bartcaron.be

Na de winkelketens, de museumketens….

Ingediend op oktober 12th, 2016 door bartcaron

‘Liever tien halve musea dan drie van wereldklasse. Alles liever dan samenwerken. Triest landje’
‘De Brusselse plannen met de Citroën-garage zijn de ultieme illustratie van een gebrek aan zelfvertrouwen en ambitie. Heeft Brussel niet alles in huis om een werelduniek Brussels cultuurproject uit te bouwen?’.
Dit opiniestuk verscheen ook op de site van Knack.

In elke winkelstraat van elke stad die naam waard vind je vandaag dezelfde winkels. Of je nu in de Nieuwstraat in Brussel, de Veldstraat in Gent of de K in Kortrijk rondwandelt. En zijn het ook niet dezelfde winkels in Amsterdam, Keulen, Lyon, Barcelona en Milaan? Vindt u ook dat de winkelstraten zo verdomd uniform zijn in Europese steden? Waar zijn de authentieke winkels naartoe? Wat als dat zou gebeuren met musea? Als die ook overal op elkaar zouden gaan gelijken, in elke Europese stad?

De prachtige Citroëngarage aan het kanaal in Brussel wordt een museum. Althans, als het van PS-coryfee Rudi Vervoort afhangt. Het Parijse Centre Georges Pompidou zal voor de invulling zorgen. Geen nood, ze hebben aldaar zo’n ruime collectie, dat ze gerust 20 musea met Moderne Kunst kunnen vullen. En om de twee à vijf jaar kunnen ze de presentatie van de kunstwerken wisselen. Altijd vers gerief om naar te kijken. Het armlastige Brussel moet alleen nog een kleine 140 miljoen euro op tafel leggen.

Dat Centre Pompidou is toch een knaller, hoor ik u denken. Zou best kunnen. Maar, het origineel staat in Parijs. Is een kopie, een dépendance van het Parijse Centre Pompidou, het beste culturele hoogtepunt dat Brussel kan bereiken? Zo bekeken, is dit de ultieme illustratie van het gebrek aan zelfvertrouwen en ambitie. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Na de winkelketens, de museumketens….

Het ‘middenveld’ beter er dan ooit gesubsidieerd?

Ingediend op oktober 8th, 2016 door bartcaron

Krijgt vooral de Christelijke zuil Vlaamse subsidies?
De (zoveelste) aanval van N-VA op het Vlaamse middenveld.

De kranten van de Persgroep openen de aanval op het middenveld. Zo lijkt het wel. De Tijd, De Morgen en Het Laatste Nieuws maken groot nieuws met cijfers die Vlaams volksvertegenwoordiger Lorin Parys heeft verzameld. Met cijfers kan je veel bewijzen, maar dan moet je ze ook correct verzamelen en interpreteren. En daar wringt het schoentje.

Het probleem is de definitie van ‘het middenveld’ zoals door Lorin Parys gehanteerd. Hij ziet dat als “een groep van bijna 300 vakbonds- en werkgeversorganisaties, ziekenfondsen, vzw’s rond jeugd of seniorenwerking, welzijnsorganisaties en beroepsverenigingen”. Zo lees ik het op zijn website. Dat is een manke definitie. Het is duidelijk dat hij zich enkel richt op het verzuilde middenveld, in het bijzonder op de christelijke en in mindere mate de socialistische zuil. Dat zie je het beste in het stuk in De Tijd. Klik hier om het te lezen.
Daarbij wordt vrolijk een mix gemaakt van subsidies voor de taak als ‘onderaannemer’ van de overheid (bijv. subsidies voor de werking van bijv. voorzieningen voor personen met een handicap, rusthuizen e.d.) en subsidies

De stijging is volgens mij enkel en alleen te verklaren door de stijging van de budgetten in de brede welzijnssector (instellingen personen met een handicap, kinderopvang, woonzorgcentra enz.). Die sector is veruit de sterkste stijger in het Vlaamse beleid. In die sector zitten vooral organisaties uit de genoemde zuilen die in onderaanneming van de overheid werken. Mocht de overheid die instellingen zelf uitbaten, dan zou dat zeker niet goedkoper gebeuren. Dat weet Lorin Parys allemaal zeer goed, maar hij verdonkeremaant het. Het zou niet echt in zijn ‘kraam’ passen.

