bartcaron.be

Vaarwel Roland Hurtecant, monsieur Mont Ventoux

Ingediend op juli 3rd, 2019 door bartcaron

Op 1 juli overleed Roland Hurtecant. Jaren reed ik zelf mee met ‘zijn’ fietstocht Brugge – Mont Ventoux. Ik schreef er een verslag van waarvan een stuk later verscheen in het boek De Kale Berg van Lex Reurings. Je kan het hier in pdf lezen. Of hieronder gewoon doorlezen. Ter ere van die buitengewone Roland.

‘… Pour leur courage et leur volonté de vaincre’
‘… voor hun moed en volharding.’
(Opschrift op het monument Brugge-Mont Ventoux)

Op de helling net voorbij de Col des Tempêtes verheft zich het monument Brugge-Mont Ventoux. De fietser die op dat moment in de beklimming nog oog heeft voor zijn omgeving, kan het niet over het hoofd zien. En als zijn hersenen nog een beetje functioneren, zal hij begrijpen dat het gedenkteken ook voor hem bedoeld is – met dank aan de bestuurders van het departement Vaucluse, die van de gemeente Bedoin en aan de mensen van PPC Brugge.

In 1973 valt in de Brugse pers te lezen, dat op 21 juli van dat jaar 34 renners de riempjes zullen aantrekken om naar de Mont Ventoux te fietsen. Het wordt een zevendaagse trip van 1500 kilometer voor sportieve cyclotoeristen. (meer…)


Het mestbeleid kan enkel slagen als de fraude wordt aangepakt

Ingediend op mei 21st, 2019 door bartcaron

Vijfentwintig jaar na de start van het mestbeleid blijft Vlaanderen één van de meest vervuilde regio’s in Europa. Ook het vijfde Mestactieplan heeft in zowat alle opzichten gefaald. De stijging van het aantal rode meetpunten is groot, tot 38% van het aantal meetpunten, terwijl het Europese doel 5% bedroeg. In 2019 bedroegen die in de afstroomgebieden van de Leie zelfs 70% en de IJzer 66%. De uitdaging is een zesde actieplan te maken dat een ernstige kentering teweegbrengt. Maar hoe realistisch is dat? Opmerkelijk is ook dat de handhaving problematisch is. Het personeelsbestand van de Mestbank is met 20% gekrompen.

Nu ligt het zesde Mestactieplan voor in het Vlaams parlement. Het bevat kleine stappen om de waterkwaliteit te verbeteren, maar die zijn ruim onvoldoende om de doelen te halen. Zeker omdat er veel achterpoorten zijn, maar nog meer omdat er sprake is van ernstige fraude.

Ik deed via de media een oproep om misbruiken en fraude te melden Dat leverde veel respons op. Echter, zowat alle bronnen willen anoniem blijven. Het toont dit aan dat er in het ‘mest’netwerk een omerta heerst, dat bekende fraudemechanismen verzwegen worden om te ontsnappen aan sancties.
Een maand geleden bleek, tijdens een bespreking in de commissie Leefmilieu, dat er zeker een aantal ‘zwarte’ transporten zijn van mest. Dat bevestigde zelfs de minister. Er wordt geknoeid met het controlesysteem voor transport van mest, namelijk de AGR-GPS. Die wordt regelmatig afgezet, alsof de vrachtwagen dus stilstaat. Zeer opvallend is de sterke toename van export van mest vanuit Nederland naar België. In vijf jaar verviervoudigde de export (2013 tot 2018). Wellicht is dit het gevolg van de frauduleuze praktijken als in Nederland, die werden geëxporteerd naar Vlaanderen. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het mestbeleid kan enkel slagen als de fraude wordt aangepakt

Over rails, dwarsbalken en sporen

Ingediend op april 25th, 2019 door bartcaron

Bart Caron en Staf Pelckmans delen twee passies: een passie voor politiek en een passie voor kunst en cultuur. Wekelijks tot aan de verkiezingen (en wie weet daarna nog) bloggen ze over het belang van cultuur in de samenleving. Deze week is het woord aan Staf. Over cultuur als verbindende factor en bruggenbouwer.

