bartcaron.be

Mensen uit de cultuurwereld spuwen met hun kritiek in de hand die hen voedt

Ingediend op mei 19th, 2021 door bartcaron

Dit zinnetje is interessant om het even over een wezenskenmerk van kunst en cultuur te hebben: “Mensen uit de cultuurwereld spuwen met hun kritiek in de hand die hen voedt”, zo zegt de (terecht) bejubelde Philippe Herreweghe. De hand is die van de minister (namens de overheid). Zou het niet triest zijn mocht er alleen subsidie gaan naar kunst en cultuur die niet kritisch is voor de heersende macht, die ze dus dient/vereert? Nee toch? Zoiets komt alleen voor in totalitaire regimes. In een democratie, met vrije kunstenaars en cultuurwerkers hoeven ze de macht niet te dienen, maar kunnen vrij kunst en cultuur maken. Makers spreken zich heel vaak kritisch uit over allerlei maatschappelijke fenomenen, en zeker over macht, politiek, over samenleven…, soms direct, maar veel vaker indirect, soms letterlijk, soms abstract. Dat is het wezen ervan, de samenleving bevragen.
We moeten vooral ongerust worden als kunstenaars de loftrompet zingen van politici of hun politieke beslissingen.
Om Jan Jambon te troosten, geen enkele cultuurminister mocht ooit rekenen op veel applaus. Het is zoals kunst zelf, de tijd bepaalt wie belangrijk is geweest en waarom.
Om Philippe Herreweghe te eren, van harte proficiat met de terecht verdiende Cultuurprijs. Hij weet ongetwijfeld dat de muziek die hij met zijn ensembles nu zo prachtig brengen, ooit gemaakt is door componisten die als kapelmeester of een gelijkaardige functie moesten overleven dankzij de financiële steun, de smaak en de bijhorende prestigezucht van die patron of van Gods dienaars. Zij konden niet spuwen in de hand die hen voedde. Daar moeten we toch niet naar terug, mag ik aannemen?

Klik hier om het artikel te lezen.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Mensen uit de cultuurwereld spuwen met hun kritiek in de hand die hen voedt

Hoe Corona politieke verhoudingen beïnvloedt

Ingediend op april 10th, 2021 door bartcaron

Dit zijn twee tabellen uit De Nieuwsmonitor van ENA  (Elektronisch Nieuwsarchief) van de Universiteit Antwerpen. Deze Nieuwsmonitor rapporteert over de berichtgeving van de hoofdjournaals (19 uur) op Eén en VTM. Ze analyseren het coronanieuws in 2020, en plaatsen dit bijzondere jaar in een context van bijna 20 jaar nieuws (2003-2020).

De eerste tabel toont hoe de normale verhoudingen tussen de meerderheid en de oppositie compleet scheef zijn getrokken. Misschien niet vreemd door de grote impact van de Coronacrisis, maar in het kader van een democratie wel iets om ongerust over te zijn. De massieve aandacht voor corona heeft de traditionele nieuwswaarden en de normale aanwezigheid van thema’s en actoren in het nieuws sterk door elkaar gehaald.

De onderste tabel toont de aandacht die individuele politici kregen. Onderwijsminister Weyts is numero uno, de oppositie is totaal afwezig, net als Groen nochtans in de federale meerderheid), PVDA en VB. Gouverneur Carl Decaluwé haalt de top 20 niet. 🙂

De resultaten en conclusies van het onderzoek staan in het nieuwe nummer van de Nieuwsmonitor die je hier kan raadplegen.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Hoe Corona politieke verhoudingen beïnvloedt

De kunsten in een Vlaams keurslijf

Ingediend op december 11th, 2020 door bartcaron

Weet de Vlaamse Regering waarom de Vlaamse kunstscène tot de wereldtop behoort? Omdat er gedurende meer dan dertig jaar, een consistent beleid is gevoerd dat ruim kansen gaf aan opborrelend talent om zich te ontwikkelen, met alle ruimte voor vernieuwing in de kunstenpraktijken. De overheid schiep het kader maar bemoeide zich niet in de artistieke keuken. Ze trad enkel op als dat niet anders kon, meestal omdat de schaal dat vereiste, zoals bij de symfonische orkesten, de Vlaamse opera, ballet, deSingel e.d. Kortom, het was een veld-gedreven beleid, bottom-up dus. Met gepaste instrumenten voor beginners en nieuwe initiatieven en voor hun doorgroei, met internationale dimensies. In vijfjarige periodes om te kunnen bijsturen. Met een beoordeling door experten zodat de overheid niet zelf artistieke keuzes zou maken. Beleid op armlengte dus. Deze aanpak heeft geen windeieren opgeleverd, maar topkunstenaars waar de wereld op jaloers is. Is het succes onbeheersbaar geworden? Is de sector te mondig en te kritisch?

