bartcaron.be

Advies voor een democratisch en pluralistisch cultuurbeleid

Ingediend op oktober 14th, 2019 door bartcaron

Beste minister van Cultuur,
Waarde Minister-President,

Zonder enige twijfel ondergaat u in de komende periode een lawine aan brieven boordevol verwachtingen. Vaak heel legitiem. Zeker de cultuursector torst zware zorgen. Ook daarom overweegt u wellicht om ons, scherpslijpers van cultuurbeleid, hieromtrent om advies te vragen. Daarop hebben we niet gewacht, ons voluntarisme genereerde volgende adviezen. Samen maken we immers een beter Vlaanderen.

Vooreerst felicitaties met uw aanstelling als minister met de belangrijkste Vlaamse bevoegdheid. We bedoelen daarmee voor de goede orde ‘cultuur’. Dat deze bevoegdheid meteen naar de gewichtigste ministerpost van Vlaanderen gaat, bewijst dat ook u heeft begrepen wat er op het spel staat.

Waar Marx de economie als onderbouw van de samenleving definieerde, vinden u en wij dat deze eer cultuur toekomt. Toch de absolute basis van onze Vlaamse gemeenschap, bakermat van canons en cultuurkanonnen, gesierd met een juist en voluptueus wapperende leeuwenvlag. Is cultuur niet het grote vat van zingeving, waaruit burgers slurpen om zichzelf en hun samenleving zin te geven. Heel vergelijkbaar met uw vakgebied, de politiek, toch een ernstige zaak die waarde, betekenis en samenleven vormgeeft. Smeden cultuur en politiek hier geen schoon huwelijk?

Laat ons van in het begin duidelijk zijn. In België, dus ook Vlaanderen, bepaalt een wet wat cultuur is. Het gaat over de begrenzing van de terreinen waarop u mag werken, verkaveld in onder andere de kunsten, het sociaal-cultureel werk, de bibliotheken, de luister van de taal, de media… We vermoedden al dat dat laatste wel uit uw portefeuille zou vallen. De sappige economische belangen prevaleren vaak. Daar stappen u en wij niet in mee.

Voor ons kan cultuurbeleid, inclusief media, niet anders dan ideologisch zijn. Dus gebaseerd op een enigszins samenhangend kader van waarden en normen. Ook al zijn we het niet zo eens met uw ideologie, we waarderen het wel dat u die expliciet te kennen geeft. Daar kunnen we ons tenminste tegenover verhouden. We zijn overtuigd dat u als politiek ambachtsmens in staat bent om uw beleid te bouwen op wat u ethisch, moreel en politiek belangrijk vindt. In tegenstelling tot sommige van uw voorgangers, die toch liever de neutrale houding van manager en beheerder veinsden. Of ze re(a)geerden als een lauwe rentmeesteres, zonder enige overtuiging.

Deze opening naar ideologie en politiek grijpen we graag aan om u twee principes te adviseren. Voor ons kan een ‘goed en schoon’ cultuurbeleid niet anders dan democratisch en pluralistisch zijn. We beseffen de holle echo’s die deze begrippen vergezellen. Vandaar onze verdere concretisering en vooral de ‘actieve’ invulling ervan. (meer…)


Vaarwel Roland Hurtecant, monsieur Mont Ventoux

Ingediend op juli 3rd, 2019 door bartcaron

Op 1 juli overleed Roland Hurtecant. Jaren reed ik zelf mee met ‘zijn’ fietstocht Brugge – Mont Ventoux. Ik schreef er een verslag van waarvan een stuk later verscheen in het boek De Kale Berg van Lex Reurings. Je kan het hier in pdf lezen. Of hieronder gewoon doorlezen. Ter ere van die buitengewone Roland.

‘… Pour leur courage et leur volonté de vaincre’
‘… voor hun moed en volharding.’
(Opschrift op het monument Brugge-Mont Ventoux)

Op de helling net voorbij de Col des Tempêtes verheft zich het monument Brugge-Mont Ventoux. De fietser die op dat moment in de beklimming nog oog heeft voor zijn omgeving, kan het niet over het hoofd zien. En als zijn hersenen nog een beetje functioneren, zal hij begrijpen dat het gedenkteken ook voor hem bedoeld is – met dank aan de bestuurders van het departement Vaucluse, die van de gemeente Bedoin en aan de mensen van PPC Brugge.

