bartcaron.be

Ons onroerend erfgoed: toeristische attractie of symbool van de Vlaamse identiteit?

Ingediend op november 5th, 2020 door bartcaron

foto Herkenrode: Paul Hermans – Own work, CC BY-SA 3.0, (Wikipedia)

Herita, actief op het terrein van het onroerend erfgoed, onderhoudt / restaureert kastelen en andere waardevolle erfgoedpanden en probeert ze een nieuw leven te geven. Dat gaat niet makkelijk wegens complex en duur. Herita, opgericht door Geert Bourgeois, en bijna een dochter van de Vlaamse overheid krijgt nu concurrentie van een agentschap van diezelfde Vlaamse overheid.

Toerisme Vlaanderen wil blijkbaar zelf eigen onroerenderfgoedsites verwerven en er toeristische attracties van maken. In een parlementaire vraag van voormalig collega Manuela Van Werde, één van de weinige parlementsleden die terecht een specialiste mag genoemd worden in onroerend erfgoed, lees ik dat het gaat om het Rubenskasteel in Elewijt (Zemst), de voormalige Sint-Godelieveabdij en het naburige Kapucijnenklooster in Brugge, het kasteel van Poeke in Aalter en de abdijsite Herkenrode in Hasselt.

In de beleidsnota van Toerisme Vlaanderen lezen we de intentie om een netwerk uit te bouwen van Vlaamse kastelen en tuinen en van religieuze erfgoedsites.

Concurrentie binnen de Vlaamse overheid zelf? Gebrek aan wil tot samenwerking? Waarom heeft Toerisme Vlaanderen daar zoveel geld voor, en Herita niet? Het geld komt uit dezelfde porteteuille, die van de Vlaamse overheid, of liever van de belastingbetaler. Ik vind het not done dat Toerisme Vlaanderen zich actief op dit terrein begeeft. Het gebeurde al met de Vlaamse Meesters in musea e.d. Dat was een directe ingreep op het culturele terrein. En nu dit.

Het past alvast uitstekend in de uitbouw van symbolisch beleid dat de Vlaamse identiteit moet bekrachtigen. Zo zet N-VA stapsgewijs, maar nadrukkelijk, haar stempel op het Vlaams cultuurbeleid. Via een omweg, maar met een dik gevulde portefeuille…

En ja, zo gaat dat, omwille van het smeer likt de kat de kandeleer.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Ons onroerend erfgoed: toeristische attractie of symbool van de Vlaamse identiteit?

Streamz, kans of bedreiging?

Ingediend op september 29th, 2020 door bartcaron

Een waardevolle aanvulling voor de Vlaamse kijker

Nee, Streamz is geen Vlaamse Netflix. Zo wordt het wel aangekondigd, en door velen geprezen omdat er een ‘Vlaams’ product is dat een voet durft zetten naast het grote Netflix. Maar nee, dat is het niet. Het is hooguit een veredelde versie van Play en.Play More van Telenet. Het is een verduiveld slimme strategische zet van Telenet en VTM (DPG) om het als een Vlaams product aan te prijzen. Weet dat Telenet een Amerikaans bedrijf is – de Vlaamse overheid bestond het een dik decennium geleden om één van haar paradepaardjes te verkopen voor een bord linzensoep. Telenet dus, samen met DGP, de uitgever van o.a. Het Laatste Nieuws, tal van bladen en enig aandeelhouder van VTM. Oh ja, SBS, vader van televisiezenders vier, vijf en zes doet ook mee. Maar daar is Telenet dan weer de hoofdaandeelhouder van. Trouwens, Telenet heeft een dominant marktaandeel van distributie van digitale televisie in Vlaanderen in handen. Proximus is veel kleiner, Orange is een meelopertje dat trouwens op de technische voorzieningen van Telenet draait. It’s all in the family. In Wallonië daarentegen is het marktaandeel van Proximus dominant.

