bartcaron.be

Corona: ik vrees voor een meer individualistische maatschappij

Ingediend op juni 29th, 2020 door bartcaron

Vanaf volgende week zullen eindelijk weer spotlights over de podia schijnen. En komt er publiek in de zalen. Met mondjesmaat. Een hele opluchting voor een sector die, net als de horeca, het hardst werd getroffen door de coronamaatregelen. Het herstel zal lang duren en moeizaam verlopen, vermoedt Bart Caron. We spraken hem over corona en cultuur voor de maatregelen voor de sector versoepelden.

Jan Gheysen, Opiniërend hoofdredacteur – Krant van West-Vlaanderen

Ook al zijn er dan niet onmiddellijk grote optredens, de contrabas blijft binnen handbereik ten huize Caron in Kortrijk. “Ik studeer nu wat klassiek werk. Vivaldi en Bach. Van de cellosuite van Bach heb ik een transcriptie voor contrabas en die studeer ik nu. Puur omwille van het plezier en om mijn techniek wat bij te spijkeren”, zegt Bart Caron, gewezen parlementslid van Groen. Drie keer per week gaat hij ook fietsen, kilometers malen als een doorgewinterd wielertoerist. Ritjes van zo’n 75 kilometer. Tussendoor werkt hij achter de schermen als een soort van supervrijwilliger voor de kunsten- en erfgoedsector. “En ik bereid mijn doctoraat over progressief cultuurbeleid voor”, vertelt Bart Caron. “Een studie die mij toelaat te onderzoeken wat de rol van de overheid is bij een goed cultuurbeleid. Wat moet je als overheid steunen nu het verenigingsleven en de sociale samenhang in onze samenleving onder druk komen te staan? Interessant en hoogst actueel, zeker ook straks, na corona.”

Schade

We zullen na corona wakker worden in een andere wereld, wordt wel eens gezegd. Dat geldt zeker voor de cultuursector, waarschuwt Caron. De problemen zijn niet te overzien. (meer…)


Hervorming kunstenbeleid: niet revolutionair, maar fundamenteel

Ingediend op april 3rd, 2020 door bartcaron

Jan Jambon heeft een Strategische Visienota Kunsten geschreven: zijn visie op de toekomst van de gesubsidieerde kunstensector, met daarin ook de richting die hij wil uitgaan bij de volgende subsidieronde. Omdat hij daarvoor het Kunstendecreet grondig wil bijstellen, stelt hij die ronde wel meteen een jaar uit. Beheersing primeert op bottom-up.

Zelf formuleert de minister-president zijn plannen voor het Kunstendecreet als volgt: ‘De hervorming (…) is niet revolutionair, maar wel fundamenteel’. Het is een rake omschrijving. Hij bouwt voort op de bestaande fundamenten, maar de inrichting van het huis – het kunstenlandschap – en zeker de indeling van de kamers krijgen een grondige beurt.

De visienota is de inhoudelijke aanzet. Ik moet zeggen dat hij die grondig heeft voorbereid. Zijn kabinet deed dat duidelijk samen met de administratie, de steunpunten, de fondsen, de steden en gemeenten en vele andere spelers. Het is verbazingwekkend hoeveel aspecten en dimensies de revue passeren, van een kabinet dat tot voor kort niet hoog aangeschreven stond.

De keuzes in de visienota vallen ook beter mee dan verwacht. Ligt dat aan die vele gesprekken van het kabinet met het veld? Of is het omdat ik, samen met vele anderen, veel erger had verwacht? Ik vreesde voor een visienota die expliciet gestoeld zou zijn op nationalistische, neoliberale, centralistische en conservatieve principes. De boodschappen sinds het aantreden van de regering Jambon I logen er immers niet om: besparingen, veel meer aandacht voor de traditie (lees de canon), kunst die moest excelleren, internationaal zelfs, kunst die schoonheid moest tonen…

Zo erg is het dus niet geworden, ik zou zelfs durven stellen dat het een hoopvolle visienota is. Wel waaiert hij nogal uit: van rechts naar een beetje links, van top naar een beetje down, van internationaal naar lokale participatie. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Hervorming kunstenbeleid: niet revolutionair, maar fundamenteel