In 1973 valt in de Brugse pers te lezen, dat op 21 juli van dat jaar 34 renners de riempjes zullen aantrekken om naar de Mont Ventoux te fietsen. Het wordt een zevendaagse trip van 1500 kilometer voor sportieve cyclotoeristen. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Vaarwel Roland Hurtecant, monsieur Mont Ventoux

Ik verlaat het politiek theater

Ingediend op mei 27th, 2019 door bartcaron

Dat had ik zo gepland. Ik ben tevreden met wat ik heb kunnen bereiken. Ik heb geprobeerd mijn steentje bij te dragen, vooral op het vlak van cultuur, media, erfgoed maar ook in de landbouw en het dierenwelzijn. Ik durf zeggen dat ik meer dan een steen in de rivier heb verlegd. In de meerderheid en de oppositie. Constructief én kritisch. Ik wens mijn opvolgers alle succes toe, en vooral veel courage.
 
Immers, de ruk naar (extreem-)rechts komt zwaar aan. Er komen onzekere, harde en onverdraagzame tijden aan voor de mensen. Nochtans heeft bijna de helft van de Vlamingen daarvoor gestemd. Ik kan maar hopen dat ze er niet zelf het slachtoffer van worden. De bange blanke man heeft zich laten verleiden door een simplistisch vijandbeeld. Of is het een foertstem tegen de uittredende regeringen? Dan waren er toch betere opties.
 
Mijn partij heeft zich kranig verweerd, is gegroeid, maar niet zoveel als verwacht. De prijs voor een eerlijk en moedig programma? Een te moeilijk discours?
 
De gele hesjes zijn duidelijk met veel meer dan zij die op straat zijn gekomen.
Ingediend onder mijn gedacht 1 reactie

Het mestbeleid kan enkel slagen als de fraude wordt aangepakt

Ingediend op mei 21st, 2019 door bartcaron

Vijfentwintig jaar na de start van het mestbeleid blijft Vlaanderen één van de meest vervuilde regio’s in Europa. Ook het vijfde Mestactieplan heeft in zowat alle opzichten gefaald. De stijging van het aantal rode meetpunten is groot, tot 38% van het aantal meetpunten, terwijl het Europese doel 5% bedroeg. In 2019 bedroegen die in de afstroomgebieden van de Leie zelfs 70% en de IJzer 66%. De uitdaging is een zesde actieplan te maken dat een ernstige kentering teweegbrengt. Maar hoe realistisch is dat? Opmerkelijk is ook dat de handhaving problematisch is. Het personeelsbestand van de Mestbank is met 20% gekrompen.

Nu ligt het zesde Mestactieplan voor in het Vlaams parlement. Het bevat kleine stappen om de waterkwaliteit te verbeteren, maar die zijn ruim onvoldoende om de doelen te halen. Zeker omdat er veel achterpoorten zijn, maar nog meer omdat er sprake is van ernstige fraude.

Ik deed via de media een oproep om misbruiken en fraude te melden Dat leverde veel respons op. Echter, zowat alle bronnen willen anoniem blijven. Het toont dit aan dat er in het ‘mest’netwerk een omerta heerst, dat bekende fraudemechanismen verzwegen worden om te ontsnappen aan sancties.
Een maand geleden bleek, tijdens een bespreking in de commissie Leefmilieu, dat er zeker een aantal ‘zwarte’ transporten zijn van mest. Dat bevestigde zelfs de minister. Er wordt geknoeid met het controlesysteem voor transport van mest, namelijk de AGR-GPS. Die wordt regelmatig afgezet, alsof de vrachtwagen dus stilstaat. Zeer opvallend is de sterke toename van export van mest vanuit Nederland naar België. In vijf jaar verviervoudigde de export (2013 tot 2018). Wellicht is dit het gevolg van de frauduleuze praktijken als in Nederland, die werden geëxporteerd naar Vlaanderen. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het mestbeleid kan enkel slagen als de fraude wordt aangepakt

Is cultuurbeleid iets voor B-politici?