Deze regering vindt het kunstenlandschap blijkbaar niet oké. Ergert ze zich aan hun mondigheid? Wil ze het veld meer sturen? Koestert ze de vrijplaats die de kunsten opeisen niet? Er komt een nieuw kunstendecreet waarin andere accenten en werkwijzen insluipen. Het bottom-up beleid wordt in zijn essentie omgekeerd, het wordt een top-down beleid. Het veld wordt nu ingedeeld in vier niveaus: naast de Vlaamse kunstinstellingen (de orkesten, opera, .. de groten) die voor onbepaalde duur worden gesubsidieerd, komt er een categorie van kerninstellingen (de middelgrote) met een subsidiebelofte van 10 jaar ipv 5 jaar, het brede middenveld dat voor 5 jaar is gesubsidieerd, en projectsubsidies en beurzen (de zogenoemde dynamische ruimte). Slim van het kabinet: zo ontstaat een competitie want iedereen wil in een zo hoog mogelijke liga spelen. Divide et impera, zo ondergraaft de overheid de solidariteit in het kunstenveld. De middengroep zal samengedrukt worden, met gegarandeerd veel slachtoffers. (meer…)

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor De kunsten in een Vlaams keurslijf

Ons onroerend erfgoed: toeristische attractie of symbool van de Vlaamse identiteit?

Ingediend op november 5th, 2020 door bartcaron

foto Herkenrode: Paul Hermans – Own work, CC BY-SA 3.0, (Wikipedia)

Herita, actief op het terrein van het onroerend erfgoed, onderhoudt / restaureert kastelen en andere waardevolle erfgoedpanden en probeert ze een nieuw leven te geven. Dat gaat niet makkelijk wegens complex en duur. Herita, opgericht door Geert Bourgeois, en bijna een dochter van de Vlaamse overheid krijgt nu concurrentie van een agentschap van diezelfde Vlaamse overheid.

Toerisme Vlaanderen wil blijkbaar zelf eigen onroerenderfgoedsites verwerven en er toeristische attracties van maken. In een parlementaire vraag van voormalig collega Manuela Van Werde, één van de weinige parlementsleden die terecht een specialiste mag genoemd worden in onroerend erfgoed, lees ik dat het gaat om het Rubenskasteel in Elewijt (Zemst), de voormalige Sint-Godelieveabdij en het naburige Kapucijnenklooster in Brugge, het kasteel van Poeke in Aalter en de abdijsite Herkenrode in Hasselt.

In de beleidsnota van Toerisme Vlaanderen lezen we de intentie om een netwerk uit te bouwen van Vlaamse kastelen en tuinen en van religieuze erfgoedsites.

Concurrentie binnen de Vlaamse overheid zelf? Gebrek aan wil tot samenwerking? Waarom heeft Toerisme Vlaanderen daar zoveel geld voor, en Herita niet? Het geld komt uit dezelfde porteteuille, die van de Vlaamse overheid, of liever van de belastingbetaler. Ik vind het not done dat Toerisme Vlaanderen zich actief op dit terrein begeeft. Het gebeurde al met de Vlaamse Meesters in musea e.d. Dat was een directe ingreep op het culturele terrein. En nu dit.

Het past alvast uitstekend in de uitbouw van symbolisch beleid dat de Vlaamse identiteit moet bekrachtigen. Zo zet N-VA stapsgewijs, maar nadrukkelijk, haar stempel op het Vlaams cultuurbeleid. Via een omweg, maar met een dik gevulde portefeuille…

En ja, zo gaat dat, omwille van het smeer likt de kat de kandeleer.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Ons onroerend erfgoed: toeristische attractie of symbool van de Vlaamse identiteit?

Mijn gedacht…

Ingediend op september 9th, 2020 door bartcaron

Ik heb nog eens de gelegenheid gekregen om mijn gedacht te zeggen. Vooral over het het( onmachtige) Vlaams parlement en over het (visie-arme) cultuurbeleid. Maar zonder rancune, ik heb een mooie en boeiende tijd doorgebracht in het parlement, veel mogen ‘helpen’ realiseren en tegelijk stevig oppositie gevoerd… Nu heb ik andere wegen ingeslagen, die ik met heel veel plezier bewandel.

