Schild en vriend, of geen sociale woning

Het politieke bedrijf is dezer dagen getekend door negativiteit, nijd en onverdraagzaamheid. Bij momenten vraag je je af of het nog over 'iets' gaat. Of het niet over schade aan 'de andere' gaat, over het culpabiliseren van andere mensen? Soms is het haast niet meer uit te leggen, denk aan de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, of aan discussie over de gesloten (jeugd)instelling in Everberg. Kan iedereen volgen? Dat lijkt op politique politicienne, politiek over de politiek zelf? Willen sommigen een scherm optrekken om bepaalde problemen te verdoezelen? Of ontbreekt de moed om te zeggen waar het echt om gaat?

Ik kan me echt niet van de indruk ontdoen dat de politiek steeds meer naar rechts schuift. Neem bijvoorbeeld de discussie die de voorbij dagen woedde over de sociale huisvesting. Een aantal lokale sociale huisvestingsmaatschappijen willen de voorwaarde inschrijven dat de huurders Nederlands kennen. En verschillende politieke partijen willen dat zelfs voor heel Vlaanderen verplichten.

Normaal? Rationeel lijkt dat ok

---