Ingediend op mei 2nd, 2019 door bartcaron

Wekelijks tot aan de verkiezingen bloggen Staf Pelckmans en ikzelf over cultuur in de samenleving.
Hoe belangrijk is Cultuur in het Vlaamse beleid? We hebben toch al een ‘cultuur’-minister. Dat mag een troost zijn. Een schrale. Immers, in financieel opzicht is cultuur een uiterst marginaal beleidsdomein. Cultuur is vertegenwoordigt slechts 1,12% van de totale Vlaamse begroting. Deze laatste klokt in 2019 af op haar hoogste bedrag ooit, nl. 46,3 miljard euro.

Dat onderwijs en welzijn veel kosten, is logisch en begrijpelijk. Maar cultuur is toch maar het ondergeschoven kind. Die 1,12% voor cultuur is aan de magere kant. Het komt neer op zo’n 517,7 miljoen euro. Daarmee worden in Vlaanderen honderden organisaties ondersteund in verschillende sectoren: in de kunsten, het sociaal-cultureel werk en het cultureel erfgoed. Daar zijn spraakmakende huizen bij zoals NTGent, of het KMSKA, of de AB, het SMAK enz., maar ook tal van organisaties als Femma, Davidsfonds, Vormingplus, VLAMO of Koor en Stem, vele musea en archieven, veel jonge artiesten, enz. De effecten zijn groot. De inbreng van de overheid is beperkt. Veruit de meeste organisaties verwerven overigens op basis van die subsidies ook veel eigen middelen. Elke euro van de overheid mobiliseert minstens evenveel geld uit de samenleving. Het is trouwens een arbeidsintensieve sector, met matige lonen, en veel onzekerheid.

Helaas, tijdens de voorbije legislatuur werd er door de Vlaamse regering dan nog eens stevig bespaard op dat beperkte budget. Cultuur leverde het meeste in van alle beleidsdomeinen. Zonde.

Het (on)belang van cultuur blijkt ook het feit dat Sven Gatz in de rangorde de laatste minister is. De Open VLD kwam pas in de coalitie toen ze als partij nodig bleken om een federale regering te vormen. De partij eiste meteen ook twee ministerposten op in de Vlaamse regering. Dat gebeurde pas nadat het Vlaamse regeerakkoord al was onderhandeld. Kortom, minister Gatz en zijn partij hadden nul komma nul inbreng in het cultuurprogramma. De kaarten waren al verdeeld, de opties genomen, de budgetten vastgelegd. Gevolg? Financiële ademruimte voor cultuur heeft hij niet kunnen waarmaken.

Kijk ook even naar de cultuurcommissie van het Vlaams parlement. Fijne mensen, oprecht geïnteresseerd in kunst en cultuur, maar niet meteen de toppers van hun partij. Cultuurpolitiek is vandaag de B-ploeg van de politiek. De A-ploeg houdt zich bezig met economie, werk, onderwijs, welzijn… (meer…)

Ingediend onder geen categorie, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Is cultuurbeleid iets voor B-politici?

Over rails, dwarsbalken en sporen

Ingediend op april 25th, 2019 door bartcaron

Bart Caron en Staf Pelckmans delen twee passies: een passie voor politiek en een passie voor kunst en cultuur. Wekelijks tot aan de verkiezingen (en wie weet daarna nog) bloggen ze over het belang van cultuur in de samenleving. Deze week is het woord aan Staf. Over cultuur als verbindende factor en bruggenbouwer.

