstel van Verhofstadt, nl. elke werknemer een beetje belonen voor de goede bedrijfsresultaten, nooit door de vakbonden zelf voorgesteld?
-    Ben ik verkeerd als ik pleit voor een belasting op ‘superrijkdom’? Niet alleen op inkomen uit de job, maar ook uit onroerend goed, beleggingen en aandelen?
-    Mogen politici, ook een categorie van topmensen in de samenleving, ongebreideld bijverdienen via cumul, zitpenningen, beheersvergoedingen enz.? Moet ook hier geen plafond komen? Moeten wij/zij het voorbeeld tonen?

Bart De Wever in gesprek met de leden van een vereniging ‘waar armen het woord nemen’. In De Morgen van 28 april. Een bijzonder merkwaardig stuk, waarin je vooral aanvoelt dat Bart De Wever vervreemd is van een aantal realiteiten in de samenleving. Hij gaat uit van de eigen verantwoordelijkheid van elke burger – tot daar geen probleem, maar … – zodat het falen van diezelfde burger derhalve ook tot de eigen verantwoordelijkheid behoort. Simpeler: eigen schuld dikke bult. Hij baseert zijn houding op de theorieën van Dalrymple. De Britse psychiater en publicist. Het meest bekende boek van Dalrymple is gebaseerd op zijn werk in een gevangenis en een ziekenhuis. Hij voerde gesprekken met daders en slachtoffers van roof, drugsmisbruik, mishandeling en andere vormen van geweld. Het resultaat, zo staat op het op de achterflap van zijn boek, is een indringend portret van een wereld waarin relaties vluchtig en gewelddadig zijn, waarin vaders afwezig zijn, waarin zelfbeheersing en eigen verantwoordelijkheid niet of nauwelijks een rol spelen. Aan de onderkant van de samenleving heeft dit geleid tot een slachtoffercultuur, die verhindert dat mensen hun lot in eigen handen nemen (…)
Het is eigenlijk beledigend dat Bart De Wever zijn gespekspartners, mensen die in armoede leven, tot die categorie van mensen rekent waar Dalrymple over schrijft. Ja, het zijn mensen aan de onderkant, maar daarom geen mensen die zelf hebben gekozen voor de positie van het slachtoffer. Dat maken ze hem duidelijk. In het gesprek botst hij permanent op de onhoudbaarheid van zijn stellingname. Maar daar heeft hij geen antwoord op. En dus is het artikel een schrijnend stuk geworden, typerend voor een rechtse politicus met een gebrek aan inlevingsvermogen. Bijvoorbeeld over niet-bancaire instellingen die te makkelijk kredieten verstrekken, daar wil hij, omwille van de wetten van de vrije markt, niet op ingrijpen. Er zijn twee lichtpuntjes: hij geeft toe dat er veel te weinig sociale woningen zijn en dat mensen wegens ziektekosten in de armoede kunnen geraken.
Ik raad iedereen aan het te lezen. Ik hoop dat het Netwerk de tekst op hun website zullen plaatsen: http://www.vlaams-netwerk-armoede.be.

---

Philippe I, geen koning der Belgen?

Mag ik me als republikein even bemoeien met het werk van de collega’s van de Kamer? Zij beslissen over de artikels van de Grondwet die tijdens de volgende legislatuur kunnen worden gewijzigd. Nu is ook artikel 195 voor herziening vatbaar verklaard. Is daar iets speciaals aan? Ja, want via dat artikel kan men de wijze waarop de grondwet wordt veranderd, veranderen. Volgt u nog?

Enfin, er is vooral

---

Het schrijvershuis van Stijn Streuvels

Heule, deelgemeente van Kortrijk heeft een paar markante figuren voortgebracht. Dat zijn vooral Stijn Streuvels en Tineke van Heule, het maartje. Tot daar aan toe. Dichteres Lut De Block en modeontwerpster / lokale politica Moniek Gheysens stellen nu voor het Streuvelshuis, op het dorpsplein, te redden van de teleurgang. In alle eerlijkheid, het aftakelende lege huis is in tegenstelling tot mijn eerste indruk wel het bewaren waard. Als monumentaal erfgoed zal het de tijd wellicht niet trotseren, maar het is beeldbepalend voor het plein. Herstel dringt zich op. Maar of het daarom het een schrijvershuis moet worden, zoals de dames vol goede bedoelingen willen, is zeer de vraag.

Een schrijvershuis in Heule? Een schrijversresidentie? Welke meerwaarde zou een schrijvend verblijf in Heule betekenen? Ja, in Ingooigem, het Lijsternest, d

---

En in Kortrijk: musea en diversiteit ...

deze week was er gemeenteraad. Ik interpelleerde er over de Doorlichting van de Kortrijkse Musea en over diversiteit in het personeelsbeleid.  Klik op 'gemeenteraad', hiernaast, om de teksten te vinden.