Telenet biedt al jaren bovenop hun standaardabonnement een extra aanbod aan dat Play en Play More heet. Er zouden zo’n 400.000 abonnees zijn hiervoor. Ik ben het ook, alleen omdat het me toelaat om uitgesteld te kijken naar De Afspraak, Terzake of wielerwedstrijden. Ik heb er maandelijks tien euro voor over. Alleen kan ik sport op VTM of SBS niet doorspoelen omdat ik de reclame zeker niet zou, of liever mag missen. Maar goed, we mekkeren daar al niet meer over, veel is er niet te missen. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Streamz, kans of bedreiging?

Mijn gedacht…

Ingediend op september 9th, 2020 door bartcaron

Ik heb nog eens de gelegenheid gekregen om mijn gedacht te zeggen. Vooral over het het( onmachtige) Vlaams parlement en over het (visie-arme) cultuurbeleid. Maar zonder rancune, ik heb een mooie en boeiende tijd doorgebracht in het parlement, veel mogen ‘helpen’ realiseren en tegelijk stevig oppositie gevoerd… Nu heb ik andere wegen ingeslagen, die ik met heel veel plezier bewandel.

Tot Slot met Bart Caron

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Mijn gedacht…

De priemende vinger van Mark Elchardus

Ingediend op augustus 19th, 2020 door bartcaron

Vandaag verscheen in De Morgen een opiniestuk van Guy Redig dat ik met overtuiging mee heb ondertekend.

In zijn jongste column slipt Mark Elchardus (DM 14/8) gevaarlijk uit de bocht van de academische en ethische welvoeglijkheid. Na het debiteren van een verhaal over de ontploffing in Beiroet schakelt hij naadloos over naar een veralgemeende veroordeling van “gewelddadige jongeren”. Zonder enige nuance plaatst hij “een aantal kinderen en kleinkinderen van migranten” in een individueel schuldmodel. ‘t Is allemaal (?) hun eigen schuld, dikke bult. Ongetwijfeld geïnspireerd door de Britse arts Theodore Dalrymple en zijn zuurzeurende adepten. De vermetele softies die gevoed door diverse wetenschappen een verklaring zoeken in structurele maatschappelijke oorzaken, worden ronduit beledigend weggezet: “De laksheid, de lafheid, het ontkennen van de problemen, het bedenken van excuses, het gebrek aan daadkracht, aan handhaving, het ontlopen van verantwoordelijkheid, de zelfbewondering van mensen die de zaak uit de hand laten lopen.”

Vele sociale wetenschappers, jeugdwerkers en politici voelen zijn vinger priemend in hun richting. Zonder dat wij, een grote meerderheid in vele disciplines en op dito werkplaatsen, ons in deze karikatuur herkennen. Zelden is de consensus onder diverse academici en praktijkwerkers (honderden gemotiveerde maar ondergewaardeerde jeugdwerkers) zo groot. In zowat alle sectoren (onderwijs, huisvesting, tewerkstelling, zorg & welzijn, cultuur) blijken de oorzaken van achterstelling overduidelijk. Van verkapt tot rabiaat racisme, het koppig ontkennen van mechanismen die uitsluiting (re)produceren en positieve discriminatie ridiculiseren als verpampering. Al te gemakkelijk verguist Elchardus deze maatschappelijke verklaringen, toch orthodox empirisch onderbouwd. Nochtans weet hij opperbest dat het scheppen van contexten zeker geen goedkeuring van gewelddadigheid of destructief gedrag inhoudt. Wel biedt deze verklaring handgrepen om er concreet aan te werken. Ook al is dit momenteel, meer dan ooit, dweilen met een fors lopende kraan. Aan deze oprukkende negatieve sfeerschepping draagt de column van Elchardus bij. (meer…)


Over het falen van het mestbeleid en teveel nitraten in het water

Ingediend op juli 4th, 2020 door bartcaron

Hadden we het een jaar geleden niet voorspeld dat het Mestactieplan 6 een maat voor niks (of toch zeer weinig) zou zijn? Eind mei 2019 was het toen, kort voor de verkiezingen. Dan kreeg de meerderheid het MAP 6 door het Vlaams parlement. Na veel horten en stoten. Logisch, want het plan was omstreden, voor commentatoren veel te weinig verregaand, voor de sector net omgekeerd.

