Het moet niet altijd hoera zijn, als de televisie neerstrijkt in je stad. Nu de euforie over Villa Vanthilt in Kortrijk wegebt en schande van de Rodenburgs weer over onze bescheiden stad neerdaalt, mogen we ons toch eens afvragen hoe koosjer dat toch allemaal is verlopen. Ik zou van een moderne vorm van omkoping kunnen spreken. Ook gezien hoe de twee (!) burgemeesters van Kortrijk in het eendjeskraam zichzelf belachelijk stonden te maken met het uitdelen van marcellekes aan de enthousiaste Kortrijkzanen? Nee, daar is niks mee mis, integendeel
. Erger is het decor van dat kraam, tientallen zakken van K in Kortrijk namelijk, plus een reportage over K in Kortrijk met schitterende beelden, tutti quanti erop en eraan, met een pak prijzen geschonken door K, enz. Kan dat zomaar? Leent de met belastingsgeld gefinancierde openbare omroep zich daar zomaar toe? Voor wie hangt daar iets aan vast? Blijft er toch een en ander plakken? Wie heeft daar belangen en wie heeft dat gearrangeerd? Als ik verantwoordelijk zou zijn voor een andere winkelcentrum in de buurt, bijv. het Ring Shopping Center, dan dien ik een klacht in bij de Regulator voor de Media wegens oneerlijke reclame. En ik zou het op mijn ene been winnen.
De laatste Vanthilt was een promo-uitzending voor Kortrijk. Met als prominente vertegenwoordigers onze Borat en mijnheer Justitie. Welke stad kan zeggen dat hij twee burgemeesters heeft? Dat laatste is een euvel van de geschiedenis, maar dat gaat wel over. Echter, de dikke reclame voor de zittende politici van de meerderheid stak vele mensen. Zo gaat dat blijkbaar in programma’s zoals Vanthilt. Alleen, de stad Kortrijk heeft een behoorlijke vergoeding betaald aan de VRT om Vanthilt in Kortrijk te krijgen. Voor wat, hoort wat, dat is duidelijk. Alleen, de kosten worden betaald door de gemeenschap, de baten zijn voor de zittende meerderheid. en ja, ook voor de commerçanten van de Grote Markt, maar dat is hen gegund.
Ik kwam in verleden in de Mediacommissie van het Vlaams parlement al tussen over de cofinanciering door steden van programma’s van de Vlaamse omroepen. Ik heb daar op zich niets op tegen, voor zover er geen invloed is op de inhoud, op de samenstelling van die programma’s. Het gebeurt ook op de commerciële zenders, maar die worden niet met ons geld betaald. Onlangs was er een incident rond Mijn Restaurant op vtm. De stad Aalst weigerde een vergoeding te betalen aan de de VMMa omdat Aalst niet correct, niet goed, niet positief in beeld kwam. je ziet hoe dun de richel is tussen geld en objectiviteit.
Ik voel me gesteund door een merkwaardig commentaarstuk in Knack. De hoofdredacteur schreef een stukje met de titel ‘Publi-interviews’. Enkele citaten: “Marcel Vanthilt is een vakman. Sterker nog. Zonder Villa Vanthilt , zijn zomerse praatshow, zou de Eén-programmatie maar erg magertjes zijn. (...) En toch is er iets fundamenteel mis met dit programma. Niet de inhoud ervan, maar wel de manier waarop het gefinancierd wordt. Steden en gemeenten moeten 30.000 euro neertellen om de Vanthilt-kermis op bezoek te krijgen. Dat is een slechte gewoonte geworden voor de VRT. Denk maar aan Vlaanderen Vakantieland, Music for Life , de intrede van Sinterklaas of het vreselijke Vlaanderen Muziekland dat onze Vlaamse marktpleinen onveilig maakt. Enkel wie betaalt, krijgt aandacht in deze programma’s.(…) Wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Of denkt u écht dat Marcel Vanthilt zelf beslist heeft om burgemeester Lieven Lybeer, titulair burgemeester Stefaan De Clerck en Vincent Van Quickenborne (Open VLD-minister wiens partij in de meerderheid zit in Kortrijk) uit te nodigen voor een zomerse babbel?”