Het Coronavirus en de culturele sector

Ingediend op maart 12th, 2020 door bartcaron

Het virus rukt op. Velen krijgen schrik. Van de overheid wordt verwacht dat die efficiënt en krachtig optreedt. De gevolgen laten zich raden, steeds meer activiteiten worden geannuleerd, cultuurhuizen worden gesloten, voorstellingen, voordrachten, vormingsactiviteiten en concerten worden afgelast. De schrik zit er goed in. Of dat terecht is, durf ik en kan ik niet inschatten. Maar beter op veilig spelen, dan grote risico’s nemen. Dat laat ik aan experten.
Het publiek kan een tijdje zonder kunst en cultuur. Het zal niet voor eeuwig zijn, begrijp ik. Maar voor hoelang? Dat weten we nog niet.

Niet alleen voor de economie maar ook voor de cultuursector breken donkere dagen aan. Ook voor de brede vrijetijdssector. Organisatoren moeten voorstellingen afgelasten, overheden sluiten culturele infrastructuur, artiesten moeten in hun ‘kot’ blijven. Dat heeft toch desastreuze gevolgen. Verkochte tickets van afgelaste voorstellingen worden aan de kopers terugbetaald, maar contractueel vastgelegde honoraria en uitkoopsommen moeten gerespecteerd worden. Dus, wel dezelfde kosten maar geen inkomsten. Meestal toch. Kunstenaars in een freelance statuut, zelfstandigen of mensen in het kunstenaarsstatuut kunnen fluiten naar hun vergoeding.

Is dit overmacht? Wellicht wel. Maar wie draait op voor de financiële verliezen? Voor cultuurcentra zullen dat wellicht wel de lokale overheden zijn, maar bij vzw’s zoals theatergezelschappen, kunstencentra, orkesten, muziekorganisaties enz. zal dat de vzw zelf zijn. Het zijn meestal al geen organisaties met grote financiële buffers of reserves. De recente besparingen hebben ook al stevig ingehakt op hun mogelijkheden, en nu dit.
Het gaat, zeker bij organisaties die vooral voorstellingen of concerten presenteren, over belangrijke bedragen. Als je 20 voorstellingen moet afblazen, en je mist daardoor 20 keer 800 toeschouwers die 25 euro betalen komt dat neer op 400.000 euro. Soms kan je de voorstellingen uitstellen naar een latere datum, voor zover de productie dan nog speelt en er nog ruimte is op de kalender. Maar dat lukt niet steeds. Voor alle organisaties samen gaat het over astronomische bedragen. Voor kunstenaars in een zelfstandigenstatuut die 20 avonden niet betaald worden, is dat het hele inkomen van de maand dat wegvalt.

Ondertussen leveren die annulaties ook stapels werk op: alleen al het terugbetalen van duizenden tickets is een helse karwei. De communicatie aan je publiek is ook niet eenvoudig. Net als de zoektocht naar nieuwe data.

Hoe diep grijpt de epidemie in op de cultuursector? Is het niet nodig dat de minister van Cultuur bijspringt? Zeker voor die organisaties en kunstenaars die het niet breed hebben. Een noodkrediet maken om een deel van de verliezen te helpen dekken? We mogen toch hopen dat de sector, na het overwinnen van het coronavirus, niet in een financiële crisis terecht komt die ons cultuuraanbod langdurig verminkt.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het Coronavirus en de culturele sector

Klungelig cultuurbeleid, een nieuw voorbeeld

Ingediend op januari 29th, 2020 door bartcaron

Dit is een voorbeeld van klungelig cultuurbeleid. Het bovenlokaal cultureel werk wordt systematisch uitgehold. Het is precies een potje dat dient om er allerlei andere keuzes mee te financieren waar de regering geen geld wil voor uittrekken. Zo bijv de World Choir Games, eigenlijk een toeristisch-economisch project dat onze hotels en de horeca ten goede komt (buitenlandse koren die hier aan een wedstrijd komen deelnemen). Dat mag zeker, maar daarvoor 1,5 miljoen subsidies wegtrekken uit het arme cultuurbudget om toerisme te sponsoren, dat toch niet. Toerisme Vlaanderen is veel rijker dan Cultuur. Zij moeten dat betalen. De overdracht van ex-personeelsleden van der provincies is een drogreden. Dat is verschuiving, geen extra-kost. Zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Het is gepruts in het kwadraat.