In een maatschappij, die economische belangen zo centraal stelt dat het menselijke – en meer nog het sociale – dreigt verloren te gaan, zoeken mensen naar nieuwe vormen van verbinding en zingeving. Cultuur bouwt bruggen zodat mensen elkaar in alle openheid kunnen ontmoeten. Groen meent dat we hiermee misschien niet de wereld kunnen redden maar wel versterken! Kunst inspireert, confronteert, relativeert, ontroert, daagt uit en geeft hoop! Verbeeldingskracht is onmisbaar om het bekende te bevragen en ons nieuwe werelden te tonen.
Kunsten en cultuuruitingen bestaan bij de gratie van haar makers en bedenkers. Daarom wil Groen met cultuur (en dus ook de kunsten) voluit inzetten als een toegevoegde waarde ‘an sich’ : als wezenlijk maatschappelijk bindmiddel. Op een open en tolerante houding waarin iedereen zich kan ontplooien, op een culturele kruisbestuiving die leidt tot nieuwe inspiratie en creatie.
En neen, cultuur functioneert niet in een vacuüm, maar is een wezenlijk deel van een landschap en dus van een ecosysteem. Meer zelfs, ze spoort als een locomotief door onze Vlaamse en internationale velden. Ze gaat hierbij niet alleen op zoek naar de schoonheid maar ook – en zeer bewust – naar de helaasheid der dingen. De vijf V’s: vergrijzing (steeds ouder), verdunning (steeds meer alleenstaanden), vergroening (steeds jonger) en – vooral ook – verarming (steeds armer) en verkleuring (steeds diverser qua herkomst), plus de interacties daartussen.
De volgende Vlaamse regering moet veel slimmer de krachten van haar cultuurbeleid inzetten! Transversaal zowel in haar onderwijs-, welzijns- en diversiteitsbeleid als in haar strijd tegen kansarmoede en voor haar klimaatambities! En alstublieft niet alleen symbolisch en voor de schone schijn maar ook daadwerkelijk met aan budgetten gekoppelde acties. In ‘realtime’ en een gezamenlijk geloof in de bijzondere krachten ervan. Immers: geen reis zonder trein, geen trein zonder rails, geen sporen zonder dwarsverbindingen!

Staf Pelckmans, 24 april 2019

Ingediend onder bart schrijft, geen categorie, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Over rails, dwarsbalken en sporen

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

Ingediend op januari 13th, 2019 door bartcaron

Vlaams parlementslid Bart Caron zal bij de verkiezingen van 26 mei geen lijsttrekker zijn voor Groen en stopt nadien met de actieve politiek. “Ik word er 64, ben al 15 jaar parlementslid en ben meer dan 20 jaar bezig met politiek. Het is tijd om de fakkel door te geven”, zegt Caron aan Belga. 

Caron begon zijn politieke carrière in 1999 op de kabinetten van toenmalig minister van Cultuur Bert Anciaux en van diens opvolger Paul Van Grembergen, eerst als raadgever en nadien als kabinetschef. In 2004 kwam Caron zelf op voor de Vlaamse sp.a-Spirit-lijst in West-Vlaanderen. Als opvolger van Renaat Landuyt, die federaal minister werd, belandde Caron toen in het Vlaamse halfrond. Na de verbrokkeling van Spirit in 2008 koos Caron uiteindelijk (in 2009) voor Groen. Sinds 2009 zetelt Caron voor de Vlaamse groenen in het Vlaams Parlement.

Rode draad doorheen de politieke carrière van Caron is zijn liefde voor cultuur. Zo was hij voor zijn politieke carrière al cultuurfunctionaris in Marke, werkte hij een tijd op de cultuurdienst van Kortrijk en was hij eerst informateur en later coördinator van ‘Brugge 2002’, het project rond Brugge als culturele hoofdstad van Europa.

“Ik heb veel heimwee naar die culturele praktijk”, zegt Caron. Hij wil zich opnieuw meer met die culturele praktijk gaan bezighouden. Daarom betekent 26 mei het politieke eindpunt van Caron. Hij wil de lijst nog wel duwen, maar ambieert geen nieuw mandaat. “Het is een bewuste keuze. Ik heb in de Wetstraat veel dingen mee kunnen realiseren op het vlak van cultuur. Maar ik ben van 1955 en zit al 15 jaar in het parlement. Sommige discussies komen voor de derde of vierde keer terug. Ik kom uit de culturele praktijk en mis dat wel.” Caron werkt nog aan een boek over het cultuurbeleid, dat eind februari moet verschijnen.