Tot Slot met Bart Caron

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Mijn gedacht…

Over het falen van het mestbeleid en teveel nitraten in het water

Ingediend op juli 4th, 2020 door bartcaron

Hadden we het een jaar geleden niet voorspeld dat het Mestactieplan 6 een maat voor niks (of toch zeer weinig) zou zijn? Eind mei 2019 was het toen, kort voor de verkiezingen. Dan kreeg de meerderheid het MAP 6 door het Vlaams parlement. Na veel horten en stoten. Logisch, want het plan was omstreden, voor commentatoren veel te weinig verregaand, voor de sector net omgekeerd.

De praktijk bevestigt mijn hypothese. De feiten zijn overduidelijk: de waterkwaliteit is er ook de laatste twee jaar op achteruitgegaan. Er zitten nog altijd veel te veel nitraten in ons water.
Ik stelde, net als de De Vlaamse Landmaatschappij (VLM) dat dit nieuwe plan niet krachtig genoeg zou zijn om de waterkwaliteitsdoelstellingen te bereiken. Quod non. Die evaluatie is helder als pompwater. Excusez moi voor de onbedoelde woordspeling.
De slechte resultaten en derhalve de onvoldragen maatregelen blijken uit de evaluatie na één jaar MAP 6. De waterkwaliteit is zelfs gedaald in vergelijking met het vertrekpunt van MAP 6. In de winter van 2019 – 2020 overschreed 32 procent van de MAP-meetpunten (oppervlaktewater) de maximale norm van 50 mg nitraat per liter. Dat is niet minder dan 12 procent meer dan in de periode 2013-2017. Ook de gemiddelde concentraties evolueren ongunstig, aldus de VLM.

Leie en Ijzer

Mijn streek doet het barslecht. Ik bedoel de bekkens van de IJzer, de Leie en de Boven-Schelde. (meer…)

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Over het falen van het mestbeleid en teveel nitraten in het water

Corona: ik vrees voor een meer individualistische maatschappij

Ingediend op juni 29th, 2020 door bartcaron

Vanaf volgende week zullen eindelijk weer spotlights over de podia schijnen. En komt er publiek in de zalen. Met mondjesmaat. Een hele opluchting voor een sector die, net als de horeca, het hardst werd getroffen door de coronamaatregelen. Het herstel zal lang duren en moeizaam verlopen, vermoedt Bart Caron. We spraken hem over corona en cultuur voor de maatregelen voor de sector versoepelden.

Jan Gheysen, Opiniërend hoofdredacteur – Krant van West-Vlaanderen

Ook al zijn er dan niet onmiddellijk grote optredens, de contrabas blijft binnen handbereik ten huize Caron in Kortrijk. “Ik studeer nu wat klassiek werk. Vivaldi en Bach. Van de cellosuite van Bach heb ik een transcriptie voor contrabas en die studeer ik nu. Puur omwille van het plezier en om mijn techniek wat bij te spijkeren”, zegt Bart Caron, gewezen parlementslid van Groen. Drie keer per week gaat hij ook fietsen, kilometers malen als een doorgewinterd wielertoerist. Ritjes van zo’n 75 kilometer. Tussendoor werkt hij achter de schermen als een soort van supervrijwilliger voor de kunsten- en erfgoedsector. “En ik bereid mijn doctoraat over progressief cultuurbeleid voor”, vertelt Bart Caron. “Een studie die mij toelaat te onderzoeken wat de rol van de overheid is bij een goed cultuurbeleid. Wat moet je als overheid steunen nu het verenigingsleven en de sociale samenhang in onze samenleving onder druk komen te staan? Interessant en hoogst actueel, zeker ook straks, na corona.”

Schade

We zullen na corona wakker worden in een andere wereld, wordt wel eens gezegd. Dat geldt zeker voor de cultuursector, waarschuwt Caron. De problemen zijn niet te overzien. (meer…)

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Corona: ik vrees voor een meer individualistische maatschappij

Klungelig cultuurbeleid, een nieuw voorbeeld

Ingediend op januari 29th, 2020 door bartcaron

Dit is een voorbeeld van klungelig cultuurbeleid. Het bovenlokaal cultureel werk wordt systematisch uitgehold. Het is precies een potje dat dient om er allerlei andere keuzes mee te financieren waar de regering geen geld wil voor uittrekken. Zo bijv de World Choir Games, eigenlijk een toeristisch-economisch project dat onze hotels en de horeca ten goede komt (buitenlandse koren die hier aan een wedstrijd komen deelnemen). Dat mag zeker, maar daarvoor 1,5 miljoen subsidies wegtrekken uit het arme cultuurbudget om toerisme te sponsoren, dat toch niet. Toerisme Vlaanderen is veel rijker dan Cultuur. Zij moeten dat betalen. De overdracht van ex-personeelsleden van der provincies is een drogreden. Dat is verschuiving, geen extra-kost. Zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Het is gepruts in het kwadraat.

