Privatisering

Ik moest vandaag in Den Haag zijn voor de vergadering van de Taalunie (Interparlementaire Commissie). Maar dat terzijde. Daar gaat het niet over.
Ik probeer een goede spiritist te zijn, links-liberaal zoals je weet. Maar nu is het ook teveel voor Korneel. Hieronder volgt een vlammend pleidooi tegen privatisering van overheidsbedrijven. Nee, objectief zal ik niet zijn. Ik heb een Hollandse kolere. Ik spendeerde uuuuren op de geprivatiseerde Nederlandse spoorwegen (de NS).
De vergadering was afgelopen rond kwart voor vier. Ik stapte om 16u05 in Den Haag Holland Spoor op de internationale trein naar Brussel. Ik zou aankomen om 18u08. Maar helaas, helaas. Pas enkele minuten geleden, om 22u29 om precies te zijn, kwam ik aan, niet op de vergadering in Brussel, maar thuis.
Het relaas in een notedop:
Om 16u30 stopte de trein voor Rotterdam Centraal en meldde de treinbegeleider dat wegens een brandmelding in de Willemstunnel alle treinverkeer door de tunnel afgeschaft werd.
Op het perron mochten we het zelf uitzoeken. Na goed 10 minuten kregen we nieuws: we moesten via Utrecht en Den Bosch naar Roosendaal sporen. En inderdaad enkele minuten later vertrok de trein; een sneltrein die ‘wegens een vooroprijdende stoptrein niet sneller vooruit kon gaan.’
In Utrecht aangekomen, zo rond 17u40, konden we overstappen op de sneltrein naar Den Bosch; die stopte zo’n 10 keer, liet de omgeleide Thalys voorgaan en boemelde verder. In Don Bosch mochten we nog eens overstappen voor de rit via Breda naar Roosendaal, waar we exact om 19u09 aankwamen. Alwaar de internationale trein naar Brussel stipt (om 19u03) was vertrokken. Die wou niet wachten … wij moesten wel, op de trein van 20u05. Ik kan het je verzekeren: de opgewarmde diepvriesfrieten en de frikadel in het stationsbuffet van Roosendaal kunnen absoluut de toets met frituur Bossuw

---