Wie in de plaats van Caron de Vlaamse Groen-lijst in West-Vlaanderen zal trekken, is nog niet beslist. Caron zelf spreekt zich daar ook niet over uit. Dat interne keuzeproces loopt nog. Wel hoopt Caron dat er in het parlement voor zijn partij een “waardige opvolger op het vlak van cultuur komt”. “Dat beleidsdomein wordt vanuit Vlaanderen te vaak stiefmoederlijk behandeld. De aandacht vanuit het beleid is vaak ontgoochelend”, aldus Caron.

Bart Caron is getrouwd en heeft vijf kinderen. Hij treedt in zijn vrije tijd ook op als contrabassist.

Groen-voorzitster Meyrem Almaci bedankt Caron “voor zijn jarenlange inzet voor Groen, maar vooral voor zijn passie en gedrevenheid in het parlement en voor de samenleving op vlak van cultuur en gezonde voeding”. Almaci: “Bart Caron is een parlementslid dat een grote erfenis nalaat. Over partijgrenzen heen is hij er in geslaagd om het cultuurdecreet te realiseren, en heeft zo mee de cultuurwereld uitgetekend zoals we die vandaag kennen”.

Volgens Almaci maakt Caron ruimte voor een jongere generatie “die staat te popelen om in zijn voetsporen te treden”. “Het zijn grote voetsporen die Bart Caron achterlaat om in te vullen. Bart zal de nieuwe lichting mee ondersteunen door de lijst te duwen”, besluit Almaci.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht, nieuws Reacties uitgeschakeld voor Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

Liefste nieuwjaarsgenoot,

Ingediend op januari 2nd, 2019 door bartcaron

Ik had er altijd een hekel aan, aan het voordragen van mijn nieuwjaarsbrief. Toch wil ik dat jullie mijn brief lezen. Echter, mijn retorisch talent is beperkt en mijn dictie krakkemikkig. Ik vermijd derhalve publieke optredens.

Mocht een nieuwjaarsbrief echter op muziek mogen staan, en uiteraard woordloos zijn, dan zou ik die kunnen voorspelen op mijn contrabas. Dan krijg je een alleen een impressie van mijn wensen, een gevoelsmatige indruk, met gedachten die naargelang je stemming in verschillende richtingen kunnen uitwaaieren. Een romantische melodie, in la mineur, zoetgevooisd, vergevingsgezind, vol mooie intenties. Of eerder kregelig of zelfs boos op alles wat in de wereld rondom ons gebeurt, in mi groot dan, bluesy, als een aanklacht tegen zoveel onrecht in de wereld?

Ik kies voor mi groot. De bluestoonaard bij uitstek. Die waarin zwarte muzikanten in Amerika hun lot bezingen. Met een door merg en been snijdende slidegitaar, een snerpende trompet en een schurende stem uiten ze hun gevoelens, ergens in het midden tussen aanklacht en lotsverbondenheid. Overgoten met een melancholische saus.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dromen van een beter leven maar weten dat het quasi onbereikbaar is. Omdat de samenleving dat niet toelaat, niet mogelijk maakt, niet echt wil. In zo’n samenleving leven we vandaag. De meest ontwikkelde samenleving ooit in des mensen geschiedenis, met ronkende verdragen over gelijkheid, vrijheid, mensenrechten en dies meer. Verankerd door internationale instanties met naam en faam. De rijkste samenleving ooit, maar er nog steeds één die er niet in slaagt iedereen daar volop te laten aan deelnemen. Waar armoede ook in het rijke Vlaanderen meer dan 10 procent van de bevolking in een ijzeren greep houdt. Outcasts. “some are born to win, and some born to lose, and sing them poor boy blues.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dat zijn ook de dromen van mensen uit het zuiden en het oosten die naar ons toe komen. Gejaagd door oorlogen, klimaatverandering, ongelijke verdeling van welvaart… Zij zijn de nieuwe zwarte schapen, de asiel zoekende immigranten. Op zoek naar een beter leven, of gedwongen weggejaagd uit zijn homeland. Of gelokt door wilde verhalen over de overlopende welvaart in het beloofde land, soms beduveld door mensensmokkelaars. In onze samenleving die pijlsnel verandert en verkleurt, en waar verbanden en symbolen onder druk staan, staat niemand te wachten om ‘hun’ droom van een beter leven in te willigen. Ze botsen op bange blanke mannen en vrouwen, die de welvaart liever voor henzelf houden, die solidariteit beperken tot ‘onder ons’.

