bartcaron.be

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

Ingediend op januari 13th, 2019 door bartcaron

Vlaams parlementslid Bart Caron zal bij de verkiezingen van 26 mei geen lijsttrekker zijn voor Groen en stopt nadien met de actieve politiek. “Ik word er 64, ben al 15 jaar parlementslid en ben meer dan 20 jaar bezig met politiek. Het is tijd om de fakkel door te geven”, zegt Caron aan Belga. 

Caron begon zijn politieke carrière in 1999 op de kabinetten van toenmalig minister van Cultuur Bert Anciaux en van diens opvolger Paul Van Grembergen, eerst als raadgever en nadien als kabinetschef. In 2004 kwam Caron zelf op voor de Vlaamse sp.a-Spirit-lijst in West-Vlaanderen. Als opvolger van Renaat Landuyt, die federaal minister werd, belandde Caron toen in het Vlaamse halfrond. Na de verbrokkeling van Spirit in 2008 koos Caron uiteindelijk (in 2009) voor Groen. Sinds 2009 zetelt Caron voor de Vlaamse groenen in het Vlaams Parlement.

Rode draad doorheen de politieke carrière van Caron is zijn liefde voor cultuur. Zo was hij voor zijn politieke carrière al cultuurfunctionaris in Marke, werkte hij een tijd op de cultuurdienst van Kortrijk en was hij eerst informateur en later coördinator van ‘Brugge 2002’, het project rond Brugge als culturele hoofdstad van Europa.

“Ik heb veel heimwee naar die culturele praktijk”, zegt Caron. Hij wil zich opnieuw meer met die culturele praktijk gaan bezighouden. Daarom betekent 26 mei het politieke eindpunt van Caron. Hij wil de lijst nog wel duwen, maar ambieert geen nieuw mandaat. “Het is een bewuste keuze. Ik heb in de Wetstraat veel dingen mee kunnen realiseren op het vlak van cultuur. Maar ik ben van 1955 en zit al 15 jaar in het parlement. Sommige discussies komen voor de derde of vierde keer terug. Ik kom uit de culturele praktijk en mis dat wel.” Caron werkt nog aan een boek over het cultuurbeleid, dat eind februari moet verschijnen.

Wie in de plaats van Caron de Vlaamse Groen-lijst in West-Vlaanderen zal trekken, is nog niet beslist. Caron zelf spreekt zich daar ook niet over uit. Dat interne keuzeproces loopt nog. Wel hoopt Caron dat er in het parlement voor zijn partij een “waardige opvolger op het vlak van cultuur komt”. “Dat beleidsdomein wordt vanuit Vlaanderen te vaak stiefmoederlijk behandeld. De aandacht vanuit het beleid is vaak ontgoochelend”, aldus Caron.

Bart Caron is getrouwd en heeft vijf kinderen. Hij treedt in zijn vrije tijd ook op als contrabassist.

Groen-voorzitster Meyrem Almaci bedankt Caron “voor zijn jarenlange inzet voor Groen, maar vooral voor zijn passie en gedrevenheid in het parlement en voor de samenleving op vlak van cultuur en gezonde voeding”. Almaci: “Bart Caron is een parlementslid dat een grote erfenis nalaat. Over partijgrenzen heen is hij er in geslaagd om het cultuurdecreet te realiseren, en heeft zo mee de cultuurwereld uitgetekend zoals we die vandaag kennen”.

Volgens Almaci maakt Caron ruimte voor een jongere generatie “die staat te popelen om in zijn voetsporen te treden”. “Het zijn grote voetsporen die Bart Caron achterlaat om in te vullen. Bart zal de nieuwe lichting mee ondersteunen door de lijst te duwen”, besluit Almaci.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht, nieuws Reacties uitgeschakeld voor Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

Liefste nieuwjaarsgenoot,

Ingediend op januari 2nd, 2019 door bartcaron

Ik had er altijd een hekel aan, aan het voordragen van mijn nieuwjaarsbrief. Toch wil ik dat jullie mijn brief lezen. Echter, mijn retorisch talent is beperkt en mijn dictie krakkemikkig. Ik vermijd derhalve publieke optredens.