In een maatschappij, die economische belangen zo centraal stelt dat het menselijke – en meer nog het sociale – dreigt verloren te gaan, zoeken mensen naar nieuwe vormen van verbinding en zingeving. Cultuur bouwt bruggen zodat mensen elkaar in alle openheid kunnen ontmoeten. Groen meent dat we hiermee misschien niet de wereld kunnen redden maar wel versterken! Kunst inspireert, confronteert, relativeert, ontroert, daagt uit en geeft hoop! Verbeeldingskracht is onmisbaar om het bekende te bevragen en ons nieuwe werelden te tonen.
Kunsten en cultuuruitingen bestaan bij de gratie van haar makers en bedenkers. Daarom wil Groen met cultuur (en dus ook de kunsten) voluit inzetten als een toegevoegde waarde ‘an sich’ : als wezenlijk maatschappelijk bindmiddel. Op een open en tolerante houding waarin iedereen zich kan ontplooien, op een culturele kruisbestuiving die leidt tot nieuwe inspiratie en creatie.
En neen, cultuur functioneert niet in een vacuüm, maar is een wezenlijk deel van een landschap en dus van een ecosysteem. Meer zelfs, ze spoort als een locomotief door onze Vlaamse en internationale velden. Ze gaat hierbij niet alleen op zoek naar de schoonheid maar ook – en zeer bewust – naar de helaasheid der dingen. De vijf V’s: vergrijzing (steeds ouder), verdunning (steeds meer alleenstaanden), vergroening (steeds jonger) en – vooral ook – verarming (steeds armer) en verkleuring (steeds diverser qua herkomst), plus de interacties daartussen.
De volgende Vlaamse regering moet veel slimmer de krachten van haar cultuurbeleid inzetten! Transversaal zowel in haar onderwijs-, welzijns- en diversiteitsbeleid als in haar strijd tegen kansarmoede en voor haar klimaatambities! En alstublieft niet alleen symbolisch en voor de schone schijn maar ook daadwerkelijk met aan budgetten gekoppelde acties. In ‘realtime’ en een gezamenlijk geloof in de bijzondere krachten ervan. Immers: geen reis zonder trein, geen trein zonder rails, geen sporen zonder dwarsverbindingen!

Staf Pelckmans, 24 april 2019

Ingediend onder bart schrijft, geen categorie, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Over rails, dwarsbalken en sporen

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

Ingediend op januari 13th, 2019 door bartcaron

Vlaams parlementslid Bart Caron zal bij de verkiezingen van 26 mei geen lijsttrekker zijn voor Groen en stopt nadien met de actieve politiek. “Ik word er 64, ben al 15 jaar parlementslid en ben meer dan 20 jaar bezig met politiek. Het is tijd om de fakkel door te geven”, zegt Caron aan Belga. 

Caron begon zijn politieke carrière in 1999 op de kabinetten van toenmalig minister van Cultuur Bert Anciaux en van diens opvolger Paul Van Grembergen, eerst als raadgever en nadien als kabinetschef. In 2004 kwam Caron zelf op voor de Vlaamse sp.a-Spirit-lijst in West-Vlaanderen. Als opvolger van Renaat Landuyt, die federaal minister werd, belandde Caron toen in het Vlaamse halfrond. Na de verbrokkeling van Spirit in 2008 koos Caron uiteindelijk (in 2009) voor Groen. Sinds 2009 zetelt Caron voor de Vlaamse groenen in het Vlaams Parlement.

Rode draad doorheen de politieke carrière van Caron is zijn liefde voor cultuur. Zo was hij voor zijn politieke carrière al cultuurfunctionaris in Marke, werkte hij een tijd op de cultuurdienst van Kortrijk en was hij eerst informateur en later coördinator van ‘Brugge 2002’, het project rond Brugge als culturele hoofdstad van Europa.

“Ik heb veel heimwee naar die culturele praktijk”, zegt Caron. Hij wil zich opnieuw meer met die culturele praktijk gaan bezighouden. Daarom betekent 26 mei het politieke eindpunt van Caron. Hij wil de lijst nog wel duwen, maar ambieert geen nieuw mandaat. “Het is een bewuste keuze. Ik heb in de Wetstraat veel dingen mee kunnen realiseren op het vlak van cultuur. Maar ik ben van 1955 en zit al 15 jaar in het parlement. Sommige discussies komen voor de derde of vierde keer terug. Ik kom uit de culturele praktijk en mis dat wel.” Caron werkt nog aan een boek over het cultuurbeleid, dat eind februari moet verschijnen.

Wie in de plaats van Caron de Vlaamse Groen-lijst in West-Vlaanderen zal trekken, is nog niet beslist. Caron zelf spreekt zich daar ook niet over uit. Dat interne keuzeproces loopt nog. Wel hoopt Caron dat er in het parlement voor zijn partij een “waardige opvolger op het vlak van cultuur komt”. “Dat beleidsdomein wordt vanuit Vlaanderen te vaak stiefmoederlijk behandeld. De aandacht vanuit het beleid is vaak ontgoochelend”, aldus Caron.

Bart Caron is getrouwd en heeft vijf kinderen. Hij treedt in zijn vrije tijd ook op als contrabassist.