Dus speel ik blues, in mi groot, de chagrijnige toonladder, die van verzet en kwaadheid. In de blues althans. Zoals Bessie Smith:
Mister Rich Man, Rich Man
Open up your heart and mind
Give the poor man a chance
Help stop these hard, hard time

We missen blueszangers.

Uw gutmensch
Naïeveling? Nee, uit overtuiging dat het beter kan en moet worden voor iedereen.

Bart Caron

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Liefste nieuwjaarsgenoot,

Twintig jaar Vlaams cultuurbudget: hoger of lager?

Ingediend op februari 4th, 2018 door bartcaron

Er doen veel verhalen de ronde over de evolutie van het cultuurbudget. Gaat het na de stevige besparingen nu opnieuw omhoog? Welke cultuurminister was de grootste investeerder of de strengste (be)spaarder? En welke deelsector heeft daar het meest bij gewonnen of verloren? Een fijnmazige analyse van de begrotingscijfers sinds 2000 belooft in 2018 een hoopgevend herstel, maar nog niet tot het niveau van 2009.

Dit artikel brengt het cultuurbudget in kaart van 1999 tot vandaag, op basis van de laatste begrotingen van de betreffende jaren – dus na de laatste begrotingsaanpassing die het Vlaams parlement telkens heeft goedgekeurd. Die evolutieschets gebeurt niet alleen in absolute, maar ook in relatieve cijfers. De budgetten van de voorbije jaren werden, om een correcte vergelijking mogelijk te maken, geüpdatet aan de hand van de gezondheidsindex. Wat leren die cijfers?

Dalend aandeel Cultuur in de Vlaamse begroting

De totale Vlaamse begroting klokt in het jaar 2018 af op haar hoogste bedrag ooit, nl. 44,5 miljard euro. Het onderdeel Cultuur krijgt daarvan 524 miljoen euro, of (amper) 1,18%. (…)

lees het hele artikel hier (13 pagina’s)
of klik hier om het artikel in een betere opmaak te lezen in rekto:verso.

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Twintig jaar Vlaams cultuurbudget: hoger of lager?

Wat is dat, een propere staatshervorming?

Ingediend op oktober 1st, 2017 door bartcaron

Voor SAMPOL schreef ik een artikel over de staatsindeling/staatshervorming. Niet meteen een thema dat aan mij kleeft. Maar ik broedde al een tijdje op enkele gedachten, die ik aan het papier heb toevertrouwd.

Of er een zevende staatshervorming komt, daar twijfel ik toch aan. Maar als die er komt, zou dat dan niet de gelegenheid zijn om grondig orde op zaken te stellen? Om echte principes te hanteren bij de indeling van onze staat in plaats van nog wat koterijen bij te bouwen? En zou Vlaanderen zichzelf dan ook niet grondig hervormen in plaats van zich te gedragen als een betweterige keizer-koster?
Dit artikel ontwikkelt drie principes die de onderhandelaars kunnen gebruiken om te komen tot een duurzaam en aantrekkelijk bestel. Als ze tenminste van hun taboes durven afstappen.

Je vindt het artikel hier: SAMPOL_september_2017_Bart Caron

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Wat is dat, een propere staatshervorming?

Het cultuurbeleid van de N-VA, een goochelshow?

Ingediend op juli 16th, 2017 door bartcaron

Over het cultuurbeleid van de N-VA: mag het wat meer zijn?