Mocht een nieuwjaarsbrief echter op muziek mogen staan, en uiteraard woordloos zijn, dan zou ik die kunnen voorspelen op mijn contrabas. Dan krijg je een alleen een impressie van mijn wensen, een gevoelsmatige indruk, met gedachten die naargelang je stemming in verschillende richtingen kunnen uitwaaieren. Een romantische melodie, in la mineur, zoetgevooisd, vergevingsgezind, vol mooie intenties. Of eerder kregelig of zelfs boos op alles wat in de wereld rondom ons gebeurt, in mi groot dan, bluesy, als een aanklacht tegen zoveel onrecht in de wereld?

Ik kies voor mi groot. De bluestoonaard bij uitstek. Die waarin zwarte muzikanten in Amerika hun lot bezingen. Met een door merg en been snijdende slidegitaar, een snerpende trompet en een schurende stem uiten ze hun gevoelens, ergens in het midden tussen aanklacht en lotsverbondenheid. Overgoten met een melancholische saus.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dromen van een beter leven maar weten dat het quasi onbereikbaar is. Omdat de samenleving dat niet toelaat, niet mogelijk maakt, niet echt wil. In zo’n samenleving leven we vandaag. De meest ontwikkelde samenleving ooit in des mensen geschiedenis, met ronkende verdragen over gelijkheid, vrijheid, mensenrechten en dies meer. Verankerd door internationale instanties met naam en faam. De rijkste samenleving ooit, maar er nog steeds één die er niet in slaagt iedereen daar volop te laten aan deelnemen. Waar armoede ook in het rijke Vlaanderen meer dan 10 procent van de bevolking in een ijzeren greep houdt. Outcasts. “some are born to win, and some born to lose, and sing them poor boy blues.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dat zijn ook de dromen van mensen uit het zuiden en het oosten die naar ons toe komen. Gejaagd door oorlogen, klimaatverandering, ongelijke verdeling van welvaart… Zij zijn de nieuwe zwarte schapen, de asiel zoekende immigranten. Op zoek naar een beter leven, of gedwongen weggejaagd uit zijn homeland. Of gelokt door wilde verhalen over de overlopende welvaart in het beloofde land, soms beduveld door mensensmokkelaars. In onze samenleving die pijlsnel verandert en verkleurt, en waar verbanden en symbolen onder druk staan, staat niemand te wachten om ‘hun’ droom van een beter leven in te willigen. Ze botsen op bange blanke mannen en vrouwen, die de welvaart liever voor henzelf houden, die solidariteit beperken tot ‘onder ons’.

Dus speel ik blues, in mi groot, de chagrijnige toonladder, die van verzet en kwaadheid. In de blues althans. Zoals Bessie Smith:
Mister Rich Man, Rich Man
Open up your heart and mind
Give the poor man a chance
Help stop these hard, hard time

We missen blueszangers.

Uw gutmensch
Naïeveling? Nee, uit overtuiging dat het beter kan en moet worden voor iedereen.

Bart Caron

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Liefste nieuwjaarsgenoot,

Twintig jaar Vlaams cultuurbudget: hoger of lager?

Ingediend op februari 4th, 2018 door bartcaron

Er doen veel verhalen de ronde over de evolutie van het cultuurbudget. Gaat het na de stevige besparingen nu opnieuw omhoog? Welke cultuurminister was de grootste investeerder of de strengste (be)spaarder? En welke deelsector heeft daar het meest bij gewonnen of verloren? Een fijnmazige analyse van de begrotingscijfers sinds 2000 belooft in 2018 een hoopgevend herstel, maar nog niet tot het niveau van 2009.

Dit artikel brengt het cultuurbudget in kaart van 1999 tot vandaag, op basis van de laatste begrotingen van de betreffende jaren – dus na de laatste begrotingsaanpassing die het Vlaams parlement telkens heeft goedgekeurd. Die evolutieschets gebeurt niet alleen in absolute, maar ook in relatieve cijfers. De budgetten van de voorbije jaren werden, om een correcte vergelijking mogelijk te maken, geüpdatet aan de hand van de gezondheidsindex. Wat leren die cijfers?