Daarnaast is het alles behalve duidelijk welke cijfers hij uit jeugd en cultuur heeft geselecteerd. Het bedrag in De Tijd voor Cultuur/Jeugd/Media/Sport, 16,5 miljoen euro, is absoluut niet juist. en getuigt van een zeer ‘gekleurde’ en zeer beperkte selectie. Dat dit bedrag zou stijgen klopt geenszins. De budgetten voor deze sectoren uit het middenveld, kunsten, sociaal-cultureel werk, jeugdwerk, delen van media, vertonen één heel duidelijke tendens: een daling sinds een vijftal jaar, aangezet onder de vorige Vlaamse regering, en verder gezet door de huidige. De daling van subsidies zit tussen 5 en 15% en is voor sommige organisaties nog groter. Dat is de waarheid. Ook voor de grote verzuilde organisaties.

Kortom, een meer dan tendentieus onderzoek.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het ‘middenveld’ beter er dan ooit gesubsidieerd?

Gatz breekt solidariteit in amateurkunsten

Ingediend op oktober 6th, 2016 door bartcaron

Minister Gatz doet hier aan sluipende besluitvorming. Hij stapt dus mee in de populistische trend van de N-VA om de zogenoemde ‘bovenbouw’ in de cultuursector af te bouwen. Hij belooft al een jaar zijn visie over de bovenbouw te geven, maar duidelijkheid blijft uit. De duizenden Vlamingen die amateurkunsten beoefenen, amateurtoneel, beeldende kunsten, schrijven of muziek spelen, riskeren hiervan het slachtoffer te worden.

Ik ben ontgoocheld over de manier waarop Cultuurminister Sven Gatz (Open VLD) bespaart in de sector van de amateurkunsten. Sven Gatz doet een fikse stijging uitschijnen, maar dat is niet zo. De minister haalt de zogezegd ‘nieuwe middelen’ door het Forum voor Amateurkunsten opnieuw 30.000 euro en het steunpunt Cultuurconnect 150.000 euro te doen inleveren. En dat zonder dat er een negatieve beoordeling van het Forum is. Integendeel, de waardering is groot.

Daarnaast schaft de minister de pot van het het Bijzonder Fonds af. Het gaat om 225.000 (25.000 euro per organisatie). Niet alleen wordt daardoor de innovatie in de sector niet meer gestimuleerd, maar ziet het plaatje voor de landelijke organisaties in de amateurkunsten er  anders uit:
– Vlamo, Centrum voor Beeldexpressie en Opendoek leveren 25.000 in
– Danspunt en Koor & Stem krijgen 25.000 bij maar verliezen 25.000 van Bijzonder Fonds en blijven dus status quo
– Muziekmozaiek en Kunstwerkt krijgen dus geen 50.000 maar 25.000 bij
– Poppunt krijgt 75.000 ipv 100.000 bij en Creatief Schrijven 125.000 ipv 150.000 euro.

De minister stelt het veel positiever voor dan het in werkelijkheid is. Oké, de beslissing over stijgers en dalen is wel in lijn met de uitgebrachte adviezen, na visitaties door experten. Maar de beslissing gaat in tegen de solidaire houding van de negen landelijke organisaties. Zij hoopten dat er als slechts een beetje geld bijkomt, wat het geval is, Sven Gatz het zou toekennen aan de kleintjes. Ja, de kleintjes stijgen, maar de minister neemt dus ook centen af van drie grote organisaties. Het is een zure en opgelegde vorm van herverdeling die de onderlinge samenhang in de sector doorbreekt. Divide et impera heet zoiets.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Gatz breekt solidariteit in amateurkunsten

Wanneer stopt de biggencastratie?

Ingediend op oktober 4th, 2016 door bartcaron

Vandaag Werelddierendag. Groen strijdt tegen alle dierenleed. Dieren worden in ons land nog altijd op grote schaal mishandeld en gefolterd. Terwijl er wel degelijk alternatieven bestaan. Veel Vlaamse boeren bewijzen vandaag al dat diervriendelijke landbouw mogelijk is.

