vrijdag 10 februari 2012,

Bart Caron

Mijn liefste Vlasmarkt, O plein vol bloed en wonden

ingediend door Bart Caron op 29/11/2009 om 11u39

Een pleintje in Kortrijk wordt bedreigd. Nee, niet door verwaarlozing, maar door nieuwbouw. Hoe kan dat, zal de achteloze lezer zich afvragen?
De Vlasmarkt is het gezelligste plein van Kortrijk, maar dan zonder theesalons, patisserie, garçons in livrei en inhalige winkelketens. Met verouderde huizen, niet echt van topkwaliteit, vaak een beetje in verval, geprangd tussen winkels van chique leer tot de frituur, ook dat lijkt een traditie.
Maar Kortrijk moet heropleven, en weer een aantrekkelijke winkelstad worden. Het nieuwe winkelcentrum, dat in het voorjaar open gaat, zet druk op de omgeving. Ontwikkelaars kopen oude winkelpanden en cafés, willen ze plat gooien en nieuwbouw zetten. ‘Opbrengsteigendommen’, wat is onze taal toch rijk.

De cafébazen, de jongeren uit de stad en al wie gelooft dat Kortrijk meer moet zijn dan een verzameling van boetieks, tavernes en chacossewinkels, pleit voor het behoud van de Vlasmarkt, of toch voor het behoud van het karakter, de stijl. Het stadsbestuur, een verzameling vertegenwoordigers van de betere standen, nl. Open VLD en Middenstand, en een vleugje onbeduidend ACW, schrok toch van het protest en belooft beterschap. De schepen beloofde met een onvervalste Haiku – ik betwijfel of die de voorronde van een lokale poëziewedstrijd zou doorstaan – dat de Vlasmarkt moet blijven. Goed zo. Maar hoe zal dat gebeuren?
De Vlasmarkt heeft vier zijden (ha). Eén korte zijde is open, de overliggende zijde gaat tegen de grond en krijgt nieuwbouw. De lange zijde is een en al caféplezier. De overkant ervan dreigt de komende jaren ook tegen de grond te gaan en te worden vervangen door winkels met appartementen. Ongetwijfeld ‘standingvolle en rustig gelegen appartementen, in het stadscentrum’. De eerste keer dat er buiten een podium staat met PA, staat de politie paraat om die stil te leggen.

Liefste Kortrijk, om schoon te zijn moet ge niet stil zijn. Om lief te zijn, moet ge de jonge mensen niet versmachten. Om gezellig te zijn, moogt ge niet alles vervangen door nieuwbouw. En dus, laat ons opteren voor bouwblokrenovatie voor de Vlasmarkt, voor een set gerichte maatregelen en subsidies om de oude gebouwen te renoveren, her in te richten, er cafés, winkels en studentenkamers van te maken. Of iets anders, als ze maar niet tegen de grond gaan en vervangen worden door dat soort smakeloze, peperdure, ongezellige en onopvallende gebouwen, mét camerabeveiliging. Geef mij maar de Vlasmarkt zoals die is, een beetje groezelig, nogal bruin, grunge en duister.
Zaterdagavond, rond middernacht stond een massa volk te dansen op de muziek van de Dolfijntjes, 9° en regen, en toch dikke ambiance.

Dit bericht was geplaatst op 29/11/2009 om 11u39 en is ingedeeld onder Mijn gedacht. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.