Dalend aandeel Cultuur in de Vlaamse begroting

De totale Vlaamse begroting klokt in het jaar 2018 af op haar hoogste bedrag ooit, nl. 44,5 miljard euro. Het onderdeel Cultuur krijgt daarvan 524 miljoen euro, of (amper) 1,18%. (…)

lees het hele artikel hier (13 pagina’s)
of klik hier om het artikel in een betere opmaak te lezen in rekto:verso.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Twintig jaar Vlaams cultuurbudget: hoger of lager?

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Ingediend op oktober 31st, 2017 door bartcaron

Als het van ons (Groen) afhangt, dan kan er enkel nog op andermans grond gejaagd worden mits uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de eigenaar. Ik diende daartoe een simpel voorstel van decreet in (volledige tekst hier).

Op vandaag is het zo dat jagers of groepen jagers aaneensluitende gebieden van 40 ha moeten aanduiden waarop zij het jachtrecht hebben, het zogenaamd jachtplan. Dat jachtrecht hangt samen met het eigendomsrecht van de percelen, maar is ook overdraagbaar, bijvoorbeeld via een historische mondelinge overeenkomst. In het versnipperde Vlaanderen anno 2017 blijkt een dergelijke, haast middeleeuwse regeling niet langer werkbaar.

Toen de goedgekeurde Vlaamse jachtplannen in juli online werden gezet, bleken er veel anomalieën in te zitten. Veel jachtplannen gaan nog uit van een ongerept platteland en houden geen rekening met de ontwikkeling van bedrijventerreinen of verkavelingen. En zo zagen niet enkel veel plattelandsbewoners hun tuin ingekleurd als jachtgebied, maar bleken ook bedrijven, scholen, sportterreinen, begraafplaatsen,… opgenomen in een jachtplan.

Een eigenaar kan zijn perceel laten schrappen uit een jachtplan, maar moet dan wel zelf een administratieve procedure opstarten bij de arrondissementscommissaris. Die absurde omgekeerde bewijslast willen wij nu de wereld uit.

Je kan heel boeiende ethische discussie voeren over de jacht, maar daar gaat dit voorstel heel bewust niet over. Wij willen gewoon rechtszekerheid creëren voor zowel de landeigenaar als de jager. Daarbij is het niet meer dan normaal dat een zakelijke transactie, zoals het doorgeven van het jachtrecht, schriftelijk geregeld wordt.

Ik ben er van overtuigd dat de nieuwe regeling ook in het belang van de jagers is. Recent werd nog een jagers veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf omdat hij een perceel ten onrechte had ingekleurd. Schriftelijke overeenkomsten moeten fouten uit onwetendheid vermijden. Daarom leggen we ook extra verantwoordelijkheden bij de eigenaars die hun jachtrecht doorgeven. Bij verkoop van het perceel zullen zij nu duidelijk moeten communiceren naar de jager, zodat er een overeenkomst kan afgesloten worden met de nieuwe eigenaar.


Wat is dat, een propere staatshervorming?

Ingediend op oktober 1st, 2017 door bartcaron

Voor SAMPOL schreef ik een artikel over de staatsindeling/staatshervorming. Niet meteen een thema dat aan mij kleeft. Maar ik broedde al een tijdje op enkele gedachten, die ik aan het papier heb toevertrouwd.

Of er een zevende staatshervorming komt, daar twijfel ik toch aan. Maar als die er komt, zou dat dan niet de gelegenheid zijn om grondig orde op zaken te stellen? Om echte principes te hanteren bij de indeling van onze staat in plaats van nog wat koterijen bij te bouwen? En zou Vlaanderen zichzelf dan ook niet grondig hervormen in plaats van zich te gedragen als een betweterige keizer-koster?
Dit artikel ontwikkelt drie principes die de onderhandelaars kunnen gebruiken om te komen tot een duurzaam en aantrekkelijk bestel. Als ze tenminste van hun taboes durven afstappen.