Dierenleed om puur economische redenen zien we al van bij de geboorte. Denken we maar aan biggetjes van amper één week oud die gecastreerd worden om te vermijden dat hun vlees enkele maanden later minder smakelijk zou ruiken. Terwijl uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de berengeur met vaccinatie, en dus zonder dierenleed, kan worden vermeden. In vele Europese landen is dat reeds het geval. De Vlaamse regering zwijgt er over, al is een verbod opgenomen in het regeerakkoord. Groen zal daarom zelf een voorstel indienen.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Wanneer stopt de biggencastratie?

De septemberverklaring: optimisme voor cultuur, jeugd, sport en media terecht?

Ingediend op september 26th, 2016 door bartcaron

Geert Bourgeois en de Vlaamse versie van hoop en geloof. Gaat het echt beter? En hoe zit voor het cultuurleven?

Geert Bourgeois las zijn septemberverklaring voor. Hij kon warempel de indruk wekken dat het straks weer zeer goed zal gaan in Vlaanderen. Na twee jaar snoeien, mogen de struiken nu weer bloeien. Helaas, is eerder schone schijn.
Als je de septemberverklaring van minister-president Geert Bourgeois nader bekijkt, vanuit het oogpunt van cultuur, jeugd, sport en media weliswaar, dan zie je dat pas. De beleidskredieten stijgen voor deze vier domeinen samen met 0,1%, dat is een stijging met 1.246.000 euro naar 1.190.573.000 euro. Het lijkt veel maar dat is niet zo. Het is zelfs lager dan de index. En vooral, de globale Vlaamse begroting stijgt met 6,4%. Dat is vrij fors. Al moet je ook dat cijfer relativeren. Maar goed, de budgetten stijgen vooral voor openbare werken, onderwijs, onderzoek en ontwikkeling en welzijn, tussen 6 en 14%. Het is hen gegund, maar jammer is dat de budgetten voor cultuur en verwanten in de kou blijven staan.

Er is een beetje geld voor jongerenverenigingen (+ 1 miljoen euro), maar wel een half miljoen minder voor de politieke jongerenbewegingen en er zijn de eerder aangekondigde 2,2 miljoen voor de meerjarige subsidies in het Kunstendecreet en 1,1 voor de projecten aldaar. Er is ook 1 miljoen euro voor het Mediafonds, maar dat bedrag kan pas echt in 2018 worden uitgegeven. Meer geld voor fictieseries op TV dus, zowel op de commerciële zenders als de VRT. Hmm, een compensatie voor de zware besparingen bij de VRT, maar waar ook de commercie mee kan van genieten.
That’s it. Het betekent dat er elders nog wat zal afgaan, onder meer bij de VRT, maar dat wisten we al. Waar er nog afgaat? De documenten verklappen het niet. Dat kan evengoed in sport zijn als in cultuur.

En toch zei Geert Bourgeois dat het sociaal-cultureel werk, het verenigingsleven en het vrijwilligerswerk zo belangrijk zijn in Vlaanderen en het budget ervoor zal stijgen. Niks van. De turbo van de motor van de Vlaamse regering is alvast niet aangeslagen voor deze sectoren. Het is duidelijk: wat de voorbije jaren is ingeleverd via besparingen – en ja, ook cultuur nam zijn deel van de verantwoordelijkheid op – komt niet meer terug. Wel voor openbare werken natuurlijk, want de Brusselse ring, Oosterweel en andere grote werken mogen geld kosten.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor De septemberverklaring: optimisme voor cultuur, jeugd, sport en media terecht?