Groen-voorzitster Meyrem Almaci bedankt Caron “voor zijn jarenlange inzet voor Groen, maar vooral voor zijn passie en gedrevenheid in het parlement en voor de samenleving op vlak van cultuur en gezonde voeding”. Almaci: “Bart Caron is een parlementslid dat een grote erfenis nalaat. Over partijgrenzen heen is hij er in geslaagd om het cultuurdecreet te realiseren, en heeft zo mee de cultuurwereld uitgetekend zoals we die vandaag kennen”.

Volgens Almaci maakt Caron ruimte voor een jongere generatie “die staat te popelen om in zijn voetsporen te treden”. “Het zijn grote voetsporen die Bart Caron achterlaat om in te vullen. Bart zal de nieuwe lichting mee ondersteunen door de lijst te duwen”, besluit Almaci.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht, nieuws Reacties uitgeschakeld voor Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

Liefste nieuwjaarsgenoot,

Ingediend op januari 2nd, 2019 door bartcaron

Ik had er altijd een hekel aan, aan het voordragen van mijn nieuwjaarsbrief. Toch wil ik dat jullie mijn brief lezen. Echter, mijn retorisch talent is beperkt en mijn dictie krakkemikkig. Ik vermijd derhalve publieke optredens.

Mocht een nieuwjaarsbrief echter op muziek mogen staan, en uiteraard woordloos zijn, dan zou ik die kunnen voorspelen op mijn contrabas. Dan krijg je een alleen een impressie van mijn wensen, een gevoelsmatige indruk, met gedachten die naargelang je stemming in verschillende richtingen kunnen uitwaaieren. Een romantische melodie, in la mineur, zoetgevooisd, vergevingsgezind, vol mooie intenties. Of eerder kregelig of zelfs boos op alles wat in de wereld rondom ons gebeurt, in mi groot dan, bluesy, als een aanklacht tegen zoveel onrecht in de wereld?

Ik kies voor mi groot. De bluestoonaard bij uitstek. Die waarin zwarte muzikanten in Amerika hun lot bezingen. Met een door merg en been snijdende slidegitaar, een snerpende trompet en een schurende stem uiten ze hun gevoelens, ergens in het midden tussen aanklacht en lotsverbondenheid. Overgoten met een melancholische saus.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dromen van een beter leven maar weten dat het quasi onbereikbaar is. Omdat de samenleving dat niet toelaat, niet mogelijk maakt, niet echt wil. In zo’n samenleving leven we vandaag. De meest ontwikkelde samenleving ooit in des mensen geschiedenis, met ronkende verdragen over gelijkheid, vrijheid, mensenrechten en dies meer. Verankerd door internationale instanties met naam en faam. De rijkste samenleving ooit, maar er nog steeds één die er niet in slaagt iedereen daar volop te laten aan deelnemen. Waar armoede ook in het rijke Vlaanderen meer dan 10 procent van de bevolking in een ijzeren greep houdt. Outcasts. “some are born to win, and some born to lose, and sing them poor boy blues.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dat zijn ook de dromen van mensen uit het zuiden en het oosten die naar ons toe komen. Gejaagd door oorlogen, klimaatverandering, ongelijke verdeling van welvaart… Zij zijn de nieuwe zwarte schapen, de asiel zoekende immigranten. Op zoek naar een beter leven, of gedwongen weggejaagd uit zijn homeland. Of gelokt door wilde verhalen over de overlopende welvaart in het beloofde land, soms beduveld door mensensmokkelaars. In onze samenleving die pijlsnel verandert en verkleurt, en waar verbanden en symbolen onder druk staan, staat niemand te wachten om ‘hun’ droom van een beter leven in te willigen. Ze botsen op bange blanke mannen en vrouwen, die de welvaart liever voor henzelf houden, die solidariteit beperken tot ‘onder ons’.

Dus speel ik blues, in mi groot, de chagrijnige toonladder, die van verzet en kwaadheid. In de blues althans. Zoals Bessie Smith:
Mister Rich Man, Rich Man
Open up your heart and mind
Give the poor man a chance
Help stop these hard, hard time

We missen blueszangers.

Uw gutmensch
Naïeveling? Nee, uit overtuiging dat het beter kan en moet worden voor iedereen.

Bart Caron

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Liefste nieuwjaarsgenoot,

Twintig jaar Vlaams cultuurbudget: hoger of lager?