Je vindt het artikel hier: SAMPOL_september_2017_Bart Caron

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Wat is dat, een propere staatshervorming?

Eet gezonder, eet meer biefstuk-friet

Ingediend op september 20th, 2017 door bartcaron

De nieuwe voedingsdriehoek is er. Experten delen die quasi unaniem. Helaas, het antwoord, vooral uit de hoek van de vleesverwerking, kwam snel en was ontnuchterend. Vandaag, de dag nadat de omgekeerde voedingsdriehoek van het VIGL werd voorgesteld lanceert de VLAM haar ‘Week van de Steak-Friet’. Een snelle blik op de voedingsdriehoek leert ons dat steak in het oranje puntje staat, bij te matigen, en dat frietjes, ongetwijfeld tot spijt van velen, ook al wisten we het wel, zelfs compleet buiten de driehoek beland zijn, in de rode bol van ‘zo weinig mogelijk’.
De nieuwe voedingsdriehoek komt er 20 jaar na de publicatie van de ‘actieve voedingsdriehoek’. Het Vlaams Instituut voor Gezond Leven stelde de omgekeerde driehoek voor, aangevuld met een bewegingsdriehoek. In tegenstelling tot de vorige richtlijnen wordt er niet langer puur uitgegaan van voeding als bouwstof voor het lichaam. Er wordt gefocust op een gezonde levensstijl, waarbij dus niet enkel de voedingswaarde maar ook de intrinsieke gezondheidswaarde van de voedingsstoffen wordt ingecalculeerd, aangevuld met voldoende lichaamsbeweging en in relatie tot een gezond leefmilieu.

Het overgrote deel van de voedingsexperten juichen deze geactualiseerde, globale benadering toe en vinden het een sterk signaal van de Vlaamse Overheid om dergelijke duidelijke en eenvoudige leefregels voorop te stellen.
Ik volg hun enthousiasme en stelde me meteen de vraag hoe deze nieuwe richtlijnen inzake gezonde voeding zouden doorsijpelen in andere domeinen en sectoren waar de Vlaamse overheid voor bevoegd is. In school- en rusthuismaaltijden bijvoorbeeld, maar ook in de marketing van de in Vlaanderen geproduceerde voedingsproducten. Zeg maar: in de campagnes van de VLAM. Maar nee, het omgekeerde doet zich voor. Zie, de Vlaamse slaagt er na één dag in inconsequente, zelfs ronduit tegenstrijdige aanbevelingen te geven aan de bevolking: ‘eet en leef gezonder, eet meer biefsteak-friet’. Wie moet hier geadviseerd en worden, de bevolking of de vleesindustrie?
Ik zal daar volgende week landbouwminister Joke Schauvliege over ondervragen. Zij mag antwoorden op de vragen hoe zij verklaart dat er vanuit de Vlaamse Overheid binnen één en dezelfde week twee diametraal tegenovergestelde boodschappen kunnen uitgestuurd worden? Zal de VLAM in de toekomst rekening houden met de omgekeerde voedingsdriehoek van het Vlaams Instituut voor Gezond Leven? Komt er meer promotie voor sterk aangeraden groeten en fruit van eigen bodem; minder voor te matigen producten als boter en rood vlees en zelfs helemaal geen promotie meer voor te mijden producten zoals frieten, bewerkt vlees of bier?

Ingediend onder mijn gedacht 3 reacties

Nieuwe voedingsdriehoek: gezond voor mens en milieu

Ingediend op september 19th, 2017 door bartcaron

Het Vlaams Instituut Gezond Leven heeft de voedingsdriehoek volledig omgegooid. Voor het eerst wordt er in de samenstelling rekening gehouden met de impact van ons voedingspatroon op het milieu. Gezonde voedingsmiddelen die het milieu het minst belasten krijgen de voorkeur. Het is een positieve kentering. We weten al langer dat onze voeding niet enkel een invloed heeft op onze gezondheid, maar ook op het milieu. Het feit dat het Vlaams Instituut Gezond Leven erkent dat bepaalde voeding die tot voor kort tot het basisdieet behoorde, een negatieve invloed heeft op het milieu en op onze gezondheid, toont aan dat we voor een belangrijke doorbraak van de aloude tradities staan,