De man schrijft verder nog dat de Kortrijkse oppositie collectief zelfmoord pleegde , want tegen zo’n reclamestunt van de meerderheid kan geen enkel hardwerkend gemeenteraadslid op. Niet waar, duidelijk niet. Ik ben in goede gezondheid, dat ik verzekeren.
Het is klaar als een klontje dat de VRT zich grondig moet bezinnen over dit soort praktijken. Voor grof geld hand- en spandiensten verlenen aan politici die toevallig tot de meerderheid behoren, is niet de taak van een openbare omroep …. De VRT blijft maar vrolijk kwekken dat zij meester blijft over de inhoud van zijn programma’s, ondanks deze vorm van alternatieve subsidiëring. Wie gelooft dat nog?
Bij de VRT bestaat er een document met de Richtlijnen over de aanwezigheid van politici in infotainment- en entertainmentprogramma’s. Daarin staat dat de VRT, wat betreft de aanwezigheid van politici in dat soort programma’s, streeft naar diversiteit tussen de maatschappelijke stromingen die een verdraagzame, democratische en pluralistische samenleving voorstaan. Allez, we zullen het maar geloven zeker. Marcel Vanthilt verdient in ieder geval beter. En dat de twee burgemeesters en de twee ministers van Kortrijk – samen drie personen – hun kans hebben gegrepen … ze hebben gelijk. Al is het op kosten van de belastingbetaler. Maar de VRT heeft geen gelijk, die verdient een rode kaart.
Tom L. schreef op mijn Facebookpagina hierover het volgende.
Ik begrijp je ergernis, Bart… maar ik probeer er ook het voordeel in te zien: hoewel ik er zelf nooit geweest ben, heb ik meer dan eens gehoord dat de villa tijdens zijn aanwezigheid avond na avond voor aardig wat gemeenschapsvorming gezorgd heeft. Dat op zich is een verworvenheid (al was het maar omdat tv er bij wijze van paradox in slaagt om mensen uit hun huis te krijgen)
En ik antwoordde. Akkoord Tom, het is een hedendaagse vorm van gemeenschapsvorming. Ik juich de aanwezigheid van zo’n programma’s toe, ook in Kortrijk. Ik vind dat uitstekend. Ik duim al mee voor volgend jaar. Maar ik vraag aan de programmamakers en aan de VRT een deontologisch correcte aanpak. That’s all.
Tessa V. schreef op mijn Facebookpagina hierover het volgende.
In de laatste uitzending (of de voorlaatste) werd ook nog een gigantische spot gemaakt voor het designmeubilair van Vitra dat daar weken te pronk stond. Alles is verkocht. Maar de VRT is volgens sommigen nog steeds onze “reklamevrije” zender. Laat me niet lachen.
Mijn atnwoord luidt als volgt. Oh ja, en ‘per vergissing’ werd ook nog eens dik reclame gemaakt voor het D-hotel. Tot ergernis van de andere hoteliers, behalve hotel Damier waar Marcel logeerde en dat daardoor uitgebreid in het nieuws kwam. Allemaal toeval?
@ Bart Caron: wat de reactie van Tom L. betreft, niemand - ook jij niet - stelt dat eventuele gemeenschapsvormende effect (het is maar wat je er verstaat) in twijfel of in vraag. Het doet in de bedenkingen die je aanraakt zelfs niet terzake, want het is niet d
Volgende post: Gemeenteraad september 2010: RESOC, nieuwe weg in Marke en Opvoedingswinkel
Vorige post: Geen gifstort in Kortemark
| februari 2012 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| z | m | d | w | d | v | z |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||

foto Viviane Decock
© 2009 - Bart Caron // Design: Het Concept / Matthias Malfr
Even pertinente als ergerlijke observatie hierboven die nog maar eens aangeeft dat de openbare televisiepraktijken niet hoeven gehinderd te worden door nobele principes waar men (op papier) zo vaak mee schermt. Ook hier geldt: de proof of the pudding is in the eating. F.T.