Straks wordt deze subsidielijn overwoekerd door projecten die subsidies rateren via het Kunstendecreet of het Cultureel Erfgoed, subsidies die voor werkingen van nationaal belang zijn, meer dan bovenlokaal dus. Bekijk maar even de kranten om te lezen welke gebuisde kunstenwerkingen hier zullen aanvragen… En het budget verder leegzuigen. Dat kan niet de bedoeling zijn. Daarenboven worden op die manier veel van de echt bovenlokale projecten onmogelijk gemaakt, zeker deze uit de amateurkunsten. ZIj zijn de echte pineut van dit slechte beleid.
Oh ja, het is deels de schuld van de vorige regering. Maar bestond die dan niet uit dezelfde partijen?

Wat een rommeltje toch. En zeggen dat Jan Jambon nog enkele jaren wil wachten om dit gerommel te remediëren. Waar wacht het Vlaams parlement op? Aan de slag waarde ex-collega’s. Je hoeft niet te wachten op de minister, het parlement stemt toch de decreten? Maak eens duidelijke keuzes waar dit schamele budget wel een niet voor kan worden ingezet.

Lees hier de parlementaire bespreking. 

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Klungelig cultuurbeleid, een nieuw voorbeeld

Een wens voor 2020

Ingediend op januari 4th, 2020 door bartcaron

Bied weerstand
Bied weerstand tegen onrechtvaardigheid, discriminatie en onderdrukking
Bied weerstand tegen egoïsme en onverdraagzaamheid
Maak werk van een wereld waar je van droomt
Begin met jezelf en je omgeving
Dan geniet je van het leven

En van deze jazz-standard van Brad Mehldau. Let op de mooie baslijn.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Een wens voor 2020

Muziekcafé – Bart Caron en vrienden

Ingediend op januari 4th, 2020 door bartcaron

Muziek maken met vrienden. Dat is wat Bart Caron van plan is op donderdag 23 januari (om 20.00 u) in het Ontmoetingscentrum Marke. Bart Caron is al jaren vaste contrabassist bij Willem Vermandere, maar door velen meer bekend als ex-cultuurfunctionaris (in Marke) en als politicus, die vooral voor kunst en cultuur opkomt.

Bart speelt contrabas. Hij wil bij deze gelegenheid het prachtige geluid van de contrabas centraal stellen. Alhoewel. Het is zelden een solo-instrument, maar geeft fond aan de muziek en is daarom in alle genres onmisbaar.

Hij is met vrienden aan repeteren om de muziek te brengen waar hij van houdt. Ze brengen een plejade van muziekgenres: jazz, folk en een streepje klassieke muziek . In verschillende bezettingen. En met nu en dan een woordje over hoe inspirerend en mooi muziek wel kan zijn.

Met Geert Verlinde (piano) en Freddy Desmedt (fluit, sax…) speelt Bart instrumentale jazz van o.a. Brad Mehldau en Herbie Hancock. Griet Deschamps zingt met het trio nummers als Cry Me A River en My Funny Valentine.

Stef Vande Meulebroucke komt nummers van Tom Waits zingen. Bart begeleidt hem, Stef speelt daarbij ook piano. Verwacht songs als Waltzing Mathilda, Ice Cream Man en een Nederlandse vertaling van Pictures In A Frame..

Griet, Bart, Matthias Depoorter en zoon Arne Caron brengen enkele songs uit het folkrepertoire. Verheug je alvast op Mr. Bojangles, Across the Great Divide, Jolene…

Met Arne gaat Bart ook in duo spelen, twee bassen samen: contrabas en basgitaar.