Er zijn inderdaad nog zekerheden in het leven zoals mijn fietstochtjes in de Zwitserse of Franse bergen of de Chiro van mijn zoon die met zijn Keti’s op bivak vertrekt. Voor het eerst is er een koppel N-VA-politici (Sander Loones en Matthias Diependaele – red.dat op 11 juli in De Standaard een opiniestuk schrijft om de Vlaamse cultuur te verheerlijken – ik kan dat zeker waarderen. Ze vinden wel dat de Vlaamse kunst onvoldoende wordt uitgedragen. Ook daar hebben ze gelijk in, maar niet bij het met de wijsvinger wijzen naar de federale musea die de Vlaamse kunst in kelders en depots laten verrotten. Mijn reactie in dezelfde krant was voor 90 procent daarop geënt. Ik was namelijk boos dat hun partij haar verantwoordelijkheid niet opnam. Het is immers N-VA die de bevoegde staatssecretarissen lever(de)t.

Daarnaast ging ik in op de houding van N-VA in de Vlaamse regering en parlement, daar waar de lamp brandt. Ik bedoel, daar waar het zwaartepunt van het cultuurbeleid ligt, in Vlaanderen.

Ja, ik vind dat een partij die in beide regeringen dominant is, op het cultuurbeleid moet wegen, als ze kunst en cultuur echt belangrijk vindt. Daar heb ik de grootste twijfels over. Noem dat gerust een hagenpreek, ik heb blijkbaar een andere mening over het belang van kunst- en cultuurbeleid.

Ik kreeg een pak kritiek op de sociale media en van collega Marius Meremans op Doorbraak, vooral om dat ik geen degelijk cijfermateriaal en concreet bewijs zou bevatten. Tja, het eerste opiniestuk van Sander Loones en Matthias Diependaele bevatte evenmin cijfermateriaal.

Mijn gewaardeerde collega Marius Meremans – we zijn het niet altijd eens, maar hij volgt het cultuurbeleid grondig op – pakt nu wel uit met cijfers. Daar ga ik met graagte op in. Daardoor dreigt dit stuk nogal technisch uit te draaien. Alvast mijn verontschuldigingen daarvoor. Maar als ik word uitgedaagd om cijfers te geven, dan doe ik dat met graagte.

(meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Het cultuurbeleid van de N-VA, een goochelshow?

Falend mestbeleid van Schauvliege bedreigt waterkwaliteit en boeren

Ingediend op maart 19th, 2017 door bartcaron

De recente meetresultaten van de kwaliteit van de Vlaamse waterlopen maken het non-beleid van minister Schauvliege pijnlijk duidelijk. Onze rivieren blijken nog steeds zwaar vervuild door nitraten en fosfaten, veelal afkomstig van bemesting, van de landbouw dus. Al sinds het jaar 2013-2014 blijft het aantal meetpunten met overschrijdingen van nitraten en fosfaten hangen rond de 20%.

En dat terwijl we van Europa op maximaal 5% overschrijdingen moeten geraken tegen 2018, heel binnenkort. Al in 1991 werd de Europese Nitraatrichtlijn van kracht voor alle lidstaten van de Europese Unie. Er mag in het grond- en oppervlaktewater maximum 50 mg nitraat per liter zitten.

De opeenvolgende mestactieplannen van de Vlaamse overheid zorgden in de eerste jaren voor goede resultaten. Het aantal overschrijdingen op de vele meetpunten nam sterk af. Maar helaas, sinds 2013-2014 zijn die blijven hangen rond 20% overschrijdingen. Het laaghangend fruit is duidelijk geplukt. Het MAP 5, het vijfde mestactieplan, zou de problemen wegwerken, aldus minister Schauvliege en de parlementsleden van N-VA, Open VLD en CD&V. (meer…)

Ingediend onder bart schrijft, mijn gedacht Reacties uitgeschakeld voor Falend mestbeleid van Schauvliege bedreigt waterkwaliteit en boeren

De overdracht van het provinciaal cultuurbeleid, wat een geknoei

Ingediend op maart 9th, 2017 door bartcaron

De overtocht van het cultuurbeleid van de provincies naar de Vlaamse overheid (grotendeels) en naar gemeenten vertoont zeer bizarre trekken. Zo was het een mysterie waarom het kunstenfestival van Watou overal liet weten dat het ‘gered’ was, met geld van de provincie W-Vl en van de Vlaamse overheid.
Deze ochtend heeft minister Sven Gatz verduidelijking gebracht. Het is niet fraai. Het verdient een medaille voor bestuurlijk knoeiwerk. Sorry dat mijn oordeel zo hard is.

