Huichelaars

Huichelaar, het is een oud christelijk woord. Niet toevallig? Het VKW, de koepel van christelijke werkgevers heeft Frank Vanhecke uitgenodigd als gastspreker op haar jaarvergadering.
Erg? Ja natuurlijk. Uitgerekend de ‘christelijke’ werkgevers nodigen de kampioen van (het aanzetten tot) de haat en onverdraagzaamheid uit om te spreken over economie. De voorzitter van het VB, de tegenstander van iedereen en alles die ‘anders’ is. Onwaarschijnlijk! Het VB muntte altijd al uit in het ontbreken van een visie op de economische ontwikkeling, op werkgelegenheid enz. Dat gaf de partij onlangs zelfs nog toe. Je kan ook bezwaarlijk stellen dat het VB veel gepresteerd heeft voor de economische groei van West-Vlaanderen, of interessante suggesties heeft geformuleerd om de werkgelegenheid te bevorderen. Nee, ik herinner me een kwarteeuw onverdraagzaamheid. Hebben die werkgevers dan geen moraliteit meer, geen besef dat ze hiermee een grens overschrijden, die van het goede fatsoen? Of mag ik hieruit huichelarij afleiden? Zetten de werkgevers zich al klaar voor het moment dat het VB mee de lakens uitdeelt/zou uitdelen in Vlaanderen of in België? Om alvast goed te staan bij de toekomstige bestuurder van volk en land? Zijn we heus al in deze fase aanbeland? Mag ik het VKW uitnodigen tot een bezinning in de goede christelijke betekenis van het woord? Even stilstaan en nadenken? Meer zelfs, hun verantwoordelijkheid opnemen in de strijd tegen extremisme en het aanzwengelen van haat. De christelijke waarden staan toch haaks op de uitgangspunten van het VB?

De andere huichelarij is eerder geestig, maar al te doorzichtig. Het is een stukje dat komt uit de nota’s van de federale regering over de begrotingscontrole. Sinds nieuwjaar is de bestaande taksering op wegwerpverpakkingen opgetrokken. De bedoeling van deze ecotaks is herbruikbare verpakkingen te stimuleren: melk of cola in flessen in plaats van blik of brik. De mensen met een groot ecologisch bewustzijn bepleiten dat al jaren, maar het werd steeds afgeremd of uitgesteld. Nu niet anders dus. Want wat blijkt? De consument schakelt niet over naar herbruikbare verpakkingen, maar zou de landsgrens oversteken op zoek naar goedkopere drankjes, uiteraard in wegwerpverpakking. Wat een onzin is me dit? Het kan misschien nog gelden voor Zuid-West-Vlamingen die naar Auchan trekken en daar met een remorque volgeladen met blik en petflessen terugkomen. Maar geldt dit evenzeer voor alle andere Vlamingen? Ongeloofwaardig verhaal, me dunkt. Of een leugentje om bestwil?In het persbericht staat dat het ecologische objectief niet is gehaald, maar is er ooit een bekendmakingactie geweest? Zijn de winkelketens betrokken in sensibilisering of werken ze tegen? In ieder geval, het bevorderen van herbruikbare verpakkingen behoort nu definitief tot het rijk van het verleden. Ik was twee weken geleden in Zwitserland, en daar zijn deze verpakkingen precies weer heel populair …

ingediend onder Mijn gedacht • (0) Reacties • Permalink