---

Als Inge Vervotte eerlijk is …

Benieuwd of Inge Vervotte voor of na de federale verkiezingen ontslag zal nemen als Vlaams minister. Ze trekt de kamerlijst en wil naar het federale niveau. En dan vertrekt ze als Vlaams minister. Is ze consequent of pleegt ze boerenbedrog?
Ik heb er begrip voor dat haar partij de beste paarden van stal wil halen. Wij doen dat trouwens allemaal, laat ons eerlijk zijn. Dat is nu eenmaal het gevolg van ons kiessysteem. Het mag van mij, zolang je, als lijsttrekker bijvoorbeeld, dan ook gaat zetelen in de assemblee waarvoor je verkozen bent. Jobhoppen mag, de kiezer bedriegen niet.
Als Inge Vervotte consequent is, dan neemt ze voor de verkiezingen ontslag als Vlaams minister. Dat zou pas straf zijn. Maar wat als de CD&V niet in de federale regering geraakt? Wordt ze dan gewoon kamerlid? Neemt ze dat risico? Als ze dat doet is ze eerlijk en een grote madame. Daarvoor doe ik met “respect” mijn hoed af.
Dat doe ik niet voor Yves Leterme, die hoog spel speelt. Nu Etienne Schouppe, de baas van de CD&V-lijsten – ex-baas van het spoor en de pakjesdienst – ‘uitgelengd’ heeft wat de echte bedoeling is, komt het machtsspel van de nouveau CVP in al haar onversneden glorie boven. Yves gaat voor de Wetstraat 16, maar als dat niet lukt, blijft hij gewoon zitten op het Martelaarsplein. Dat is al heel wat minder proper. Ik herinner me dat zijn partij en hijzelf moord en brand schreeuwde, enkele jaren geleden, toen paars-groen in Vlaanderen regeerde. Hij kent zijn bijbelverhalen niet meer. Mattheus 7:3: “Waarom maakt u zich druk over een splinter in het oog van uw broeder, terwijl u niet eens merkt dat in uw eigen oog een balk zit?” Nu hij het autowegenvignet vakkundig in Nederland heeft achtergelaten, zou hij misschien beter eens de trein nemen …

Treinellende
Met de trein zou je er al zijn, dachten veel mensen maandag. Maar dat was zonder de spontane actie van de treinbegeleiders gerekend. Zij worden steeds meer onder druk gezet, belaagd, en zelfs fysiek aangevallen. Ja, dan moet de NMBS daar iets aan doen toch? Immers, de veiligheid van het personeel

---

Monumentenzorg: g

De Vlaamse Monumentenzorg staat stil. Jammer genoeg. Onder mooie woorden en een goed gemaakte Monumentenstrijd op tv begraaft de minister langzaam maar zeker een aantal verwezenlijkingen. Daar wil ik hem volgende week in het parlement over ondervragen.
Bijvoorbeeld? Hij is bezig de eigen Vlaamse administratie Monumenten en Landschappen te ontmantelen. Vroeger was er de afdeling monumenten en landschappen, nu wordt die versnipperd in de diensten van Ruimtelijke Ordening.
En alsof dat niet volstaat wordt het beleid van de minister sterk ingekleurd door regionale en partijpolitieke belangen. Van de restauratiebudgetten voor 2007 gaat, bij de dossiers voor openbare gebouwen, zowat 2/3de van het totale budget naar restauraties in de provincie Antwerpen: ong.4,7 miljoen euro restauratiepremies op een totaal van 7,4 miljoen euro. De dossiers van de gebouwen voor de eredienst vertonen een minder uitgesproken, maar toch gelijkaardige tendens: hier gaat het om ruim 2/3de. En telkens komen steden als Lier en Mechelen goed aan bod. Toeval?
Daarnaast gaat minister Van Mechelen rond als een Paashaas. Zowel in Kortrijk als in Gent heeft hij verklaringen afgelegd over de toekomstige restauraties. Hij heeft voor 28 West-Vlaamse restauratiedossiers 4,5 miljoen euro beloofd. Die dossiers zijn niet te vinden op de lijst van de programmatie van 2007. De minister verzorgde ook in Gent een gelijkaardige goed nieuws-show. Op basis waarvan doet hij deze beloften? En voorts beweegt er niet veel. Het beschermingsbeleid, dat stil viel onder deze minister, heeft nog geen nieuwe adem gevonden. Van de belofte om de decreetgeving te actualiseren is er nog niks gekomen. Hoe belangrijk sensibilisering, cf. de Monumentenstrijd, ook is, dat zal niet volstaan.
Minister Dirk Van Mechelen, bent u toevallig ook geen historicus?
Klik hier voor de volledige tekst.

---