Ik ben niet naar de Ijzerbedevaart geweest

Mogen we nu eens alle strategische overwegingen laten varen? We zijn nu immers zo’n tien weken na de federale verkiezingen, en er is nog geen spoor van een regering. Gelukkig hebben we Yves Leterme nog die met zijn ontslagnemende ploeg het land moet rechthouden .
Tien weken praten met nul komma nul resultaat. Ik zit zelf in het politiek bedrijf – bij wijlen eerder een slecht circus – en moet vaststellen dat er veeleer electorale overwegingen meespelen dan staatsmanschap. Gebrek aan verantwoordelijkheidzin. We waren er voorbije dagen niet zo ver van af, van een akkoord over de staatshervorming. Maar nu lijkt het weer verder dan ooit tevoren.
Ik heb toch een donkergeel vermoeden dat het de N-VA louter om de stemmen te doen is. Rekenen ze er op dat ze, door koppig nee te blijven zeggen tegen de voorstellen van Di Rupo, ofwel kunnen vooruitgaan bij verkiezingen? Of mikken ze op een blokkade van de federale staat en op die wijze op een regimecrisis die moet uitdraaien in een onafhankelijk Vlaanderen? Ze spelen volgens mij met vuur: voor hetzelfde geld kunnen ze door de kiezer afgestraft als beloond worden. Ik vrees dat ze, hoe langer deze formatie duurt en hoe meer ze ondertussen radicaliseren, hoe bekaaider ze ervan af komen. Zij denken daar wellicht net het omgekeerde over, nl. dat ze bij eventueel vervroegde verkiezingen nog zullen groeien.
Di Rupo is geen engeltje, maar heeft een meer dan verdienstelijke poging gedaan. Er zijn over BHV, over Brussel, over de responsabilisering van gewesten en gemeenschappen, arbeidsmarkt en leefmilieu, een aantal zeer interessante pistes ontwikkeld, zelfs bijna-akkoorden gesloten. Collega’s, doe daar dan toch mee voort, en stop met de bevolking te gijzelen.

Er moet immers ook nog gepraat worden over de begroting, over besparingen, over kleine pensioenen en uitkeringen, over een economisch programma, over defensie en over justitie, over zoveel dat ook zo belangrijk is. Over dingen waar meer mensen mee bezig zijn, zich zorgen over maken omdat het hen direct raakt.
Tien weken na de verkiezingen, of zijn het er al elf, mag daar al eens over gepraat worden, nietwaar? Wie door de kiezer geroepen is om te besturen, weet dat hij/zij water in de wijn zal moeten doen. Een grote partij las N-VA kan niet meer doen alsof ze een zweeppartij is. Als je geen compromissen wil, moet je proberen tweederde van de stemmen te halen, ook in Wallonië en Brussel. Maar dat lijkt me toch niet zo simpel.

Hey, al eens gekeken hoe de CVP zich gedraagt? Juist zoals de CVP. Ze kunnen niet achterblijven bij de N-VA, maar verschuilen zich toch maar achter de brede rug ervan, bang als ze zijn stemmen te verliezen aan De Wever en co. Flauwe plezanterikken. Doe maar zo voort en straks verschrompelt de christen-democratie tot een zweeppartij ...
Het zal niet aan Groen! liggen. Wij zijn constructief en willen een communautaire pacificatie. Er zijn nl. nog grote problemen. Maar voor sommigen is het duidelijk nooit genoeg.
Sire, geef me xxx dagen – invullen naar behoefte.

PS En dat ik niet naar de Ijzerbedevaart ben geweest, doet helemaal niks terzake. Maar hun drieledige boodschap is wel zeer actueel: vrede, vrijheid en verdraagzaamheid.

Dit bericht was geplaatst op 29/08/2010 om 19u18 en is ingedeeld onder Mijn gedacht. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.

Reacties

1. Rudi Dierick zegt

   op 29/08/2010 om 22u33:

   Bart, ik blog ook, op http://rudidierick.wordpress.com

   Daarop schreef ik: toch wel curieus dat van al die beweerde

1. Bart Caron zegt

   op 09/09/2010 om 17u06:

   dag Rudi,
   Wat is er zo waardevol aan Di Rupo’s laatste bod? Ik vind het volgende waardevol:
   - overdracht kinderbijslag: moet wel bij gemeenschappen ipv gewesten, maar ik kan met die rare kronkel leven als ik zie welke ellende de zorgverzekering meemaakt, en als de GGC verantwoordelijk wordt
   - arbeidsmarktbeleid, al is het nog niet helemaal volledig
   - co

1. Rudi Dierick zegt

   op 09/09/2010 om 22u37:

   Bart,

   
   Mijn kritiek slaat niet enkel op hetgene Di Rupo op tafel beweert te leggen (en waarop zware kritiek geleverd kan en moet worden), maar ook op de extreem onevenwichtige chronologie die hij voorstelt:
   1. Hij vraagt een fase 1 (met datgene wat ‘onmiddelijk en op onherroepelijke wijze moet gestemd worden) en daarna een 2de fase.
   2. In fase 1 steekt 9/10 van de re

Volgende post: Bart De Wever speelt baas

Vorige post: De schaamteloze doos van de Vlaamse Opera

<< Terug