De praktijk bevestigt mijn hypothese. De feiten zijn overduidelijk: de waterkwaliteit is er ook de laatste twee jaar op achteruitgegaan. Er zitten nog altijd veel te veel nitraten in ons water.
Ik stelde, net als de De Vlaamse Landmaatschappij (VLM) dat dit nieuwe plan niet krachtig genoeg zou zijn om de waterkwaliteitsdoelstellingen te bereiken. Quod non. Die evaluatie is helder als pompwater. Excusez moi voor de onbedoelde woordspeling.
De slechte resultaten en derhalve de onvoldragen maatregelen blijken uit de evaluatie na één jaar MAP 6. De waterkwaliteit is zelfs gedaald in vergelijking met het vertrekpunt van MAP 6. In de winter van 2019 – 2020 overschreed 32 procent van de MAP-meetpunten (oppervlaktewater) de maximale norm van 50 mg nitraat per liter. Dat is niet minder dan 12 procent meer dan in de periode 2013-2017. Ook de gemiddelde concentraties evolueren ongunstig, aldus de VLM.

Leie en Ijzer

Mijn streek doet het barslecht. Ik bedoel de bekkens van de IJzer, de Leie en de Boven-Schelde. (meer…)

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Over het falen van het mestbeleid en teveel nitraten in het water

Corona: ik vrees voor een meer individualistische maatschappij

Ingediend op juni 29th, 2020 door bartcaron

Vanaf volgende week zullen eindelijk weer spotlights over de podia schijnen. En komt er publiek in de zalen. Met mondjesmaat. Een hele opluchting voor een sector die, net als de horeca, het hardst werd getroffen door de coronamaatregelen. Het herstel zal lang duren en moeizaam verlopen, vermoedt Bart Caron. We spraken hem over corona en cultuur voor de maatregelen voor de sector versoepelden.

Jan Gheysen, Opiniërend hoofdredacteur – Krant van West-Vlaanderen

Ook al zijn er dan niet onmiddellijk grote optredens, de contrabas blijft binnen handbereik ten huize Caron in Kortrijk. “Ik studeer nu wat klassiek werk. Vivaldi en Bach. Van de cellosuite van Bach heb ik een transcriptie voor contrabas en die studeer ik nu. Puur omwille van het plezier en om mijn techniek wat bij te spijkeren”, zegt Bart Caron, gewezen parlementslid van Groen. Drie keer per week gaat hij ook fietsen, kilometers malen als een doorgewinterd wielertoerist. Ritjes van zo’n 75 kilometer. Tussendoor werkt hij achter de schermen als een soort van supervrijwilliger voor de kunsten- en erfgoedsector. “En ik bereid mijn doctoraat over progressief cultuurbeleid voor”, vertelt Bart Caron. “Een studie die mij toelaat te onderzoeken wat de rol van de overheid is bij een goed cultuurbeleid. Wat moet je als overheid steunen nu het verenigingsleven en de sociale samenhang in onze samenleving onder druk komen te staan? Interessant en hoogst actueel, zeker ook straks, na corona.”

Schade

We zullen na corona wakker worden in een andere wereld, wordt wel eens gezegd. Dat geldt zeker voor de cultuursector, waarschuwt Caron. De problemen zijn niet te overzien. (meer…)

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Corona: ik vrees voor een meer individualistische maatschappij

Hervorming kunstenbeleid: niet revolutionair, maar fundamenteel

Ingediend op april 3rd, 2020 door bartcaron

Jan Jambon heeft een Strategische Visienota Kunsten geschreven: zijn visie op de toekomst van de gesubsidieerde kunstensector, met daarin ook de richting die hij wil uitgaan bij de volgende subsidieronde. Omdat hij daarvoor het Kunstendecreet grondig wil bijstellen, stelt hij die ronde wel meteen een jaar uit. Beheersing primeert op bottom-up.