Dat die breuk met de tradities onvermijdelijk ook negatieve reacties uitlokt, is zeker geen argument om de voedingsdriehoek te herzien. De reactie van de vleesindustrie is uiteraard begrijpelijk. Iets wat lange tijd als een onaantastbare waarheid werd beschouwd, komt nu op losse schroeven te staan. Dat dat heftige reacties met zich meebrengt, is normaal. Maar we geloven dat ook de vleesindustrie de opportuniteiten van deze kentering zal inzien. De toestanden in Tielt en Izegem hebben ons geleerd dat industriële veeteelt en dierenwelzijn onverenigbaar zijn, en dat we ons voedingspatroon zodanig moeten aanpassen dat het voor mens, dier en milieu opnieuw gezond wordt. De huidige situatie is voor iedereen onhoudbaar. De druk moet van de ketel. De vleesindustrie is er bij gebaat mee op de trein van de toekomst te springen, waarin de veehouderij voor iedereen opnieuw leefbaar, gezond en eerlijk is. Ook zij zullen hier de vruchten van plukken.

De driehoek is wetenschappelijk stevig onderbouwd. Voor het eerst werd bij de opstelling rekening gehouden met de mening van een breed expertenpanel, met naast voedingsdeskundigen ook bewegingswetenschappers, psychologen, vertegenwoordigers van de overheid en organisaties als Kind & Gezin. Belangengroepen als FEVIA en VLAM zaten niet mee aan tafel. Dit is de eerste onafhankelijke voedingsdriehoek, los van gelobby, en hij staat als een huis,

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Nieuwe voedingsdriehoek: gezond voor mens en milieu

Het cultuurbeleid van de N-VA, een goochelshow?

Ingediend op juli 16th, 2017 door bartcaron

Over het cultuurbeleid van de N-VA: mag het wat meer zijn?

Er zijn inderdaad nog zekerheden in het leven zoals mijn fietstochtjes in de Zwitserse of Franse bergen of de Chiro van mijn zoon die met zijn Keti’s op bivak vertrekt. Voor het eerst is er een koppel N-VA-politici (Sander Loones en Matthias Diependaele – red.dat op 11 juli in De Standaard een opiniestuk schrijft om de Vlaamse cultuur te verheerlijken – ik kan dat zeker waarderen. Ze vinden wel dat de Vlaamse kunst onvoldoende wordt uitgedragen. Ook daar hebben ze gelijk in, maar niet bij het met de wijsvinger wijzen naar de federale musea die de Vlaamse kunst in kelders en depots laten verrotten. Mijn reactie in dezelfde krant was voor 90 procent daarop geënt. Ik was namelijk boos dat hun partij haar verantwoordelijkheid niet opnam. Het is immers N-VA die de bevoegde staatssecretarissen lever(de)t.

Daarnaast ging ik in op de houding van N-VA in de Vlaamse regering en parlement, daar waar de lamp brandt. Ik bedoel, daar waar het zwaartepunt van het cultuurbeleid ligt, in Vlaanderen.

Ja, ik vind dat een partij die in beide regeringen dominant is, op het cultuurbeleid moet wegen, als ze kunst en cultuur echt belangrijk vindt. Daar heb ik de grootste twijfels over. Noem dat gerust een hagenpreek, ik heb blijkbaar een andere mening over het belang van kunst- en cultuurbeleid.

Ik kreeg een pak kritiek op de sociale media en van collega Marius Meremans op Doorbraak, vooral om dat ik geen degelijk cijfermateriaal en concreet bewijs zou bevatten. Tja, het eerste opiniestuk van Sander Loones en Matthias Diependaele bevatte evenmin cijfermateriaal.

Mijn gewaardeerde collega Marius Meremans – we zijn het niet altijd eens, maar hij volgt het cultuurbeleid grondig op – pakt nu wel uit met cijfers. Daar ga ik met graagte op in. Daardoor dreigt dit stuk nogal technisch uit te draaien. Alvast mijn verontschuldigingen daarvoor. Maar als ik word uitgedaagd om cijfers te geven, dan doe ik dat met graagte.

(meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het cultuurbeleid van de N-VA, een goochelshow?

Waarom werden al die peren met overheidsgeld gedumpt. Antwoord: om de consument op kosten te jagen

Ingediend op april 4th, 2017 door bartcaron

Fruitkwekers hebben het moeilijk, vooral zij die het moesten hebben van export van appels en peren. Ze werden de vorige herfst met subsidies massaal gedumpt, gestort, op akkers uitgestrooid en ingeploegd, in veevoeder of biomassa verwerkt. Er waren er veel te veel, vooral door de boycot van Rusland, en door de stijgende productie (meer hectare boomgaarden). Het fruit werd gedumpt om de prijs op een aanvaardbaar niveau te houden… Er kon tot 25.700 ton appelen en peren worden vernietigd.
Heeft het gewerkt? Nee, of eigenlijk wel. De stocks zijn sterk verminderd, maar de prijs voor de consument is sterk verhoogd.
Wat peren betreft, de prijzen stegen in februari tot €1.00, wat een stijging betekent van 17% ten opzichte van een jaar geleden. De stocks daalden wel met 15,7% (minus 52,5 ton) ten opzichte van 2016. België staat trouwens slechts 0,9% van de wereldmarkt.
Wat appels betreft, de stocks daalden met 44% (14,5 ton ).
De gesubsidieerde (subsidie = belastingsgeld) vernietiging van 27.500 ton appels en peren resulteert dus in een fikse prijsstijging voor de consument. Kortom, wij betalen twee keer.
Ingediend onder geen categorie, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Waarom werden al die peren met overheidsgeld gedumpt. Antwoord: om de consument op kosten te jagen

Slachthuis Tielt – Weyts laat alle slachthuizen in Vlaanderen doorlichten door onafhankelijke instantie

Ingediend op maart 29th, 2017 door bartcaron

BRUSSEL 29/03 09:51 (BELGA)

Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) wil alle slachthuizen in Vlaanderen laten doorlichten door een onafhankelijke instantie. Dat is een van de maatregelen die hij neemt in de nasleep van de wantoestanden in het slachthuis van Tielt. Dat slachthuis zou intussen naar de Raad van State stappen om de beslissing van de minister aan te vechten om het slachthuis stil te leggen.

Er is de voorbije dagen veel gezegd en geschreven over de beelden van dierenmishandeling in het slachthuis van Tielt. Minister Weyts liet meteen het betrokken slachthuis stilleggen.

In antwoord op een interpellatie van Bart Caron (Groen) kondigde de minister van Dierenwelzijn nu een reeks extra maatregelen aan. “Zo komt er een volledige doorlichting van alle slachthuizen in Vlaanderen door een onafhankelijke instantie”, aldus Weyts.

Verder wil hij dat de voltijds functionaris voor dierenwelzijn, die verplicht is in de slachthuizen, in de toekomst een meer onafhankelijke positie krijgt. “Nu wordt die functionaris nog aangeworven door de exploitanten zelf. Het zou beter zijn dat die functionaris een meer onafhankelijke positie krijgt en in alle onafhankelijkheid kan rapporteren, zonder dat hij moet vrezen voor sancties van de exploitant”.

Volgens minister Weyts heeft het slachthuis in Tielt intussen al verschillende actieplannen voorgesteld. Maar die voorstellen blijven volgens de N-VA-minister “onvoldoende”.

Bovendien blijkt dat de exploitant intussen ook naar de Raad van State wil stappen om de beslissing voor het stilleggen van de site aan te vechten. Minister Weyts betreurt dat de exploitant ook die weg wil bewandelen. “Dat lijkt me een weinig productieve houding. De exploitant zal nu met een staalhard stappenplan moeten komen”, klinkt het.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Slachthuis Tielt – Weyts laat alle slachthuizen in Vlaanderen doorlichten door onafhankelijke instantie





 

Nieuws

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.