Laat je onderdompelen in een gevarieerd klankenpalet, met de contrabas in het midden, en veel melancholie in de lucht.

Donderdag 23 januari 2020 om 20:00 uur. De toegang is gratis.
Ontmoetingscentrum Marke, Hellestraat 6, 8510 Marke

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Muziekcafé – Bart Caron en vrienden

Besparen als hefboom voor een radicaal conservatief cultuurbeleid

Ingediend op december 3rd, 2019 door bartcaron

Na enkele weken van commotie over het cultuurbeleid, vooral over de besparingen – wat was zoveel aandacht voor cultuurbeleid lang geleden – is het tijd om de situatie op wat meer afstand te bekijken. (Foto Medfiarte.be)

Nog niet eens zo lang geleden schreef ik dat de post van Cultuurminister altijd de laatste was om te verdelen. Heb ik dat fout ingeschat? Deze keer heeft de minister-president himself deze post bezet. Ook de keuze van de kabinetschef, Joachim Pohlmann, onderstreept het belang dat de grootste regeringspartij N-VA aan deze bevoegdheid hecht. Dat gebeurt niet uit liefde voor de cultuursector zoals die vandaag bestaat. Maar om er haar eigen stempel op te zetten, een diepdrukstempel.
Besparen is het eigenlijk niet eens, of toch maar een beetje. Die zijn bedoeld om met die centen nieuwe accenten te kunnen leggen. Zeg dus niet alleen dat de Vlaamse regering bespaart op cultuur, zeg dat ze een ander beleid wil. Ook in de vorige regering waren er al dreigende signalen. Vanuit N-VA-hoek vooral. Maar toen had de Open VLD nog de ministerpost in handen, terwijl dat nu de N-VA is, en dan nog de N-VA-top. Dat verklaart hun forse en symbolische trap naar de cultuursector.

Wie wil weten wat de N-VA echt wil, leest best het hoofdstuk cultuur in het regeerakkoord en de beleidsnota cultuur, niet alleen de begroting 2020. De bouwstenen van hun ideologisch geïnspireerde beleidsvisie zijn duidelijk:

– een op identiteit gebouwd cultuurbeleid (‘hun’ Vlaanderen boven);
– internationaal excelleren (cultuur moet hun Vlaanderen uitstralen);
– de lofrede op de traditie (de klassieke cultuuruitingen die in de ‘canon’ thuishoren moeten minder besparen);
– de liefde voor de grote cultuurhuizen (excellentie en traditie) versus de kleinschalige avant-garde (kritisch, vernieuwend);
– het reduceren van de invloed van het sociaal-cultureel middenveld;
– de pest aan alles wat etnisch-cultureel ‘anders’ is (assimilatie ipv superdiversiteit);
– de desinteresse in cultuurparticipatie en -educatie, en in lokaal cultuurbeleid.

Die principes zijn (helaas) doordacht en samenhangend. Hebben de andere regeringspartijen daar tijdens de onderhandelingen echt niet op gelet? Hoe is anders te verklaren dat CD&V en Open VLD ‘ja’ zeggen op de extreme voorstellen van N-VA, bijv. over de drastische vermindering van de projectsubsidies voor de kunsten, of de poging om de etnische-culturele federaties (sociaal-cultureel werk) hun subsidies af te pakken. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Besparen als hefboom voor een radicaal conservatief cultuurbeleid

Kunst is bescheidener dan het ‘redden van de wereld’, zinvol is het zeker

Ingediend op november 14th, 2019 door bartcaron

In een opiniestuk in De Morgen argumenteerde Andreas Tirez tegen subsidies voor kunst. Letterlijk: “De argumenten om kunst te subsidiëren zijn immers nogal pover. Dat kunst de wereld zal redden, is de laatste decennia niet gebleken.“ Maar het argument dat hij hanteert is nog poverder, namelijk dat subsidies overbodig zijn omdat slechts een beperkt deel van de bevolking geïnteresseerd is in kunst en cultuur.

