Over Johny Turbo, Luuk Gruwez en meer cultuur en sport op school

Gisterenavond (donderdag) vond op de Kortrijkse wijk Overleie "Student Talent @ Overleie" plaats, een hommage aan de in 2000 overleden volkszanger Johny Turbo, ook wel tekstskriver & zinger genoemd. Het was tegelijkertijd een wedstrijd voor muziekgroepen waarvan minstens 1 lid student is aan één van de Kortrijkse onderwijsinstellingen. Elke groep moest natuurlijk minstens één nummer van Johny Turbo spelen.
Mijn grote gasten, Bieke en Arne namen met hun band Fashion Phoebe deel aan dit concours. En ik hield het niet voor mogelijk, ze wonnen. Dat moet ik als fiere vader natuurlijk melden. Daarna bracht de onvolprezen Wim Opbrouck een hommage aan Johny Turbo. Bij momenten kreeg je kippevel.

Poëzie
Vorige zaterdag werd op initiatief van Malpertuis in Tielt poëzie gelezen. Door politici dan nog. Aan een aantal politici werd gevraagd, als ze een Vlaamse grondwet zouden schrijven aan de hand van enkele gedichten, welke verzen ze zouden meebrengen naar de onderhandelingstafel en waarom? Gasten waren onder meer Geert Bourgeois, Jos Geysels, Renaat Landuyt, Luc Martens, Vincent Van Quickenborne ... Voorwaar schoon volk. En ik mocht er zelf ook bij zijn.
Voor mijn grondwet selecteerde ik vier gedichten. Ik begon met "West-Vlaanderen" van Luuk Gruwez. Omdat we zijn wie we zijn. Een fragment:
Het is een land, hardlijvig van behoudzucht,
met afgerichte hartstocht, vroom vertier
dat als de tering naar de nering wordt gezet,
Men telt er geld als paternosterkralen...
Onze grondwet moet ook een pacifistische boodschap uitschreeuwen. Ik koos 'Dulce et decorum est' van Wilfred Owen. Dit bekende gedicht uit WO I werd schitterend hertaald door Tom Lanoye en opgenomen in 'Niemands land', gedichten uit de Groote Oorlog.. Dat het goed en zoet is voor het vaderland te sterven noemde hij 'The Old Lie'. En dat is het ongetwijfeld. En vooral moet de grondwet aandacht hebben voor de gewone mensen en daarom garanderen dat elke persoon zijn talenten maximaal kan ontplooien, een pleidooi voor sociale rechtvaardigheid, een garantie op gelijkwaardigheid. Zijn we niet fier als die 'gewone' mens van bij ons een held wordt?
De Flandrien is een eretitel voor een straffe Vlaming, voor de werkmens die door inzet en wilskracht de quasi Goddelijke status bereikt. Een eeuwig geprezen voorbeeld, vrij, geëmancipeerd, een held.

De Flandriens
Voor Briek Schotte|

Vanachter Leuvense stoven kwamen ze,
met forse kop en pezige benen,
ze hadden poten aan hun lijf,
en trokken er harder dan anderen
mee aan het stuur.
Ze stuurden ansichtkaarten naar huis
met groetjes uit het verre Frankrijk
en wisten niet, nooit van opgeven.
Ze brachten geld mee om een koe
of een café op het dorpsplein te kopen.
Of ze werden velomaker
en vertelden met glanzende ogen
over de Tourmalet en de Peyresourde.
Ze verschenen heel trots op sportavonden
en pinkten er al eens én traan weg.
Soms zag je ze nog eens
op begrafenissen of op televisie.
Ze waren niet van deze tijd, de flandriens,
ze moeten nu bijna allemaal
in de wielerhemel koersen.