Ingediend op februari 4th, 2018 door bartcaron

Er doen veel verhalen de ronde over de evolutie van het cultuurbudget. Gaat het na de stevige besparingen nu opnieuw omhoog? Welke cultuurminister was de grootste investeerder of de strengste (be)spaarder? En welke deelsector heeft daar het meest bij gewonnen of verloren? Een fijnmazige analyse van de begrotingscijfers sinds 2000 belooft in 2018 een hoopgevend herstel, maar nog niet tot het niveau van 2009.

Dit artikel brengt het cultuurbudget in kaart van 1999 tot vandaag, op basis van de laatste begrotingen van de betreffende jaren – dus na de laatste begrotingsaanpassing die het Vlaams parlement telkens heeft goedgekeurd. Die evolutieschets gebeurt niet alleen in absolute, maar ook in relatieve cijfers. De budgetten van de voorbije jaren werden, om een correcte vergelijking mogelijk te maken, geüpdatet aan de hand van de gezondheidsindex. Wat leren die cijfers?

Dalend aandeel Cultuur in de Vlaamse begroting

De totale Vlaamse begroting klokt in het jaar 2018 af op haar hoogste bedrag ooit, nl. 44,5 miljard euro. Het onderdeel Cultuur krijgt daarvan 524 miljoen euro, of (amper) 1,18%. (…)

lees het hele artikel hier (13 pagina’s)
of klik hier om het artikel in een betere opmaak te lezen in rekto:verso.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Twintig jaar Vlaams cultuurbudget: hoger of lager?

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Ingediend op oktober 31st, 2017 door bartcaron

Als het van ons (Groen) afhangt, dan kan er enkel nog op andermans grond gejaagd worden mits uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de eigenaar. Ik diende daartoe een simpel voorstel van decreet in (volledige tekst hier).

Op vandaag is het zo dat jagers of groepen jagers aaneensluitende gebieden van 40 ha moeten aanduiden waarop zij het jachtrecht hebben, het zogenaamd jachtplan. Dat jachtrecht hangt samen met het eigendomsrecht van de percelen, maar is ook overdraagbaar, bijvoorbeeld via een historische mondelinge overeenkomst. In het versnipperde Vlaanderen anno 2017 blijkt een dergelijke, haast middeleeuwse regeling niet langer werkbaar.

Toen de goedgekeurde Vlaamse jachtplannen in juli online werden gezet, bleken er veel anomalieën in te zitten. Veel jachtplannen gaan nog uit van een ongerept platteland en houden geen rekening met de ontwikkeling van bedrijventerreinen of verkavelingen. En zo zagen niet enkel veel plattelandsbewoners hun tuin ingekleurd als jachtgebied, maar bleken ook bedrijven, scholen, sportterreinen, begraafplaatsen,… opgenomen in een jachtplan.

Een eigenaar kan zijn perceel laten schrappen uit een jachtplan, maar moet dan wel zelf een administratieve procedure opstarten bij de arrondissementscommissaris. Die absurde omgekeerde bewijslast willen wij nu de wereld uit.

Je kan heel boeiende ethische discussie voeren over de jacht, maar daar gaat dit voorstel heel bewust niet over. Wij willen gewoon rechtszekerheid creëren voor zowel de landeigenaar als de jager. Daarbij is het niet meer dan normaal dat een zakelijke transactie, zoals het doorgeven van het jachtrecht, schriftelijk geregeld wordt.

Ik ben er van overtuigd dat de nieuwe regeling ook in het belang van de jagers is. Recent werd nog een jagers veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf omdat hij een perceel ten onrechte had ingekleurd. Schriftelijke overeenkomsten moeten fouten uit onwetendheid vermijden. Daarom leggen we ook extra verantwoordelijkheden bij de eigenaars die hun jachtrecht doorgeven. Bij verkoop van het perceel zullen zij nu duidelijk moeten communiceren naar de jager, zodat er een overeenkomst kan afgesloten worden met de nieuwe eigenaar.


boek

Klik hier om het boek te downloaden


'Vanop de Frontlijn, Reflecties op het Vlaamse Cultuurbeleid' - Bart Caron en Guy Redig, Uitgeverij Vrijdag, april 2019




Bart Caron met contrabas (foto: Viviane Decock)

 

Nieuws

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.