Zelf formuleert de minister-president zijn plannen voor het Kunstendecreet als volgt: ‘De hervorming (…) is niet revolutionair, maar wel fundamenteel’. Het is een rake omschrijving. Hij bouwt voort op de bestaande fundamenten, maar de inrichting van het huis – het kunstenlandschap – en zeker de indeling van de kamers krijgen een grondige beurt.

De visienota is de inhoudelijke aanzet. Ik moet zeggen dat hij die grondig heeft voorbereid. Zijn kabinet deed dat duidelijk samen met de administratie, de steunpunten, de fondsen, de steden en gemeenten en vele andere spelers. Het is verbazingwekkend hoeveel aspecten en dimensies de revue passeren, van een kabinet dat tot voor kort niet hoog aangeschreven stond.

De keuzes in de visienota vallen ook beter mee dan verwacht. Ligt dat aan die vele gesprekken van het kabinet met het veld? Of is het omdat ik, samen met vele anderen, veel erger had verwacht? Ik vreesde voor een visienota die expliciet gestoeld zou zijn op nationalistische, neoliberale, centralistische en conservatieve principes. De boodschappen sinds het aantreden van de regering Jambon I logen er immers niet om: besparingen, veel meer aandacht voor de traditie (lees de canon), kunst die moest excelleren, internationaal zelfs, kunst die schoonheid moest tonen…

Zo erg is het dus niet geworden, ik zou zelfs durven stellen dat het een hoopvolle visienota is. Wel waaiert hij nogal uit: van rechts naar een beetje links, van top naar een beetje down, van internationaal naar lokale participatie. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Hervorming kunstenbeleid: niet revolutionair, maar fundamenteel

Het Coronavirus en de culturele sector

Ingediend op maart 12th, 2020 door bartcaron

Het virus rukt op. Velen krijgen schrik. Van de overheid wordt verwacht dat die efficiënt en krachtig optreedt. De gevolgen laten zich raden, steeds meer activiteiten worden geannuleerd, cultuurhuizen worden gesloten, voorstellingen, voordrachten, vormingsactiviteiten en concerten worden afgelast. De schrik zit er goed in. Of dat terecht is, durf ik en kan ik niet inschatten. Maar beter op veilig spelen, dan grote risico’s nemen. Dat laat ik aan experten.
Het publiek kan een tijdje zonder kunst en cultuur. Het zal niet voor eeuwig zijn, begrijp ik. Maar voor hoelang? Dat weten we nog niet.

Niet alleen voor de economie maar ook voor de cultuursector breken donkere dagen aan. Ook voor de brede vrijetijdssector. Organisatoren moeten voorstellingen afgelasten, overheden sluiten culturele infrastructuur, artiesten moeten in hun ‘kot’ blijven. Dat heeft toch desastreuze gevolgen. Verkochte tickets van afgelaste voorstellingen worden aan de kopers terugbetaald, maar contractueel vastgelegde honoraria en uitkoopsommen moeten gerespecteerd worden. Dus, wel dezelfde kosten maar geen inkomsten. Meestal toch. Kunstenaars in een freelance statuut, zelfstandigen of mensen in het kunstenaarsstatuut kunnen fluiten naar hun vergoeding.

Is dit overmacht? Wellicht wel. Maar wie draait op voor de financiële verliezen? Voor cultuurcentra zullen dat wellicht wel de lokale overheden zijn, maar bij vzw’s zoals theatergezelschappen, kunstencentra, orkesten, muziekorganisaties enz. zal dat de vzw zelf zijn. Het zijn meestal al geen organisaties met grote financiële buffers of reserves. De recente besparingen hebben ook al stevig ingehakt op hun mogelijkheden, en nu dit.
Het gaat, zeker bij organisaties die vooral voorstellingen of concerten presenteren, over belangrijke bedragen. Als je 20 voorstellingen moet afblazen, en je mist daardoor 20 keer 800 toeschouwers die 25 euro betalen komt dat neer op 400.000 euro. Soms kan je de voorstellingen uitstellen naar een latere datum, voor zover de productie dan nog speelt en er nog ruimte is op de kalender. Maar dat lukt niet steeds. Voor alle organisaties samen gaat het over astronomische bedragen. Voor kunstenaars in een zelfstandigenstatuut die 20 avonden niet betaald worden, is dat het hele inkomen van de maand dat wegvalt.