Het kunstenlandschap in Vlaanderen: de georganiseerde verschraling

Ingediend op september 15th, 2016 door bartcaron

In de media is het stof neergedwarreld, maar de bloedspatten van de beslissing over de vijfjarige kunstensubsidies blijven kleven aan de muren van vele kunstenorganisaties. Een boude uitspraak? Overdreven en zelfs populistisch? Nee, helemaal niet. Vanaf 1 januari 2017 worden 207 gewone organisaties en 7 kunstinstellingen, de groten, gesubsidieerd. Tot vandaag, en sinds het ontstaan van de decreten voor de muziek, de podiumkunsten en later de andere kunsten werden nooit zo weinig organisaties gesubsidieerd. Het lijkt eerder een beheersingsstrategie van een zich terugtrekkende overheid dan een subsidiebeleid met een hart voor de kunsten. Het veld is gedecimeerd. Het aantal organisaties daalt met 20 procent, de instroom is piepklein. Er is weinig ontwikkelingsruimte voor jong talent, zeker nu de al te kleine projectenpot overbevraagd is. De hamvraag die ook na vandaag onbeantwoord blijft, is waarom de dominante Vlaams-nationale partij niet heeft ingezet op de kunsten als een van de steunpilaren van de Vlaamse identiteit.

Dit is de intro van een artikel dat verscheen in Oikos 78. Je kan het hier helemaal lezen.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het kunstenlandschap in Vlaanderen: de georganiseerde verschraling

De minister van culturele achteruitgang? Of vergis ik me?

Ingediend op september 12th, 2016 door bartcaron

Sven Gatz heeft het allesbehalve makkelijk. Als minister van de meest toegevoegde (en overbodige) partij in de Vlaamse regering, is zijn macht navenant. Hij lijkt meer op een marionet die de beheersingsstrategie van de andere regeringspartijen, vooral van N-VA, over het cultuurbeleid moet uitbazuinen. Hij beloofde vele keren dat de eerste twee jaar van deze regeerperiode lastig zouden zijn omwille van besparingen, maar dat daarna de zon zou doorbreken.  Zucht. Hij is niet de eerste politicus die meende het einde van de tunnel te zien. Maar nee, het blijft zwaar bewolkt, er is geen geld, zeker al niet voor cultuur.

De voorbije maanden zagen we een bonte waaier aan onmachtige beslissingen: de meerjarige subsidies in het kader van het Kunstendecreet waarbij voor het eerst in de cultuurgeschiedenis positief beoordeelde organisaties uit de subsidieboot vallen, de licht stijgende subsidies voor sociaal-culturele bewegingen die verhaald worden op de klassieke verenigingen, de forse knip in het budget voor de VRT, bij de Nederlandse Taalunie, de totale afbouw van het lokaal cultuurbeleid door de overheveling van de budgetten naar het Gemeentefonds van … Liesbeth Homans.
De minister van Cultuur en Media moet zijn blazoen poetsen met een nota over alternatieve financiering – zo verkoop je de illusie dat je van je dromen realiteit kan maken – of met de erkenning van lokale radio’s, of met nieuwe decreten (ontwerpen) voor sociaal-cultureel volwassenenwerk en cultureel erfgoed, waarvan de financiële consequenties doorgeschoven worden naar de volgende regering. Hoopgevend is dat niet.

Ik zou niet in zijn schoenen willen staan. Zijn bewegingsruimte is inhoudelijk piepklein en financieel al helemaal nihil. Het wordt een beetje droevig. In die mate zelfs dat Ik niet meer boos ben, maar mij aan zijn kant wil scharen. Ik wil hem zo graag ondersteunen in zijn zoektocht naar beleidsruimte. Maar ja, van een politicus van de oppositie wordt dat niet verwacht, en dus ook niet geloofd. In ieder geval dreigt zijn palmares er over drie jaar blanco uit te zien. De minister van culturele achteruitgang? Aub niet. Maar ja, ik vrees dat er geen aureool rond zijn palmares zal stralen. Helaas.

Tenzij… Tenzij hij er alsnog in slaagt zo hard op tafel te kloppen dat zijn collega’s in de Vlaamse regering achteruit deinzen en overstag gaan bij zijn cri de coeur: “Cultuur is belangrijk, moet een belangrijke plaats krijgen in een investeringsregering en dus moeten er financiële middelen bijkomen”. Het is maar een denkbeeld, misschien een waanbeeld, ik besef dat, maar zou durven hopen het werkelijkheid wordt. Ik ben nog bereid om ervoor op bedevaart te gaan, desnoods naar Avigon, mocht dat enigszins helpen. Want blijkbaar is er niks dat hem tot een op oprechte verontwaardiging gebouwde actie aanzet. Laat u niet doen, minister. Toon uw verontwaardiging, uw engagement, uw tanden, niet aan de culturele wereld, maar aan uw collega’s in de Vlaamse regering.