Kunst en cultuur, onderwijs, welzijns- en gezondheidszorg, openbaar vervoer, goede wegen enzovoort: het zijn ‘collectieve goederen en diensten’. Die worden door de overheid gecofinancierd omdat ze nuttig zijn, nodig, zinvol, op economisch en maatschappelijk vlak.

Ook wie geen auto heeft moet de snelwegen helpen betalen; ook wie geen kinderen heeft moet het onderwijs meefinancieren; ook wie niet ziek is, betaalt de gezondheidszorg. Doorgaand op Tirez, schaffen we dan de subsidiëring (publieke financiering) van bijvoorbeeld het hoger onderwijs niet beter af? In Angelsaksische landen lenen studenten om hun inschrijvingsgeld aan de universiteit te kunnen betalen, bij ons hoeft dat niet.

Het is derhalve niet zo bizar dat de overheid kunstenaars cofinanciert. Niet op basis van het aantal deelnemers, maar als belangrijk onderdeel van de noodzakelijke/zinvolle collectieve diensten. Die zijn in principe toegankelijk voor alle burgers. Maar als burger kan je vrij kiezen er al dan niet gebruik van te maken.

Als je een divers en gevarieerd cultuur- en kunstenlandschap wil, niet alleen populaire cultuuruitingen, dan moet de overheid bijspringen. Vele kunstuitingen kan je niet of onvoldoende financieren met inkomsten uit de markt. Omdat ze vernieuwend en (nog) niet populair zijn, of grootschalig, of onbetaalbaar voor het publiek. Als er geen subsidies zouden gegeven worden, dan verdwijnen grote orkesten, theater- en dansgezelschappen, beeldende kunsttentoonstellingen enz.

De overheid moet zorgen voor een divers cultuurlandschap, toegankelijk voor zoveel mogelijk vrij en bewust kiezende mensen. Kunst maakt ons meer mens. Kunst doet nadenken. Kunst levert ons genoegen. Dat is veel bescheidener dan het ‘redden van de wereld’, maar zinvol is het zeker.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Kunst is bescheidener dan het ‘redden van de wereld’, zinvol is het zeker

Reclameplafond voor VRT een goede zaak, of net niet?

Ingediend op oktober 28th, 2019 door bartcaron

Reclame op de radio (en televisie), waar moet dat voor dienen? Dat is de centrale vraag als je hierover een standpunt wil innemen.
Voor wie? Voor de luisteraar, voor de omroep, voor de adverterende bedrijven of voor de burger die daardoor (misschien) minder belastingen kan betalen? De belangen lopen in ieder geval uiteen.

In dit opiniestuk – het verscheen op https://radiovisie.eu/reclameplafond-voor-vrt-een-goede-zaak-of-net-niet/ – wil ik het vooral hebben over radioreclame. Omdat de VRT hier de belangrijkste actor in is. Tot ergernis van de commerciële concurrenten, wellicht. Straks daarover meer.

Radioreclame – lees reclameblokken – zit in de lift, in tegenstelling tot televisiereclame. Bij radio zap je immers niet weg, maar blijf je geduldig, meestal onaandachtig, wachten op het volgende programma, op het nieuws bijvoorbeeld, of op een toffe song. Ondertussen sluipt de reclameboodschap ongemerkt je hersenen binnen. Zelfs al zal je het nooit bekennen, je kan zonder twijfel de lege woorden invullen als je hoort ‘gisteren op televisie, vandaag in …’, of het deuntje meezingen ‘je hebt goed gekozen’. Radioreclame is performant. Het aandeel van de radio reclame markt in België, zowel in % van de totale reclame markt en in % van het Bruto Binnenlands product is het hoogst van alle Europese landen. Het aandeel is meer dan 2,5 maal hoger dan het West-Europese gemiddelde. Dat is een bevinding uit het onderzoek over de economische meerwaarde van de VRT1.