Ondertussen leveren die annulaties ook stapels werk op: alleen al het terugbetalen van duizenden tickets is een helse karwei. De communicatie aan je publiek is ook niet eenvoudig. Net als de zoektocht naar nieuwe data.

Hoe diep grijpt de epidemie in op de cultuursector? Is het niet nodig dat de minister van Cultuur bijspringt? Zeker voor die organisaties en kunstenaars die het niet breed hebben. Een noodkrediet maken om een deel van de verliezen te helpen dekken? We mogen toch hopen dat de sector, na het overwinnen van het coronavirus, niet in een financiële crisis terecht komt die ons cultuuraanbod langdurig verminkt.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het Coronavirus en de culturele sector

Klungelig cultuurbeleid, een nieuw voorbeeld

Ingediend op januari 29th, 2020 door bartcaron

Dit is een voorbeeld van klungelig cultuurbeleid. Het bovenlokaal cultureel werk wordt systematisch uitgehold. Het is precies een potje dat dient om er allerlei andere keuzes mee te financieren waar de regering geen geld wil voor uittrekken. Zo bijv de World Choir Games, eigenlijk een toeristisch-economisch project dat onze hotels en de horeca ten goede komt (buitenlandse koren die hier aan een wedstrijd komen deelnemen). Dat mag zeker, maar daarvoor 1,5 miljoen subsidies wegtrekken uit het arme cultuurbudget om toerisme te sponsoren, dat toch niet. Toerisme Vlaanderen is veel rijker dan Cultuur. Zij moeten dat betalen. De overdracht van ex-personeelsleden van der provincies is een drogreden. Dat is verschuiving, geen extra-kost. Zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Het is gepruts in het kwadraat.

Straks wordt deze subsidielijn overwoekerd door projecten die subsidies rateren via het Kunstendecreet of het Cultureel Erfgoed, subsidies die voor werkingen van nationaal belang zijn, meer dan bovenlokaal dus. Bekijk maar even de kranten om te lezen welke gebuisde kunstenwerkingen hier zullen aanvragen… En het budget verder leegzuigen. Dat kan niet de bedoeling zijn. Daarenboven worden op die manier veel van de echt bovenlokale projecten onmogelijk gemaakt, zeker deze uit de amateurkunsten. ZIj zijn de echte pineut van dit slechte beleid.
Oh ja, het is deels de schuld van de vorige regering. Maar bestond die dan niet uit dezelfde partijen?

Wat een rommeltje toch. En zeggen dat Jan Jambon nog enkele jaren wil wachten om dit gerommel te remediëren. Waar wacht het Vlaams parlement op? Aan de slag waarde ex-collega’s. Je hoeft niet te wachten op de minister, het parlement stemt toch de decreten? Maak eens duidelijke keuzes waar dit schamele budget wel een niet voor kan worden ingezet.

Lees hier de parlementaire bespreking. 

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Klungelig cultuurbeleid, een nieuw voorbeeld

Een wens voor 2020

Ingediend op januari 4th, 2020 door bartcaron

Bied weerstand
Bied weerstand tegen onrechtvaardigheid, discriminatie en onderdrukking
Bied weerstand tegen egoïsme en onverdraagzaamheid
Maak werk van een wereld waar je van droomt
Begin met jezelf en je omgeving
Dan geniet je van het leven

En van deze jazz-standard van Brad Mehldau. Let op de mooie baslijn.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Een wens voor 2020

boek

Klik hier om het boek te downloaden


'Vanop de Frontlijn, Reflecties op het Vlaamse Cultuurbeleid' - Bart Caron en Guy Redig, Uitgeverij Vrijdag, april 2019




Bart Caron met contrabas (foto: Viviane Decock)

 

Nieuws

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.