Ik kon het niet laten deze oproep neer te pennen. Er is geen beterschap in zicht. Vandaag nog voerden een aantal kunstenaars een actie aan het kabinet van de minister voor een forse verhoging van de projectsubsidies.
Die zijn de voorbije jaren teruggeschroefd, door de ministers Schauvliege en Gatz. De minister sprak met hen en beloofde dat er in 2017 1,16 miljoen euro aan middelen bijkomen. Dat is echter geen nieuws, maar was al meegedeeld in juli. Het is iets, maar oh zo weinig. De aanvragen voor projectsubsidies bedragen immers het zevenvoud van het beschikbare bedrag. Ter vergelijking: in 2013 is er 8,9 miljoen euro toegekend. Voor 2016 is een bedrag voorzien van 5,9 miljoen euro voor alle kunstdisciplines, minder dan 5% van de pot voor de kunsten. .
De Open Vld-minister benadrukt, aldus Belga, dat hij het belang van jonge kunstenaars erkent. Het staat alleszins haaks op de beleidsnota van Gatz, ook op zijn Visienota Kunsten en talrijke verklaringen. Dat oplossen door de ‘grote’ kunstinstellingen een verantwoordelijkheid toe te bedelen voor de ondersteuning naar beginnende makers, is een foute piste. De grote huizen hebben geen middelen op overschot, maar daarnaast kan je je ernstig afvragen of dat de juiste biotoop is voor beginners, laat staan dat een kerntaak van die instellingen moet zijn.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor De minister van culturele achteruitgang? Of vergis ik me?

Over artistieke vrijheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid

Ingediend op augustus 30th, 2016 door bartcaron

Eindelijk eens een State of the Union die stof doet opwaaien. Wouter Hillaert heeft het voor mekaar gebracht op de opening van het Theaterfestival in deSingel. Een State of the Union met een forse dosis interne kritiek, vooral gericht naar de ’80-ers, de generatie theatermakers die vandaag het roer in handen hebben. Bijwijlen gaat de tekst breed door de bocht, maar de kernboodschap is duidelijk: een pleidooi voor radicalisering, niet zozeer op het podium, maar in de werking van het theaterlandschap (te lezen op de website van het Theaterfestival).

En dat is voer voor een bizar debat, dezer dagen in de kranten en De Wereld Morgen. De grote jongens voelen zich duidelijk aangesproken (Jan Fabre, Erwin Jans en Guy Cassiers, Prof . Rudi Laermans…) en aangevallen. En ze verweren zich. Lees vooral de tekst van Erwin Jans en Guy Cassiers. Die kan ook ik wel smaken. Ze verdedigen met nuance én stelligheid hun werk, eerlijk me dunkt. Maar de andere reacties hebben een groot krampgehalte. Wie heeft nog magnesium in huis?

Twee lijnen springen er uit: de generatie van de 80-ers voelt zich aangevallen omdat, primo, ze zich afzonderen in hun artistieke ivoren theatertorens en te weinig ruimte maken voor jong geweld, en secundo, zich weinig of niet inlaten met de samenlevingsproblemen rondom hen. En dat allemaal onder het mom van de artistieke vrijheid.Of liever, omdat de artistieke vrijheid hen zou ontslaan van die verantwoordelijkheid.