Even terug naar de centrale vraag. Reclame in de media dient het belang van de omroepen. De reclame levert de nodige inkomsten om radio te maken. En levert in principe winst op bij de private omroepen. Bij de openbare omroep is het een secundaire inkomstenbron, een aanvulling op de overheidsdotatie. De overheid heeft, ondertussen lang geleden, reclame op de VRT toegelaten om de dotatie niet te laten oplopen. Het was een gemakkelijkheidsoplossing. Merkwaardig genoeg is reclame op VRT-radio bij adverteerders zeer geliefd. Het grote publieksbereik van de VRT is een verklaring, maar wellicht nog veel sterker is de ‘served audience’ van de VRT-kanalen. Als je de reclame weghaalt op de openbare omroep, vinden adverterende bedrijven in Vlaanderen geen alternatief. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Reclameplafond voor VRT een goede zaak, of net niet?

Advies voor een democratisch en pluralistisch cultuurbeleid

Ingediend op oktober 14th, 2019 door bartcaron

Beste minister van Cultuur,
Waarde Minister-President,

Zonder enige twijfel ondergaat u in de komende periode een lawine aan brieven boordevol verwachtingen. Vaak heel legitiem. Zeker de cultuursector torst zware zorgen. Ook daarom overweegt u wellicht om ons, scherpslijpers van cultuurbeleid, hieromtrent om advies te vragen. Daarop hebben we niet gewacht, ons voluntarisme genereerde volgende adviezen. Samen maken we immers een beter Vlaanderen.

Vooreerst felicitaties met uw aanstelling als minister met de belangrijkste Vlaamse bevoegdheid. We bedoelen daarmee voor de goede orde ‘cultuur’. Dat deze bevoegdheid meteen naar de gewichtigste ministerpost van Vlaanderen gaat, bewijst dat ook u heeft begrepen wat er op het spel staat.

Waar Marx de economie als onderbouw van de samenleving definieerde, vinden u en wij dat deze eer cultuur toekomt. Toch de absolute basis van onze Vlaamse gemeenschap, bakermat van canons en cultuurkanonnen, gesierd met een juist en voluptueus wapperende leeuwenvlag. Is cultuur niet het grote vat van zingeving, waaruit burgers slurpen om zichzelf en hun samenleving zin te geven. Heel vergelijkbaar met uw vakgebied, de politiek, toch een ernstige zaak die waarde, betekenis en samenleven vormgeeft. Smeden cultuur en politiek hier geen schoon huwelijk?

Laat ons van in het begin duidelijk zijn. In België, dus ook Vlaanderen, bepaalt een wet wat cultuur is. Het gaat over de begrenzing van de terreinen waarop u mag werken, verkaveld in onder andere de kunsten, het sociaal-cultureel werk, de bibliotheken, de luister van de taal, de media… We vermoedden al dat dat laatste wel uit uw portefeuille zou vallen. De sappige economische belangen prevaleren vaak. Daar stappen u en wij niet in mee.

Voor ons kan cultuurbeleid, inclusief media, niet anders dan ideologisch zijn. Dus gebaseerd op een enigszins samenhangend kader van waarden en normen. Ook al zijn we het niet zo eens met uw ideologie, we waarderen het wel dat u die expliciet te kennen geeft. Daar kunnen we ons tenminste tegenover verhouden. We zijn overtuigd dat u als politiek ambachtsmens in staat bent om uw beleid te bouwen op wat u ethisch, moreel en politiek belangrijk vindt. In tegenstelling tot sommige van uw voorgangers, die toch liever de neutrale houding van manager en beheerder veinsden. Of ze re(a)geerden als een lauwe rentmeesteres, zonder enige overtuiging.

Deze opening naar ideologie en politiek grijpen we graag aan om u twee principes te adviseren. Voor ons kan een ‘goed en schoon’ cultuurbeleid niet anders dan democratisch en pluralistisch zijn. We beseffen de holle echo’s die deze begrippen vergezellen. Vandaar onze verdere concretisering en vooral de ‘actieve’ invulling ervan. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Advies voor een democratisch en pluralistisch cultuurbeleid

boek

Klik hier om het boek te downloaden


'Vanop de Frontlijn, Reflecties op het Vlaamse Cultuurbeleid' - Bart Caron en Guy Redig, Uitgeverij Vrijdag, april 2019




Bart Caron met contrabas (foto: Viviane Decock)

 

Nieuws

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.