Straks wordt deze subsidielijn overwoekerd door projecten die subsidies rateren via het Kunstendecreet of het Cultureel Erfgoed, subsidies die voor werkingen van nationaal belang zijn, meer dan bovenlokaal dus. Bekijk maar even de kranten om te lezen welke gebuisde kunstenwerkingen hier zullen aanvragen… En het budget verder leegzuigen. Dat kan niet de bedoeling zijn. Daarenboven worden op die manier veel van de echt bovenlokale projecten onmogelijk gemaakt, zeker deze uit de amateurkunsten. ZIj zijn de echte pineut van dit slechte beleid.
Oh ja, het is deels de schuld van de vorige regering. Maar bestond die dan niet uit dezelfde partijen?

Wat een rommeltje toch. En zeggen dat Jan Jambon nog enkele jaren wil wachten om dit gerommel te remediëren. Waar wacht het Vlaams parlement op? Aan de slag waarde ex-collega’s. Je hoeft niet te wachten op de minister, het parlement stemt toch de decreten? Maak eens duidelijke keuzes waar dit schamele budget wel een niet voor kan worden ingezet.

Lees hier de parlementaire bespreking. 

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Klungelig cultuurbeleid, een nieuw voorbeeld

Een wens voor 2020

Ingediend op januari 4th, 2020 door bartcaron

Bied weerstand
Bied weerstand tegen onrechtvaardigheid, discriminatie en onderdrukking
Bied weerstand tegen egoïsme en onverdraagzaamheid
Maak werk van een wereld waar je van droomt
Begin met jezelf en je omgeving
Dan geniet je van het leven

En van deze jazz-standard van Brad Mehldau. Let op de mooie baslijn.

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Een wens voor 2020

Muziekcafé – Bart Caron en vrienden

Ingediend op januari 4th, 2020 door bartcaron

Muziek maken met vrienden. Dat is wat Bart Caron van plan is op donderdag 23 januari (om 20.00 u) in het Ontmoetingscentrum Marke. Bart Caron is al jaren vaste contrabassist bij Willem Vermandere, maar door velen meer bekend als ex-cultuurfunctionaris (in Marke) en als politicus, die vooral voor kunst en cultuur opkomt.

Bart speelt contrabas. Hij wil bij deze gelegenheid het prachtige geluid van de contrabas centraal stellen. Alhoewel. Het is zelden een solo-instrument, maar geeft fond aan de muziek en is daarom in alle genres onmisbaar.

Hij is met vrienden aan repeteren om de muziek te brengen waar hij van houdt. Ze brengen een plejade van muziekgenres: jazz, folk en een streepje klassieke muziek . In verschillende bezettingen. En met nu en dan een woordje over hoe inspirerend en mooi muziek wel kan zijn.

Met Geert Verlinde (piano) en Freddy Desmedt (fluit, sax…) speelt Bart instrumentale jazz van o.a. Brad Mehldau en Herbie Hancock. Griet Deschamps zingt met het trio nummers als Cry Me A River en My Funny Valentine.

Stef Vande Meulebroucke komt nummers van Tom Waits zingen. Bart begeleidt hem, Stef speelt daarbij ook piano. Verwacht songs als Waltzing Mathilda, Ice Cream Man en een Nederlandse vertaling van Pictures In A Frame..

Griet, Bart, Matthias Depoorter en zoon Arne Caron brengen enkele songs uit het folkrepertoire. Verheug je alvast op Mr. Bojangles, Across the Great Divide, Jolene…

Met Arne gaat Bart ook in duo spelen, twee bassen samen: contrabas en basgitaar.

Laat je onderdompelen in een gevarieerd klankenpalet, met de contrabas in het midden, en veel melancholie in de lucht.

Donderdag 23 januari 2020 om 20:00 uur. De toegang is gratis.
Ontmoetingscentrum Marke, Hellestraat 6, 8510 Marke

Ingediend onder geen categorie Reacties uitgeschakeld voor Muziekcafé – Bart Caron en vrienden

boek

Klik hier om het boek te downloaden


'Vanop de Frontlijn, Reflecties op het Vlaamse Cultuurbeleid' - Bart Caron en Guy Redig, Uitgeverij Vrijdag, april 2019




Bart Caron met contrabas (foto: Viviane Decock)

 

Nieuws

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.