Ik wil op één aspect ingaan, nl. die artistieke vrijheid en aan wie die toebehoort. Ja, artiesten moeten vrij zijn in wat ze creëren. Of ze jong of ouder zijn, tot welke generatie ze ook behoren. Maar de organisaties die hen die kansen bieden, de grote en kleine structuren in de podiumkunsten, moeten hun plaats in de samenleving, de context waarin ze werken, wel verdisconteren in hun werking. Ze mogen zich niet losmaken van hun context. Ze moeten in eerste instantie werk maken van kwalitatief artistieke producties. Maar ze kunnen dat niet zonder aandacht te besteden aan maatschappelijke problemen die hen omringen. Ze moeten blijvend streven naar diepgaande en maximale (publieks)participatie, naar samenwerking met allerlei maatschappelijke actoren en via hun artistiek werk mee bouwen aan een goede samenleving, Merk het verschil op dat ik maak tussen kunstenaars en organisaties. Maatschappelijk engagement van organisaties staat niet haaks op artistieke vrijheid van kunstenaars, wel integendeel.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Over artistieke vrijheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid

Sociaal-cultureel werk en de onrust over hun toekomst

Ingediend op augustus 29th, 2016 door bartcaron

Cultuurbeleid. In het kersverse Wascabi 2016 stelt de belangenbehartiger van het sociaal-cultureel werk (FOV) een aantal vragen aan vier leden van CD&V, SP.A, Open VLD en Groen. Hier mijn antwoord op twee van deze vragen:

Hoe kijkt u terug op het traject van het decreet (sociaal-cultureel werk)? Wat is er u uit de hoorzittingen bijgebleven?
“De ongerustheid. De sector wil vernieuwen, maar hij wil – terecht – de verworvenheden niet kwijt. De meerderheid heeft hier geen garanties voor. Evenmin voor de uitkomst van de beoordeling en visitatie. Als je de uitkomst ziet van de meerjarige ronde in het Kunstendecreet, dan begrijp ik het sociaal-cultureel werk des te beter: organisaties die een positief advies kregen, en toch erkenning noch subsidies krijgen… Ik ben een voorstander van kwalitatieve beoordeling maar als dat tot een gelijkaardig resultaat leidt in het sociaal-cultureel werk, dan pas ik.”

Op welk punt verschilden de meerderheid en de oppositie het sterkst van mening?
“De ongerustheid. De sector wil vernieuwen, maar hij wil – terecht – de verworvenheden niet kwijt. De meerderheid heeft hier geen garanties voor. Evenmin voor de uitkomst van de beoordeling en visitatie. Als je de uitkomst ziet van de meerjarige ronde in het Kunstendecreet, dan begrijp ik het sociaal-cultureel werk des te beter: “Op het vlak van overtuiging en voluntarisme. De meerderheid gaat voor ‘keuzes maken’. Begrijp: beheersing of beperking van subsidies en van het aantal ontvangende organisaties. Onuitgesproken, maar niet minder aanwezig in de mindset is het beperken van de invloed van verzuilde organisaties,
vooral de christelijke, want die zijn historisch de grootste. De oppositie wil in deze tijden van onzekerheid, verwarring en eroderende sociale cohesie, net inzetten op het sociaal-cultureel
werk en pleit voor een sterke sector, waar ook groei mogelijk moet zijn, voor vernieuwing en voor het erkennen van nieuwe initiatieven zonder de bestaande te treffen.”organisaties die een positief advies kregen, en toch erkenning noch subsidies krijgen… Ik ben een voorstander van kwalitatieve beoordeling maar als dat tot een gelijkaardig resultaat leidt in het sociaal-cultureel werk, dan pas ik.”

Lees het hele interview met vier woordvoerders van meerderheid en oppositie (Yamila Idrissi, Marius Meremans, Caroline Bastiaens en Bart Caron) hier.

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Sociaal-cultureel werk en de onrust over hun toekomst

Dag Toots

Ingediend op augustus 22nd, 2016 door bartcaron

Van ganser harte bedankt Toots voor de mooie muziek. De melancholie stroomde uit iedere geblazen of gezogen noot. Ik herinner me – en het is zo lang gelden, want je speelde toen ook nog gitaar – dat memorabel concert in Lauwe, toen de Kave nog dé jazz-club van de streek was. Ondertussen vele concerten meegemaakt, maar dat ene moment zal me altijd bijblijven.
Het wordt nu wel heel interessant daarboven, met al die legenden samen spelen….

Ingediend onder mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Dag Toots





 

Nieuws

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.

Vlaamse regering bedreigt toekomst Vlaamse fictie