Hoe zit het ineen? Er komt voorlopig geen Regiodecreet, dat komt er pas eind 2017. Terwijl men al in 2015 al de beslissing nam om de bevoegdheid Cultuur van de provincies af te nemen. Nu komt dat pas boven.. Er is in de Cultuurcommissie al tien keer gevraagd naar de stand van zaken, naar teksten van een Regiodecreet of een conceptnota. We kregen haast niks terwijl we via de kranten en de regionale televisiemoeten vernemen dat de minister een belofte heeft gemaakt. Dat is geen goed bestuur. Meer zelfs, het komt over als een beleid ‘à la tête du cliënt’.

Geen Regiodecreet dus, maar wat gebeurt dan wel?
De provincies geven meerjarige subsidies die veelal nominatim in de provinciale begrotingen staan. Dat betekent ‘op naam’ toegekend, niet op basis van een reglement of zo. De minister zal die in 2018 en 2019 eenvoudig overnemen in de Vlaamse begroting. De gesubsidieerden mogen dus, zonder enige beoordeling of evaluatie, nog drie jaar op beide oren slapen. Dat is bijv het geval voor het kunstenfestival van Watou. Zij krijgen in die jaren telkens 135.000 euro Vlaamse subsidie. Toch plezant voor een organisatie die bij de ronde van het Kunstendecreet een onvoldoende kreeg. Mag ik hopen dat ze van die periode gebruik maken om hun werking zakelijk en artistiek te versterken. (meer…)


boek

Klik hier om het boek te downloaden


'Vanop de Frontlijn, Reflecties op het Vlaamse Cultuurbeleid' - Bart Caron en Guy Redig, Uitgeverij Vrijdag, april 2019




Bart Caron met contrabas (foto: Viviane Decock)

 

Nieuws

Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) stopt met actieve politiek

We moeten af van ‘middeleeuwse’ overdracht van jachtrechten

Alternatieven voor dierproeven

Het ‘kleine’ parlementaire werk. Recente voorbeelden: Geluidshinder kusttram – Hakhoutbeheer – Restauratiepremies Onroerend Erfgoed – Beschermde landschappen

Ketnet wil zender voor allerkleinsten, “Legitieme vraag en begrijpelijke ambitie”

Gereglementeerde boekenprijs unaniem goedgekeurd door Vlaams parlement

Wat liep er fout met de bescherming Villa Slabbinck? (Brugge)

Groen verwelkomt Bellegemse windmolens, maar vraagt ‘windplan’ voor regio Kortrijk

Groen wil geen sloop hoekhuis Kasteelkaai-Belfaststraat.
Hoog tijd voor een Kortrijkse visie op erfgoed!

Woede van boeren terecht, maar alleen ander landbouwmodel geeft boeren een zekere toekomst.

Provinciebestuur W-Vl verliest vele (culturele) instellingen

Bart Caron : “Overdracht cultuurbevoegdheden provincies is een wangedrocht !”

Leve Mest-Vlaanderen

Nog geen bescherming poldergraslanden

Nog redders aan de kust?

Brugge weert plooifiets uit overheidsgebouwen

De Leie of het Kanaal naar Roeselare: Groen wil meer binnenvaart

Kortrijk Airport, milieuvergunning aangepast?

Wanneer faire prijzen voor landbouwproducten?

Kortrijk heeft de bus gemist

Burgerkabinet ontslaat Gatz niet van plicht om al bestaande inspraak te versterken

Steeds meer monumenten wachten op broodnodig onderhoud. Ondertussen verkrotten ze

Freya Piryns voorgedragen als vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT

Regering krimpt beloofde natuurgebieden langs de Leie sterk in

Bruggen in Kortrijk, werkende verlichting op de fietspaden is een brug te ver…

LAR-zuid, woordbreuk van de stadscoalitie

Informatie, diverse sporten en cultuur moeten prioriteit VRT blijven

‘Gemeenteraad is wachtzaal voor wie schepenambt wil’

Persmededeling: Groen maakt werk van versterking West-Vlaamse open ruimte.

Persbericht: 5 Groene werven voor een impuls in West-Vlaanderen.