De grondwet moet ten slotte de liefde bevorderen. Hoe dat moet weet ik niet, maar misschien kunnen kunstenaars daar wel voor zorgen. Om dat idee te verwoorden koos ik Pablo Neruda, de dichter die vrijheid en sensualiteit combineerde in één strijd. Mocht Neruda een Vlaming zijn, zou wij niet alleen goede mensen zijn maar ook lieve mensen. Neruda is de ceremoniemeester van het verdriet en van de vreugde, hij is de held en de engel, nooit geschikt om slachtoffer te worden.
Uit zijn prachtige 'Twintig liefdesgedichten en een wanhoopszang' las ik 'Ik houd ervan'.

Paul Van Grembergen roept dichters op
Omdat hun politieke mandaat binnenkort afloopt, kregen Eric Antonis (Antwerps schepen van cultuur) en Paul Van Grembergen (minister van cultuur), de vraag gesteld welke gedichten ze wilden achterlaten als politiek testament en waarom?
Paul Van Grembergen had als politiek testament één uitdrukkelijke wens: hij riep alle Vlaamse dichters op om een samen een lang gedicht te schrijven, een Hiawadha of een 'Ode Marítima' van Fernando Pessoa, maar dan gewijd aan Vlaanderen in Andalusië en omgekeerd. Andalusië als symbool van een ongemeen rijke cultuur, ontstaan uit het samenleven van Moren, Spanjaarden, Vlamingen ... een interculturele samenleving avant la lettre. Nadat de rechtbank pas deze week het Blok veroordeelde voor haar racistische uitspraken en het aanzetten tot onverdraagzaamheid, racisme en haat, roept hij kunstenaars tot een artistiek antwoord op de monocultuur.

Luister naar mijn muziek.
Op de menubalk van mijn website links staat een luidsprekertje. Als je daarop klikt krijg je een selectie van mijn favoriete muziek. Je krijgt geen hits, maar ik probeer je mee te nemen op speurtocht naar minder bekende maar prachtige muziek. Als je vragen hebt over de selectie, stuur me maar een mail. Ik beloof ook plechtig de jukebox regelmatig te vernieuwen.

De VLD voor cultuur en sport?
Daarnet gelezen op de website van De Standaard: meer uren voor sport en cultuur op school, door de eindtermen lichter te maken. Dat voorstel lanceerde de minister van Onderwijs, Marleen Vanderpoorten, op het programmacongres van de VLD. Leerkrachten met een passie voor sport of een hart voor cultuur klagen er al jaren over. De Vlaamse scholen scoren vooral op kennis, maar brengen hun leerlingen maar mondjesmaat in contact met cultuur, en reserveren meestal maar twee uur per week voor sport. Scholen hebben het te druk met het verplichte programma, de eindtermen van de Vlaamse overheid en de leerplannen van de onderwijskoepels.
Wat krijgen we nu? Het mooi het voorstel ook is, de hele legislatuur lang hebben we gepoogd dit thema aan de orde te brengen. Maar de onderwijsminister had er weinig oren naar. Maar goed, beter laat dan nooit. Spirit wil nl. ook graag een 'brede school'. In ons voorstel wordt het aantal lesuren voor kennisvakken beperkt tot 22. Uit de vrijgekomen uren maken de leerlingen een keuze uit een vrij te kiezen aanbod in sfeer van cultuur en sport. Mogelijke partners zijn het deeltijds kunstonderwijs, het jeugdwerk, de sportclubs, de gemeentelijke sportdienst enz. Ook school- of ander jeugdtoneel, het bezoeken van theater, bibliotheek, engagement in de sociale sector, activiteiten van allerlei begeleidingsdiensten (logopedie, studiebegeleiding, bijscholing, ...) of het bijwonen van levensbeschouwelijke lessen moeten in aanmerking komen. De bedoeling is het verwerven van sociale, culturele en sportieve vaardigheden en het stimuleren van maatschappelijk engagement en sociale contacten.
Ik vraag me ook af hoe de VLD dat zal financieren? Daarom hoop ik dat het meer wordt dan en luchtballonnetje.

ingediend onder Mijn gedacht • (0) Reacties • (0) Trackbacks • Permalink